Εξι ολόκληρα χρόνια από τα έργα και τις ημέρες του διαβόητου συστήματος ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων (C4Ι) λείπουν από το κατηγορητήριο που ο ανακριτής Ν. Ζαγοριανός συνέταξε σε βάρος του πρώην στελέχους της Siemens, Δ. Δενδρινού.
Ειδικότερα, το κατηγορητήριο σταματά στις 19 Μαΐου 2003, ημέρα υπογραφής της σύμβασης, αξίας 255 εκατ. ευρώ, μεταξύ του υπουργείου Αμυνας (Σπ. Τραυλός) και της αμερικανικής SAIC (Steven Η. Weiss). Ο ειδικός ανακριτής, κατά παράδοξο τρόπο, αφού διαπιστώνει ότι η σύμβαση ήταν απάτη, την οποία προς στιγμήν αποδίδει στον Δ. Δενδρινό (που όμως δεν έχει υπογράψει την Ο20Α/03 καθώς η Siemens είναι υποκατασκευαστής της SAIC) απαλλάσσει υπουργούς, επιτροπές του διαγωνισμού, συμβούλους και όλους όσοι ενεπλάκησαν με τη διαδικασία. Απαντες εξαπατηθέντες κατά το μοντέλο Βατοπεδίου-Σανιδά και το Δημόσιο με βλάβη, την οποία προς στιγμήν έχει προκαλέσει ένας Δενδρινός της Siemens!
Ο κ. ανακριτής δεν έχει βρει ολυμπιακές μίζες για το C4Ι, δωροδοκίες και ξέπλυμα, ούτε κατά την κατακύρωση του έργου ούτε κατά τη μαραθώνιο παραλαβή του από το 2004 μέχρι και τον περασμένο Μάρτιο. Τι κι αν γι' αυτές τις μίζες (3,7 εκατ. ευρώ) το περασμένο καλοκαίρι καταδικάστηκε ο διαχειριστής των μαύρων ταμείων της Siemens, Ρ. Ζίκατσεκ, ο οποίος παραδέχτηκε ότι υποχρεώθηκε από τον Μ. Χριστοφοράκο να παράξει χρήμα δήθεν για συμβούλους μέσω των εταιρειών Weavind και Krhoma! Τι κι αν από τα τέλη του 2005 βοούν οι εισαγγελίες της Βέρνης και του Μονάχου για τις άνομες πληρωμές πίσω από το C4Ι!
Πάντως, αν το συγκεκριμένο κατηγορητήριο δεν είναι αποτέλεσμα μνημειώδους προχειρότητας, τότε πιθανότατα είναι ένα κραυγαλέο πλυντήριο αμαρτιών της παρούσας κυβέρνησης και συντελεστών της που λαδώθηκαν για να παραλάβουν το απατηλό C4Ι.
Γιατί αν έχει συντελεστεί απάτη σε βάρος του Δημοσίου, οι υπουργοί Χ. Μαρκογιαννάκης, Βύρων Πολύδωρας και Π. Χηνοφώτης, που επέστρεψαν στη SAIC εγγυητικές επιστολές, που υπέγραψαν τροποποιήσεις της σύμβασης, που παρέλαβαν τμηματικά υποσυστήματά της και που εντέλει πλήρωσαν για την απάτη, μήπως και αυτοί «αμάρτησαν»; Μήπως μ' αυτή τη λογική διέπραξαν απιστία σε βάρος του Δημοσίου, που δεν κατήγγειλαν τη σύμβαση-απάτη και δεν δέσμευσαν τις εγγυητικές της SAIC;
Πάντως, για να καταδειχθεί η πολυετής τρύπα στο κατηγορητήριο για το σκάνδαλο του C4Ι, αρκεί να καταγραφεί το χρονικό του από το 2002 μέχρι και το 2009.
2002
Το υπουργείο Αμυνας ζήτησε μέσω των εμπορικών ακολούθων των πρεσβειών (ΗΠΑ, Γερμανία, Μ. Βρετανία, Γαλλία) την εκδήλωση ενδιαφέροντος από αντίστοιχες εταιρείες για το σύστημα ασφάλειας Ο.Α. Ενδιαφέρον εξεδήλωσαν τρεις, οι TRS (Thales-Raytheon), SAIC, ΤΙΤΑΝ, εδόθησαν τα τεύχη του διαγωνισμού και η διαδικασία του διαγωνισμού δρομολογήθηκε βάσει του Π.Δ. 284. Δύο μόνο υπέβαλαν προσφορές (TRS και SAIC) και άρχισαν οι διαγωνισμοί και τα παρατράγουδα, με το υπουργείο να αποσφραγίζει αντί της εγγυητικής της SAIC, την οικονομική της προσφορά.
2003
Επειτα από παρατράγουδα και έντονο παρασκήνιο, τον Ιανουάριο του 2003 το υπουργείο ζήτησε από τους μονομάχους να μοιραστούν τη δουλειά και η μειοδότης SAIC το αρνήθηκε. Ετσι ο διαγωνισμός ακυρώθηκε, δρομολογήθηκε διαδικασία παράλληλης τεχνικής αξιολόγησης των προσφορών και η SAIC με διαφορά 400.000 ευρώ ανακηρύχθηκε προσωρινός μειοδότης. Παρά ταύτα, οι διαπραγματεύσεις επί του τιμήματος συνεχίστηκαν και με τους δύο, με την TRS να κατεβαίνει στα 265 εκατ. ευρώ και τη SAIC στα 245 εκατ. ευρώ. Ετσι, τον Μάιο υπεγράφη η σύμβαση με υπουργό Αμυνας τον Γ. Παπαντωνίου και εξουσιοδοτημένο να υπογράψει τον γεν. γραμ. Σπ. Τραυλό. Η SAIC δεν υπέγραψε τη σύμβαση ως κοινοπραξία από μόνη της, ενώ εμφάνισε και τους υποκατασκευαστές της, οι οποίοι μετέπειτα άλλαξαν. Στους βασικούς περιλαμβάνονται οι: Siemens, Altec, Πουλιάδης, Ρ.C. Systems, ΔΙΕΚΑΤ, ΠΑΝΟΥ.
2004
Τον Μάιο του 2004 διαπιστώθηκε ότι δεν μπορεί να γίνει παραλαβή του C4Ι, παρά μόνον προσωρινή και για τη διάρκεια των Ο.Α. Αναγνωρίστηκε υπαιτιότητα και της SAIC και του Δημοσίου για την αδυναμία εκπλήρωσης των όρων της σύμβασης.
Τον Ιούλιο του 2004, ο υφυπουργός Δημόσιας Τάξης Χ. Μαρκογιαννάκης υπέγραψε μνημόνιο παραλαβής του C4Ι για χρήση, με επιφύλαξη κατ' εξουσιοδότηση της Διυπουργικής Επιτροπής Ολυμπιακής Προετοιμασίας. Το περιεχόμενο του μνημονίου επικυρώθηκε με απόφαση του ΚΥΣΕΑ, πληρώθηκαν 31,5 εκατ. ευρώ, αποδεσμεύθηκαν ισόποσες εγγυητικές και ανετέθησαν απ' ευθείας πρόσθετα έργα.
2006-2007
Μετά από 4 τροποποιήσεις της σύμβασης και ενώ το έργο καρκινοβατούσε, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Β. Πολύδωρας τον Μάρτιο του 2007 υπέγραψε με τον αντιπρόεδρο της SAIC, Grant Clark, μια κρίσιμη τροποποίηση άρθρων της σύμβασης και το Δημόσιο προχώρησε σε παραλαβή μεμονωμένων υποσυστημάτων από τον Απρίλιο του 2007 έως τον Νοέμβριο του 2008.
2008
Με επόμενη τροποποίηση της σύμβασης τον Σεπτέμβριο του 2007, η παράδοση μετατέθηκε για τον Νοέμβριο του 2008, επιστράφηκαν εγγυητικές στη SAIC ύψους 154 εκατ. δολαρίων και έγιναν κανονικά οι πληρωμές για συστήματα και υπηρεσίες που συμφωνήθηκαν (μετά τις τροποποιήσεις). Επί υπουργίας Π. Παυλόπουλου και με αρμόδιο υφυπουργό τον Π. Χηνοφώτη παρελήφθησαν πρόσθετα υποσυστήματα, πληρώθηκε τίμημα 12 εκατ. δολαρίων και επεστράφησαν εγγυητικές ύψους 24 εκατ. δολαρίων.
2009
Μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου επεστράφησαν στη SAIC εγγυητικές επιστολές 56 εκατ. δολαρίων, ενώ λίγους μήνες πριν το Δημόσιο (Νοέμβριος 2008), σύμφωνα με νέα τροποποίηση της σύμβασης, παρέλαβε το σύστημα με ελλείψεις και αποκλίσεις. Σε εκκρεμμότητα έμειναν 28 εκατ. δολάρια, τα οποία σύμφωνα με το Δημόσιο θα πρέπει να χαρακτηριστούν μείωση του τιμήματος. Αυτά εν ολίγοις συνέβησαν με το C4Ι από το 2002 μέχρι και τις μέρες μας,
όμως ο ανακριτής... κόλλησε στο 2003.
ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΟΣΑ,
ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ...
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΟΥΜΕ...
ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΙΛΑΝΕ ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ...
πρεζα tv
11-6-2009
enet.gr
Ειδικότερα, το κατηγορητήριο σταματά στις 19 Μαΐου 2003, ημέρα υπογραφής της σύμβασης, αξίας 255 εκατ. ευρώ, μεταξύ του υπουργείου Αμυνας (Σπ. Τραυλός) και της αμερικανικής SAIC (Steven Η. Weiss). Ο ειδικός ανακριτής, κατά παράδοξο τρόπο, αφού διαπιστώνει ότι η σύμβαση ήταν απάτη, την οποία προς στιγμήν αποδίδει στον Δ. Δενδρινό (που όμως δεν έχει υπογράψει την Ο20Α/03 καθώς η Siemens είναι υποκατασκευαστής της SAIC) απαλλάσσει υπουργούς, επιτροπές του διαγωνισμού, συμβούλους και όλους όσοι ενεπλάκησαν με τη διαδικασία. Απαντες εξαπατηθέντες κατά το μοντέλο Βατοπεδίου-Σανιδά και το Δημόσιο με βλάβη, την οποία προς στιγμήν έχει προκαλέσει ένας Δενδρινός της Siemens!
Ο κ. ανακριτής δεν έχει βρει ολυμπιακές μίζες για το C4Ι, δωροδοκίες και ξέπλυμα, ούτε κατά την κατακύρωση του έργου ούτε κατά τη μαραθώνιο παραλαβή του από το 2004 μέχρι και τον περασμένο Μάρτιο. Τι κι αν γι' αυτές τις μίζες (3,7 εκατ. ευρώ) το περασμένο καλοκαίρι καταδικάστηκε ο διαχειριστής των μαύρων ταμείων της Siemens, Ρ. Ζίκατσεκ, ο οποίος παραδέχτηκε ότι υποχρεώθηκε από τον Μ. Χριστοφοράκο να παράξει χρήμα δήθεν για συμβούλους μέσω των εταιρειών Weavind και Krhoma! Τι κι αν από τα τέλη του 2005 βοούν οι εισαγγελίες της Βέρνης και του Μονάχου για τις άνομες πληρωμές πίσω από το C4Ι!
Πάντως, αν το συγκεκριμένο κατηγορητήριο δεν είναι αποτέλεσμα μνημειώδους προχειρότητας, τότε πιθανότατα είναι ένα κραυγαλέο πλυντήριο αμαρτιών της παρούσας κυβέρνησης και συντελεστών της που λαδώθηκαν για να παραλάβουν το απατηλό C4Ι.
Γιατί αν έχει συντελεστεί απάτη σε βάρος του Δημοσίου, οι υπουργοί Χ. Μαρκογιαννάκης, Βύρων Πολύδωρας και Π. Χηνοφώτης, που επέστρεψαν στη SAIC εγγυητικές επιστολές, που υπέγραψαν τροποποιήσεις της σύμβασης, που παρέλαβαν τμηματικά υποσυστήματά της και που εντέλει πλήρωσαν για την απάτη, μήπως και αυτοί «αμάρτησαν»; Μήπως μ' αυτή τη λογική διέπραξαν απιστία σε βάρος του Δημοσίου, που δεν κατήγγειλαν τη σύμβαση-απάτη και δεν δέσμευσαν τις εγγυητικές της SAIC;
Πάντως, για να καταδειχθεί η πολυετής τρύπα στο κατηγορητήριο για το σκάνδαλο του C4Ι, αρκεί να καταγραφεί το χρονικό του από το 2002 μέχρι και το 2009.
2002
Το υπουργείο Αμυνας ζήτησε μέσω των εμπορικών ακολούθων των πρεσβειών (ΗΠΑ, Γερμανία, Μ. Βρετανία, Γαλλία) την εκδήλωση ενδιαφέροντος από αντίστοιχες εταιρείες για το σύστημα ασφάλειας Ο.Α. Ενδιαφέρον εξεδήλωσαν τρεις, οι TRS (Thales-Raytheon), SAIC, ΤΙΤΑΝ, εδόθησαν τα τεύχη του διαγωνισμού και η διαδικασία του διαγωνισμού δρομολογήθηκε βάσει του Π.Δ. 284. Δύο μόνο υπέβαλαν προσφορές (TRS και SAIC) και άρχισαν οι διαγωνισμοί και τα παρατράγουδα, με το υπουργείο να αποσφραγίζει αντί της εγγυητικής της SAIC, την οικονομική της προσφορά.
2003
Επειτα από παρατράγουδα και έντονο παρασκήνιο, τον Ιανουάριο του 2003 το υπουργείο ζήτησε από τους μονομάχους να μοιραστούν τη δουλειά και η μειοδότης SAIC το αρνήθηκε. Ετσι ο διαγωνισμός ακυρώθηκε, δρομολογήθηκε διαδικασία παράλληλης τεχνικής αξιολόγησης των προσφορών και η SAIC με διαφορά 400.000 ευρώ ανακηρύχθηκε προσωρινός μειοδότης. Παρά ταύτα, οι διαπραγματεύσεις επί του τιμήματος συνεχίστηκαν και με τους δύο, με την TRS να κατεβαίνει στα 265 εκατ. ευρώ και τη SAIC στα 245 εκατ. ευρώ. Ετσι, τον Μάιο υπεγράφη η σύμβαση με υπουργό Αμυνας τον Γ. Παπαντωνίου και εξουσιοδοτημένο να υπογράψει τον γεν. γραμ. Σπ. Τραυλό. Η SAIC δεν υπέγραψε τη σύμβαση ως κοινοπραξία από μόνη της, ενώ εμφάνισε και τους υποκατασκευαστές της, οι οποίοι μετέπειτα άλλαξαν. Στους βασικούς περιλαμβάνονται οι: Siemens, Altec, Πουλιάδης, Ρ.C. Systems, ΔΙΕΚΑΤ, ΠΑΝΟΥ.
2004
Τον Μάιο του 2004 διαπιστώθηκε ότι δεν μπορεί να γίνει παραλαβή του C4Ι, παρά μόνον προσωρινή και για τη διάρκεια των Ο.Α. Αναγνωρίστηκε υπαιτιότητα και της SAIC και του Δημοσίου για την αδυναμία εκπλήρωσης των όρων της σύμβασης.
Τον Ιούλιο του 2004, ο υφυπουργός Δημόσιας Τάξης Χ. Μαρκογιαννάκης υπέγραψε μνημόνιο παραλαβής του C4Ι για χρήση, με επιφύλαξη κατ' εξουσιοδότηση της Διυπουργικής Επιτροπής Ολυμπιακής Προετοιμασίας. Το περιεχόμενο του μνημονίου επικυρώθηκε με απόφαση του ΚΥΣΕΑ, πληρώθηκαν 31,5 εκατ. ευρώ, αποδεσμεύθηκαν ισόποσες εγγυητικές και ανετέθησαν απ' ευθείας πρόσθετα έργα.
2006-2007
Μετά από 4 τροποποιήσεις της σύμβασης και ενώ το έργο καρκινοβατούσε, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Β. Πολύδωρας τον Μάρτιο του 2007 υπέγραψε με τον αντιπρόεδρο της SAIC, Grant Clark, μια κρίσιμη τροποποίηση άρθρων της σύμβασης και το Δημόσιο προχώρησε σε παραλαβή μεμονωμένων υποσυστημάτων από τον Απρίλιο του 2007 έως τον Νοέμβριο του 2008.
2008
Με επόμενη τροποποίηση της σύμβασης τον Σεπτέμβριο του 2007, η παράδοση μετατέθηκε για τον Νοέμβριο του 2008, επιστράφηκαν εγγυητικές στη SAIC ύψους 154 εκατ. δολαρίων και έγιναν κανονικά οι πληρωμές για συστήματα και υπηρεσίες που συμφωνήθηκαν (μετά τις τροποποιήσεις). Επί υπουργίας Π. Παυλόπουλου και με αρμόδιο υφυπουργό τον Π. Χηνοφώτη παρελήφθησαν πρόσθετα υποσυστήματα, πληρώθηκε τίμημα 12 εκατ. δολαρίων και επεστράφησαν εγγυητικές ύψους 24 εκατ. δολαρίων.
2009
Μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου επεστράφησαν στη SAIC εγγυητικές επιστολές 56 εκατ. δολαρίων, ενώ λίγους μήνες πριν το Δημόσιο (Νοέμβριος 2008), σύμφωνα με νέα τροποποίηση της σύμβασης, παρέλαβε το σύστημα με ελλείψεις και αποκλίσεις. Σε εκκρεμμότητα έμειναν 28 εκατ. δολάρια, τα οποία σύμφωνα με το Δημόσιο θα πρέπει να χαρακτηριστούν μείωση του τιμήματος. Αυτά εν ολίγοις συνέβησαν με το C4Ι από το 2002 μέχρι και τις μέρες μας,
όμως ο ανακριτής... κόλλησε στο 2003.
ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΟΣΑ,
ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ...
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΟΥΜΕ...
ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΙΛΑΝΕ ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ...
πρεζα tv
11-6-2009
enet.gr
