Όσα οδήγησαν στο κατέβασμα της παράστασης «Η ισορροπία του Νας» στο Εθνικό Θέατρο αποτελούν μέρος μιας τεχνολογίας της δημοσιότητας. Η τεχνολογία αυτή είναι ο λόγος του Ακραίου Κέντρου. Πάνω στην προπαγανδιστική φόρμουλα της περιβόητης «καταδίκης της βίας απ' όπου κι αν προέρχεται», ο λόγος αυτός κατασκευάζει αποκείμενα που συγκεντρώνουν πάνω τους μια ηθική αποστροφή. Και πάνω σ' αυτήν την αποστροφή δομείται η ταυτότητα του πειθήνιου υποκειμένου που πρωτεϊκά μεταμορφώνεται σε ανήσυχο φορολογούμενο, απηυδησμένο θεατή, ανήσυχο ιδιώτη, εξοργισμένο με την ανομία πολίτη. Στο όνομα αυτού του ανύπαρκτου υποκειμένου δίνεται η ρητορική, προπαγανδιστική μάχη στο πολεμικό πεδίο που έχει διανοίξει η κρίση από το 2010 και μετά…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συγχωρήστε με που επεκτείνομαι περισσότερο, αλλά θέλω να καταλάβω κι εγώ.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Πολύ σωστά λέτε ότι η ποίηση προσφέρεται σε αμφισημίες, παρέχει πολλαπλά νοήματα κλπ. Αυτό όμως που έκανε η ερμηνεία του βιβλίου από τον κ. Τέλιο υπερβαίνει τα όρια της ερμηνείας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λέγεται η λεγόμενη υπερερμηνεία που λέμε τώρα πλέον.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Θα έλεγα ότι έχετε δίκιο ότι είναι υπερερμηνεία.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η αμερικάνικη σχολή. Όχι Ντεριντά.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Και ο Ντεριντά είναι μέσα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο Ντεριντά χτυπάει αποδόμηση. Είναι πέρα.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Από μια άλλη πλευρά κι αυτός ανήκει στο ίδιο πεδίο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Προχωράμε λοιπόν.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Ο κ. Τέλιος παρερμήνευσε το ποίημα δηλώνοντας ότι κάνει μια πολύ προσωπική ερμηνεία και περιέγραψε αισθήματα τα οποία έπειτα από την αποκάλυψη της συμμετοχής του στην 17Ν σε μένα τουλάχιστον δίνουν την αίσθηση ότι ο άνθρωπος αυτός ένιωθε ένοχα που συμμετείχε, ήθελε να ξεφύγει και δεν μπορούσε. Υπάρχει στην κριτική του 4 φορές το ρήμα «εκτίω› ως σαν εξέτειε ο κριτικός μια ποινή ενώ δεν ήταν φυλακισμένος. Υπάρχει 3 φορές το αίσθημα μιας πτώσης και το αμετάκλητο μιας πραγματικότητας που αφορά το βίωμα μιας διαρκούς πτώσης. Η λέξη «αναπόδραστη κατάσταση› στην οποία βρίσκεται και δεν μπορεί να ξεφύγει.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σημαίνει παγίδευση. Δεν μπορώ να φύγω.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Ακριβώς. Νομίζω ότι αυτή την κριτική θα πρέπει να τη λάβετε υπόψη σας για να δείτε την ψυχολογική του κατάσταση εκείνης της εποχής. Γι’ αυτό και έχω κάνει 2 αντίτυπα και σας έχω υπογραμμίσει.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θέλω να μου πείτε κάτι άλλο, για την ποιότητα των ποιημάτων αν μπορείτε να μου πείτε κάτι. Των δικών του. Την κριτική θα τη διαβάσουμε οπωσδήποτε, αλλά πέστε μου την ποιότητα των ποιημάτων. Όπως ξέρουμε όλοι, ο ποιητής είναι ένα πρόσωπο που είναι ξεχωριστό από τα άλλα. Αν διαβάσουμε του Τζέιμς Τζόυς το «Πορτραίτο του Καλλιτέχνη›, βλέπουμε ότι είναι το πρόσωπο με κάτι ειδικές ικανότητες από τη φύση του να βλέπει τις λεγόμενες επιφανείες, δηλαδή ορισμένα στοιχεία της πραγματικότητας της υλικής που εμείς οι καθημερινοί άνθρωποι δεν μπορούμε να τα δούμε και φυσικά κι εγώ, ο οποίος δεν έχω ιδέα από ποίηση, ούτε ξέρω ούτε να φτιάξω ούτε να κατανοήσω ενδεχομένως.
– Ανεπίσημα πρακτικά δίκης 17Ν (28/05/2003)
Κι έτσι, με μια λιτή ανακοίνωση, το Εθνικό Θέατρο αποφάσισε να κατεβάσει, τρεις μέρες πριν την ολοκλήρωσή της, την παράσταση Η ισορροπία του Νας, σε επιμέλεια και σκηνοθεσία της Πηγής Δημητρακοπούλου. Αν και η παράσταση παρερμηνεύθηκε και δέχτηκε μια άδικη επίθεση, λέει η ανακοίνωση, το θέατρο αποφασίζει να την κατεβάσει για να μη δοθεί περαιτέρω έδαφος για παρερμηνεία των προθέσεων του. Ταυτόχρονα -οποία αντίφαση!-, το θέατρο δηλώνει πιστό στο δικαίωμά του για την πλήρη άσκηση της ελευθερίας της έκφρασης. Η σώρευση αυτών των αμοιβαίως αντικρουόμενων επιχειρημάτων σ’ αυτήν την αμήχανη ανακοίνωση, που θέλουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, δεν αξίζει τον χρόνο να γίνει αντικείμενο κριτικής αποδόμησης. Το ζητούμενο εδώ είναι να γίνει σαφές το απτό αποτέλεσμα αυτής της απόφασης στη δόμηση του πεδίου της δημοσιότητας, αποτέλεσμα που μπορεί να συνοψισθεί στην φράση: Αν σου που πως «εχθρεύεσαι την Δημοκρατία», είσαι τελειωμένος.
Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Η παράσταση Η ισορροπία του Νας, που ανέβηκε στις 15 Ιανουαρίου στην Πειραματική σκηνή του Εθνικού, περιέχει αποσπάσματα από το βιβλίο του Σάββα Ξηρού Η μέρα εκείνη σε ένα πρότζεκτ που επιχειρεί, σύμφωνα με το κείμενο της παρουσίασης «τη σύνθεση ενός νέου έργου για τους αξιακούς κώδικες των ανθρώπων, τη δικαιοσύνη και την τρομοκρατία στην πρόσφατη ελληνική ιστορία». Όταν η παράσταση έγινε αντιληπτή στη δημόσια σφαίρα, εμφανίστηκε μια προβληματική περί της νομιμότητας της χρήσης του γραπτού λόγου ενός τρομοκράτη σε καλλιτεχνικό πλαίσιο. Ένα πλέγμα λόγων από διάφορα πεδία επερώτησε αυτήν την επιλογή ως μη νόμιμη.
H ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
http://unfollow.com.gr/web-only/gia-to-katevasma-tis-parastasis-i-isorropia-tou-nas-i-keni-skini-tis-akraiokentroas-igemonias/
ΠΡΕΖΑ TV
29-1-2016
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συγχωρήστε με που επεκτείνομαι περισσότερο, αλλά θέλω να καταλάβω κι εγώ.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Πολύ σωστά λέτε ότι η ποίηση προσφέρεται σε αμφισημίες, παρέχει πολλαπλά νοήματα κλπ. Αυτό όμως που έκανε η ερμηνεία του βιβλίου από τον κ. Τέλιο υπερβαίνει τα όρια της ερμηνείας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Λέγεται η λεγόμενη υπερερμηνεία που λέμε τώρα πλέον.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Θα έλεγα ότι έχετε δίκιο ότι είναι υπερερμηνεία.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η αμερικάνικη σχολή. Όχι Ντεριντά.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Και ο Ντεριντά είναι μέσα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο Ντεριντά χτυπάει αποδόμηση. Είναι πέρα.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Από μια άλλη πλευρά κι αυτός ανήκει στο ίδιο πεδίο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Προχωράμε λοιπόν.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Ο κ. Τέλιος παρερμήνευσε το ποίημα δηλώνοντας ότι κάνει μια πολύ προσωπική ερμηνεία και περιέγραψε αισθήματα τα οποία έπειτα από την αποκάλυψη της συμμετοχής του στην 17Ν σε μένα τουλάχιστον δίνουν την αίσθηση ότι ο άνθρωπος αυτός ένιωθε ένοχα που συμμετείχε, ήθελε να ξεφύγει και δεν μπορούσε. Υπάρχει στην κριτική του 4 φορές το ρήμα «εκτίω› ως σαν εξέτειε ο κριτικός μια ποινή ενώ δεν ήταν φυλακισμένος. Υπάρχει 3 φορές το αίσθημα μιας πτώσης και το αμετάκλητο μιας πραγματικότητας που αφορά το βίωμα μιας διαρκούς πτώσης. Η λέξη «αναπόδραστη κατάσταση› στην οποία βρίσκεται και δεν μπορεί να ξεφύγει.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σημαίνει παγίδευση. Δεν μπορώ να φύγω.
Α. ΒΑΓΕΝΑΣ: Ακριβώς. Νομίζω ότι αυτή την κριτική θα πρέπει να τη λάβετε υπόψη σας για να δείτε την ψυχολογική του κατάσταση εκείνης της εποχής. Γι’ αυτό και έχω κάνει 2 αντίτυπα και σας έχω υπογραμμίσει.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θέλω να μου πείτε κάτι άλλο, για την ποιότητα των ποιημάτων αν μπορείτε να μου πείτε κάτι. Των δικών του. Την κριτική θα τη διαβάσουμε οπωσδήποτε, αλλά πέστε μου την ποιότητα των ποιημάτων. Όπως ξέρουμε όλοι, ο ποιητής είναι ένα πρόσωπο που είναι ξεχωριστό από τα άλλα. Αν διαβάσουμε του Τζέιμς Τζόυς το «Πορτραίτο του Καλλιτέχνη›, βλέπουμε ότι είναι το πρόσωπο με κάτι ειδικές ικανότητες από τη φύση του να βλέπει τις λεγόμενες επιφανείες, δηλαδή ορισμένα στοιχεία της πραγματικότητας της υλικής που εμείς οι καθημερινοί άνθρωποι δεν μπορούμε να τα δούμε και φυσικά κι εγώ, ο οποίος δεν έχω ιδέα από ποίηση, ούτε ξέρω ούτε να φτιάξω ούτε να κατανοήσω ενδεχομένως.
– Ανεπίσημα πρακτικά δίκης 17Ν (28/05/2003)
Κι έτσι, με μια λιτή ανακοίνωση, το Εθνικό Θέατρο αποφάσισε να κατεβάσει, τρεις μέρες πριν την ολοκλήρωσή της, την παράσταση Η ισορροπία του Νας, σε επιμέλεια και σκηνοθεσία της Πηγής Δημητρακοπούλου. Αν και η παράσταση παρερμηνεύθηκε και δέχτηκε μια άδικη επίθεση, λέει η ανακοίνωση, το θέατρο αποφασίζει να την κατεβάσει για να μη δοθεί περαιτέρω έδαφος για παρερμηνεία των προθέσεων του. Ταυτόχρονα -οποία αντίφαση!-, το θέατρο δηλώνει πιστό στο δικαίωμά του για την πλήρη άσκηση της ελευθερίας της έκφρασης. Η σώρευση αυτών των αμοιβαίως αντικρουόμενων επιχειρημάτων σ’ αυτήν την αμήχανη ανακοίνωση, που θέλουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, δεν αξίζει τον χρόνο να γίνει αντικείμενο κριτικής αποδόμησης. Το ζητούμενο εδώ είναι να γίνει σαφές το απτό αποτέλεσμα αυτής της απόφασης στη δόμηση του πεδίου της δημοσιότητας, αποτέλεσμα που μπορεί να συνοψισθεί στην φράση: Αν σου που πως «εχθρεύεσαι την Δημοκρατία», είσαι τελειωμένος.
Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Η παράσταση Η ισορροπία του Νας, που ανέβηκε στις 15 Ιανουαρίου στην Πειραματική σκηνή του Εθνικού, περιέχει αποσπάσματα από το βιβλίο του Σάββα Ξηρού Η μέρα εκείνη σε ένα πρότζεκτ που επιχειρεί, σύμφωνα με το κείμενο της παρουσίασης «τη σύνθεση ενός νέου έργου για τους αξιακούς κώδικες των ανθρώπων, τη δικαιοσύνη και την τρομοκρατία στην πρόσφατη ελληνική ιστορία». Όταν η παράσταση έγινε αντιληπτή στη δημόσια σφαίρα, εμφανίστηκε μια προβληματική περί της νομιμότητας της χρήσης του γραπτού λόγου ενός τρομοκράτη σε καλλιτεχνικό πλαίσιο. Ένα πλέγμα λόγων από διάφορα πεδία επερώτησε αυτήν την επιλογή ως μη νόμιμη.
H ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
http://unfollow.com.gr/web-only/gia-to-katevasma-tis-parastasis-i-isorropia-tou-nas-i-keni-skini-tis-akraiokentroas-igemonias/
ΠΡΕΖΑ TV
29-1-2016
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου