ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΦΙΛΜ ΤΟΥ ΓΑΒΡΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ,ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΤΑ ΣΚΑΤΩΣΕ ΤΟΣΟ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ...ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ,Η ΟΠΟΙΑ ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΚΑΝΕ ΡΟΜΠΑ ΔΙΕΘΝΩΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ.

Χωρίς περικοπές θα προβάλλεται και πάλι στο Μουσείο της Ακρόπολης το επίμαχο βίντεο του Κώστα Γαβρά για την ιστορία του Παρθενώνα, όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος του Μουσείου, καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής, μετά τη συνομιλία του με το σκηνοθέτη.
Η Εκκλησία της Ελλάδος είχε ζητήσει να κοπούν σκηνές, υποστηρίζοντας ότι οι ανδρικές φιγούρες που εμφανίζονται να σφυροκοπούν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, παραπέμπουν σε ορθόδοξους ιερείς.

Ο κ. Παντερμαλής δήλωσε πως "μετά από εκτενή διάλογο και ανάλυση που έγινε γύρω από τις ιστορικές αναφορές και την καλλιτεχνική παρουσίασή τους, ο κ. Γαβράς διευκρίνισε απολύτως ότι στην επίμαχη σκηνή του φιλμ δεν απεικόνιζε ούτε υπονοούσε ότι οι καταστροφές έγιναν από ιερείς, αλλά από ανθρώπους της εποχής. Κατόπιν αυτής της αυτονόητης διευκρίνισης του κ. Γαβρά, την οποία ως ιστορική αποτύπωση αποδέχεται το Μουσείο, το ενημερωτικό φιλμ θα συνεχίσει να προβάλλεται κανονικά".

ΕΝ ΕΤΗ 2009 Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ...ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΛΟΓΟΚΡΙΝΟΥΝ ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ....ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΑΣ....

ΠΡΕΖΑ TV
4-8-2009

ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ,ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ ΣΤΟ VIDEO ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ...ΝΑ ΑΓΙΑΣΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ!!!

απο το elawyer.blogspot.com

Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά Μουσείου Ακρόπολης για λογοκρισία βίντεο Γαβρά

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), η μόνη ελληνική Μη Κυβερνητική Οργάνωση - μέλος της Διεθνούς Οργάνωσης Ανταλλαγής Πληροφοριων για την Ελευθερία της Έκφρασης (International Freedom of Expression Exchange – ΙFEX - http://ifex.org/) προσέφυγε σήμερα στην Ελληνική Δικαιοσύνη για την αφαίρεση σκηνής από το video του Κώστα Γαβρά που προβάλλεται στο Μουσείο Ακρόπολης.

Ο Παναγιώτης Δημητράς (Εκπρόσωπος ΕΠΣΕ) και ο Βασίλης Σωτηρόπουλος (Νομικός Σύμβουλος του ΕΠΣΕ) κατέθεσαν αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, επικαλούμενοι το συνταγματικό δικαίωμά τους, ως επισκέπτες του Μουσείου, στην ανεμπόδιστη πρόσβαση στο έργο του γνωστού σκηνοθέτη που προβάλλεται στους δύο χώρους προβολών του Μουσείου Ακρόπολης. Το δικαίωμα του κοινού στην ανεμπόδιστη πρόσβαση σε δημοσιευμένα έργα τέχνης έχει αναγνωριστεί από σειρά αποφάσεων Δικαστηρίων της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης σε σχετικές υποθέσεις (υπόθεση βιβλίου Ε. Σωτηροπούλου, ταινίας Da Vinci Code, ταινίας Aλέξανδρος, βιβλίου Μ. Ανδρουλάκη) καθώς και με έγγραφα του Συνηγόρου του Πολίτη (υπόθεση έκθεσης «Outlook», υπόθεση όπερας «Ρούσαλκα»).

Υπενθυμίζεται ότι από το απόσπασμα 1 λεπτού και 40 δευτερολέπτων του εν λόγω video του Κώστα Γαβρά που προβάλλεται, η Διοίκηση του Μουσείου αφαίρεσε σκηνή 12 δευτερολέπτων στην οποία εμφανίζονται μορφές των πρωτοχριστιανικών χρόνων να απολαξεύουν τμήματα του αετώματος και της ζωφόρου του Παρθενώνα. Η υπόθεση απασχόλησε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης (Reuters, Associated Press κλπ) ως μία περίπτωση λογοκρισίας που φέρεται ότι επιβλήθηκε από δυσαρεστημένους εκπροσώπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ενώ ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του Μουσείου, καθηγητής κ. Δ. Παντερμαλής, δήλωσε σε τηλεοπτικό κανάλι ότι προέβη σε αυτή την προσαρμογή επειδή διάφοροι ιστορικοί και βυζαντινολόγοι του εξέφρασαν την «δυσφορία» τους για την εν λόγω σκηνή.

Με την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, οι αιτούντες ζητούν την προσωρινή ρύθμιση κατάστασης, με την προβολή του πλήρους αποσπάσματος του video, χωρίς την αποκοπή της επίμαχης σκηνής και την ανάρτηση προειδοποιητικής πινακίδας που θα ενημερώνει το κοινό σχετικά με την προβολή της σκηνής.

Η εκδίκαση της αίτησης ορίστηκε για το Δεκέμβριο 2009. Οι αιτούντες εκφράζουν την ευχή να συμμορφωθεί το Μουσείο και το Υπουργείο σε συντομότερο χρόνο προς τις επιταγές της ελευθερίας της έκφρασης, ώστε να παύσει ο διεθνής διασυρμός της χώρας από τα ΜΜΕ.

Ακολουθεί απόσπασμα από την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων:

«Η συγκεκριμένη παραβίαση συνιστά προσβολή της προσωπικότητας των αιτούντων και ενδιαφερόμενων να παρακολουθήσουν το έργο, διότι δεν κρίνονται ώριμοι για να διαμορφώσουν μόνοι τους άποψη για το κατά πόσον τα ιστορικά γεγονότα συνέβησαν όπως τα αναπαριστά με την καλλιτεχνική του ματιά ο σκηνοθέτης, αναζητώντας στη συνέχεια τις τυχόν διαφορετικές απόψεις. Ο εν δυνάμει επισκέπτης του Μουσείου κρίνεται από τους καθ' ων εκ των προτέρων ανίκανος να δει με κριτικό μάτι και να αποφασίσει μόνος αν συμφωνεί ή όχι με το παρουσιαζόμενο video και γι' αυτό οι καθ' ων επενέβησαν για να αποκλείσουν την πρόσβαση του θεατή στις “βλαβερές” ή “ενοχλητικές” πληροφορίες που μεταδίδει στο έργο του ο καλλιτέχνης. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά, όπως εκδηλώνεται με πράξεις (αποκοπή επίμαχης σκηνής από το έργο) και παραλείψεις (δηλωμένη άρνηση για αποκατάσταση του έργου μετά από την δημόσια και διεθνή κατακραυγή σχετικά με το συμβάν) συνιστά προσβολή της προσωπικότητας των αιτούντων, η οποία είναι διαρκής και τους αποκλείει από την ενάσκηση των ως άνω συνταγματικών τους δικαιωμάτων, δηλαδή της απρόσκοπτης ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους, της ελεύθερης λήψης πληροφοριών, της ακώλυτης πρόσβασης σε έργο τέχνης που προβάλλεται δημοσίως, της ανεμπόδιστης απόλαυσης του υφιστάμενου πολιτιστικού περιβάλλοντος.»

http://elawyer.blogspot.com/2009/08/blog-post.html

ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΡΑΓΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2009,ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΙ ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ,ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΚΑΙ ΔΗΘΕΝ ΠΡΟΣΒΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ...
ΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ ΠΟΥ ΠΙΕΣΑΝ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΙ ΤΟ VIDEO ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ,ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;;;

ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΥΡΙΟΙ ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΙΕΡΩΝΥΜΕ...ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ,ΣΤΟ ΓΙΑΤΙ ΛΟΓΟΚΡΙΝΑΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΓΑΒΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑN ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ.

ΠΡΕΖΑ TV
3-8-2009

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ:ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ 15ΛΕΠΤΟΥ ΦΙΛΜ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ ---ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ---

γραφει ο e-lawyer...

Κάθε επισκέπτης του Μουσείου Ακρόπολης έχει συνταγματικό δικαίωμα να παρακολουθήσει απερίσπαστος το απόσπασμα του film του Κώστα Γαβρά που εντάχθηκε στο 15λεπτο video που προβάλλεται εκεί.

Δεν είναι μόνο δικαίωμα του δημιουργού, είναι δικαίωμα όλων μας, το οποίο έχει αναγνωριστεί από τα Ελληνικά Δικαστήρια σε αντίστοιχες περιπτώσεις.

1. Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης 2006 (απόρριψη αίτησης ασφαλιστικών μέτρων κατά της ταινίας Da Vinci Code, λόγω προσβολής θρησκευτικού συναισθήματος).

“Την ελευθερία της τέχνης μπορεί να επικαλεστεί όχι μόνο ο καλλιτεχνικός δημιουργός, αλλά και το κοινό του (ακροατές, θεατές, αναγνώστες, αγοραστές). [...] Περαιτέρω, φορείς της ελευθερίας της τέχνης σύμφωνα με τις προαναφερόμενες νομικές σκέψεις δεν είναι μόνο οι καλλιτεχνικοί δημιουργοί αλλά και τα πρόσωπα που απολαμνβάνουν (ή εμποδίζονται να απολκαύσοπυτν) ένα έργο τέχνης, δηλαδή το κοινό τους (θεατές, ακροατές, αναγνώστες κ.λπ.) και έτσι το επικαλούμενο δικαίωμα προσωπικότητας των αιτούντων συγκρούεται με αυτό των λοιπών πολιτών στην ελευθερη παρακολούθηση της ταινίας που κατοχυρώνεται συνταγματικά ως εκδήλωση της προσωπικότητας. Και σε μια δημοκρατική κοινωνία, όπως ως προς τη νομική έκφανσή της η ελληνική κοινωνία καθορίζεται από το Σύνταγμα του 1975, κανείς δεν μπορεί επικαλούμενος το σεβασμό της προσωπικότητάς του, να επιβάλλει στους άλλους τι πρέπει να δουν, τι να διαβάσουν και να ακούσουν, καθώς και να παρεμποδίζουν όσο ευγενή και ανιδιοτελή και να είναι τα κίνητρά τους την ελεύθερη κυκλοφορία των όποιων δημιουργημάτων του πνεύματος καλών ή κακών.”


2. Moνομελές Πρωτοδικείο Αθηνών 2006 (απόρριψη αίτησης ασφαλιστικών μέτρων κατά της ταινίας Μέγας Αλέξανδρος λόγω δήθεν παραποίησης της ιστορικής αλήθειας)

“Φορείς της ελευθερίας της τέχνης είναι και τα πρόσωπα που απολαμβάνουν (ή εμποδίζονται να απολαύσουν) ένα έργο τέχνης. Την ελευθερία της τέχνης μπορεί δηβλαδή να επικαλεστεί όχι μόνο ο καλλιτεχνικός δημιουργός, αλλά και το κοινό του (ακροατές, θεατές αναγνώστες, αγοραστές κ.λπ). [...] φορείς της ελευθερίας της τέχνης, κατά τα αναφερόμενα στην αρχή, δεν είναι μόνο οι καλλιτεχνικοί δημιουργοί, αλλά και τα πρόσωπα, που απολαμβάνουν (ή εμποδίζονται να απολαύσουν) ένα έργο τέχνης, δηλαδή το κοινό τους (θεατές, ακροατές κ.λπ.), σε μια δε δημοκρατική κοινωνία, όπως καθορίζεται από το Σύνταγμα, ως προς τη νομική έκφανσή της η ελληνική κοινωνία, δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτρεπτό να επιβάλλεται στους άλλους τι πρέπει να δουν, να ακούσουν να διαβάσουν.”

3. Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών 2000 (απόρριψη αίτησης ασφαλιστικών εναντίον του βιβλίου του Μ.Ανδρουλάκη "Μι εις την νιοστή")

"Φορείς της ελευθερίας της τέχνης είναι και τα πρόσωπα που απολαμβάνουν (ή εμποδίζονται να απολαύσουν) ένα έργο τέχνης. Την ελευθερία της τέχνης μπορεί δηλαδή να επικαλεστεί όχι μόνο ο καλλιτεχνικός δημιουργός αλλά και το κοινό του (ακροατές, θεατές, αναγνώστες, αγοραστές κ.ο.κ.). [...] Περαιτέρω, φορείς της ελευθερίας της τέχνης, όπως προαναφέρθηκε είναι όχι μόνον οι καλλιτεχνικοί δημιουργοί αλλά και τα πρόσωπα που απολαμβάνουν (ή εμποδίζονται να απολαύσουν) ένα έργο τέχνης, δηλαδή το κοινό τους (ακροατές, θεατές, αναγνώστες, αγοραστές κ.ο.κ.) και συνεπώς το επικαλούμενο δικαίωμα προσωπικότητας των αιτούντων συγκρούεται και μ' αυτό των λοιπών πολιτών στην ελεύθερη ανάγνωση του επίμαχου βιβλίου, που κατοχυρώνεται συνταγματικά επίσης ως εκδήλωση και αυτό της προσωπικότητας, σε μία δε δημοκρατική κοινωνία, όπως καθορίζεται από το Σύνταγμα, ως προς τη νομική έκφανσή της η ελληνική κοινωνία, δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτρεπτό να επιβάλλεται στους άλλους τι πρέπει να διαβάσουν."

Σύμφωνος και ο Συνήγορος του Πολίτη:

1. Υπόθεση Apserges me (έκθεση Outlook)

"Η απόφαση απομάκρυνσης εκτεθέντος εικαστικού έργου, καθ’ όσον επιφέρει εκ των υστέρων μείωση ή αναίρεση κρατικής παροχής αποτελούσης εξειδίκευση της συνταγματικής υποχρέωσηςπρος ανάπτυξη και προαγωγή της τέχνης, παρίσταται νόμιμη μόνον εφ’ όσον αιτιολογηθεί με αναγωγή σε κριτήρια συναφή προς την ίδια την ανωτέρω κρατική υποχρέωση (ήτοι κριτήρια καλλιτεχνικά, ανάλογα προς εκείνα της αρχικής επιλογής), είτε, εναλλακτικώς, με θεμελιωμένη επίκληση ολοσχερούς αδυναμίας πρακτικής εναρμόνισης προς άλλα δικαιώματα ή νόμιμα συμφέροντα των οποίων απειλείται προσβολή. Σε κάθε περίπτωση, τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, τα οποία κατοχυρώνει το Σύνταγμα, είναι στενά συνδεδεμένα, κατά τρόπον ώστε η άσκηση του ενός να προϋποθέτει την ικανοποίηση του άλλου. Έτσι, η ελευθερία της τέχνης δεν είναι νοητή χωρίς την παθητική διάσταση αυτής (“δικαίωμα προς καλλιτεχνική εξύψωση” που δεν αφορά τον “παραγωγό”, αλλά τον “αποδέκτη” του έργου τέχνης), η οποία συνδέεται με την υποχρέωση του κράτους να λαμβάνει θετικά μέτρα προς εξασφάλιση της ευρύτερης δυνατής πολλαπλότητας ερεθισμάτων, απαραίτητων για την καλλιτεχνική εξύψωση των πολιτών, πολλώ μάλλον υπό το πρίσμα του άρθρου 16 παρ. 1 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο “Η τέχνη και
η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες: η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί
υποχρέωση του Κράτους”. Η κρατική αυτή υποχρέωση, ιδρυόμενη με ισχνή συνταγματική διατύπωση και κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο, αντιστοιχεί σε νόμιμο συμφέρον των πολιτών,το οποίο, κατ’ αρχήν, δεν συνιστά αγώγιμο δικαίωμα (εξ ου και δεν συντρέχει, άνευ άλλου τινός,υποχρέωση του κράτους να ενισχύει οικονομικά και να εκθέτει σε δημόσιους χώρους αντιπροσωπευτικά δείγματα πασών των καλλιτεχνικών τάσεων, παρά μόνο να εγγυάται την απρόσκοπτη καλλιέργεια και διάδοση αυτών από τους ιδιώτες, απέχοντας από αμέσως ή εμμέσως κατασταλτικές πρακτικές). Αφ’ ης στιγμής, όμως, το κράτος προβεί σε εξειδίκευση της παροχής του, με συγκεκριμένο περιεχόμενο, έναντι αποδεκτών προσδιορίσιμων κατά χρόνο (βάσει της καθορισμένης χρονικής διάρκειας της έκθεσης) και τόπο, η γενικώς κατοχυρωμένη κατ’ άρθρον 16 παρ. 1 του Συντάγματος υποχρέωση αντιστοιχεί, πλέον, σε προστατευόμενο από το Σύνταγμα νόμιμο συμφέρον προς παροχή, του συμφέροντος αυτού δε αποτελεί περιορισμό η μεταγενέστερη αφαίρεση ενός έργου από το σύνολο των εκθεμάτων, επειδή δι’ αυτής ένα μέρος των “δικαιούχων” αποστερείται πρόωρα από τη δυνατότητα για την ικανοποίηση του συγκεκριμένου επαρκώςεξειδικευθέντος νομίμου συμφέροντος, το οποίο αντιστοιχεί σε συνταγματικώς επιβληθείσα
κρατική υποχρέωση. Ενώ ουδείς αμφισβητεί την αρμοδιότητα της διοίκησης να επιλέγει αρχικώς τις προς έκθεση ή προς υποστήριξη καλλιτεχνικές δημιουργίες, αναθέτοντας τη σχετική καλλιτεχνική κρίση σε ειδικούς και εμπιστευόμενη αυτούς (ή ακόμη και μεταβάλλοντας προηγούμενες επιλογές, εφ’ όσον η μεταβολή αυτή αιτιολογείται με νεώτερη ειδική κρίση), ενδεχόμενη εκ των υστέρων αναίρεση της τετελεσμένης επιλογής με κριτήρια άλλα πλην των αμιγώς καλλιτεχνικών παρίσταται προβληματική. Αν η διοίκηση, ενεργώντας υπό την παροχική της διάσταση, αποφασίσει να περικόψει ή ν’ αναιρέσει κάποιες από τις μέχρι πρό τινος παροχές της, οφείλει να παρουσιάσει πολύ σοβαρή αιτιολογία για την επιλογή της αυτή, δεδομένου ότι αυτή συνεπάγεται πλέον περιορισμό στην άσκηση συνταγματικά προστατευόμενου συμφέροντος, ο οποίος, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένος. Εν όψει των ανωτέρω, η συγκεκριμένη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου συνιστά περιορισμό συνταγματικά προστατευόμενου συμφέροντος, καθ’ όσον επέφερε εκ των υστέρων μείωση ή αναίρεση κρατικής παροχής αποτελούσης εξειδίκευση συνταγματικής υποχρέωσης"

2. Yπόθεση Ρούσαλκα (αφαίρεση φιλιού από παράσταση όπερας στη Λυρική Σκηνή):

"Στο άρθρο 16 παρ. 1 του Συντάγματος κατοχυρώνεται ανεπιφύλακτα η ελευθερία της τέχνης και παράλληλα, ανατίθεται στο κράτος η υποχρέωση για την ανάπτυξη και την προαγωγή της. Η συνταγματική αυτή πρόβλεψη καθιερώνει την υποχρέωση του κράτους και των οργάνων του να συμβάλλουν στην δημιουργία ενός κλίματος ελευθερίας και εκτίμησης της αξίας της καλλιτεχνικής δημιουργίας, απέχοντας από κάθε ενέργεια που θα απέβλεπε ή θα είχε ως πιθανολογούμενη συνέπεια τον προσδιορισμό του αισθητικού αποτελέσματος της παρεχόμενης προς το κοινό καλλιτεχνικής δημιουργίας. Βασική προϋπόθεση για την επιδίωξη αυτή είναι η απουσία άμεσων ή έμμεσων προληπτικών ή κατασταλτικών πρακτικών από την πλευρά του κράτους στο στάδιο της παραγωγής ή της διάδοσης των έργων τέχνης. Ωστόσο, η κρατική αυτή υποχρέωση, μολονότι δεν αντιστοιχεί σε αγώγιμο δικαίωμα, εφόσον εξειδικεύεται ως συγκεκριμένη προαναγγελθείσα παροχή από την πλευηρά του κράτους προσδιορισμένη κατά τόπο και χρόνο, όπως η προκειμένη παράσταση, αντιστοιχεί πλέον σε προστατευόμενο από το Σύνταγμα νόμιμο συμφέρον του κοινου, εν προκειμένω των θεατών της “Ρούσαλκα” για απόληψη της συγκεκριμένης καλλιτεχνικής υπηρεσίας, χωρίς καμμία παρέμβαση στο περιεχόμενό της. [...] Ωστόσο, εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι όχι μόνο δεν κατέστη τελικώς δυνατή η διασφάλιση της ελεύθερης από παρεμβάσεις παροχή της καλλιτεχνικής αυτής υπηρεσίας προς το κοινό, όπως αρχικώς είχε επιλεγεί και προαναγγελθεί δημοσίως, αλλά επιπλέον η αδυναμία αυτή αποδίδεται σε αντιδράσεις των ίδιων των μελών της “Ορχήστρας Λυρικής Σκηνής”, μολονότι η “Ορχήστρα Λυρικής Σκηνής” οφείλει να συνεπικουρεί την Εθνική Λυρική Σκηνή στο έργο της, αλλά και στη διασφάλιση του δικαιώματος των θεατών να παρακολουθήσουν απρόσκοπτα την παρεχόμενη καλλιτεχνική υπηρεσία."

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι και στις 4 υποθέσεις τα θέματα ήταν 2: θρησκευτικό συναίσθημα (Da Vinci/Asperges me) - σεξουαλικός προσανατολισμός (Μ.Αλέξανδρου/πρίγκηπα στη Ρούσαλκα).

Έχουμε δικαιώμα ως κοινό να τους σταματήσουμε να ακρωτηριάζουν έργα τέχνης.
΄Αρα έχουμε και την ευθύνη να ασκήσουμε αυτό το δικαίωμα.

απο το
http://elawyer.blogspot.com/2009/08/h.html

ΠΡΕΖΑ TV
1-8-2009

ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΒΡΕΤΑΝΟΥΣ:ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ...Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ...

Με λαμπρές τελετές και φουσκωμένα μελοδραματικά λογύδρια αλά Γκρέκα, άνοιξε πριν από λίγο καιρό το νέο Μουσείο Ακροπόλεως.
Ο Υπουργός Πολιτισμού, βρήκε μάλιστα χρυσή ευκαιρία να απωθήσει τους εσωκομματικούς του αντιπάλους και να επενδύσει στο «ήρεμο αλλά στιβαρό ηγετικό του προφίλ» όπως εμφανώς επιβάλλει η επικοινωνιακή του στρατηγική.

Όμως, παρά τη σπουδή, τα μεγάλα λόγια και τις εξάρσεις για το χρέος των Βρετανών να επιστρέψουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα ο κος Σαμαράς φρόντισε να τινάξει στον αέρα τόσο το άκρως επιφανειακό προφίλ που είχε αρχίσει να χτίζει (οφειλόμενο κυρίως στο εξαιρετικά χαμηλό γενικό επίπεδο) όσο και να βάλει ένα μεγαλοπρεπές αυτογκόλ στην εστία της Ελλάδας στο υποτιθέμενο εθνικό ζήτημα περί επιστροφής των Μαρμάρων.

Τα κατάφερε όλα αυτά σε μηδενικό χρόνο, επαναφέροντας εν έτει 2009 του 21ου αιώνος λογοκριτικές πρακτικές και μεθοδεύσεις που όχι μόνο θυμίζουν άλλες παλαιότατες εποχές, αλλά επίσης εκτοξεύουν την Ελλάδα αμέτρητα μίλια μακριά από την Ευρώπη στην οποία θεωρητικώς ανήκει.
Όμως, κατά τη δική μου ανάλυση τουλάχιστον, από την ίδια τη λογοκρισία που διαπράχθηκε στην ταινία του Κώστα Γαβρά για το Μουσείο, είναι ακόμα πιο επικίνδυνη η αδυναμία των «αρμοδίων» δηλαδή του κου Παντερμαλή Διευθυντή του Μουσείου όσο και του Πολιτικού του προϊσταμένου, του Υπουργού Πολιτισμού, να υποψιαστούν έστω και στο ελάχιστο τη θύελλα των αντιδράσεων που η πράξη τους θα ξεσήκωνε. Τρανή απόδειξη για το πόσο βαθύτατα ανερμάτιστοι άνθρωποι ελέγχουν την Ελλάδα.

Και καλά το «Ιερατείο», που διέταξε τη λογοκρισία.
Όπως ορθά κοφτά είπε ο ίδιος ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς
«Η Εκκλησία αρνείται πάντοτε την πραγματικότητα,
για να σώσει το δόγμα της».
Το εξαιρετικά ανησυχητικό, βρίσκεται σε ένα άλλο σημείο το οποίο επίσης ο διακεκριμένος σκηνοθέτης εντοπίζει μέσα σε 8 λέξεις : «Τα ιερατεία κάνουν ακόμα ότι θέλουν στην Ελλάδα».
Η εκκλησία λοιπόν, «θίχτηκε, ενοχλήθηκε, προσβλήθηκε» από μία σκηνή της ταινίας που δημιούργησε κατόπιν παραγγελίας ο κος Γαβράς.
Μια σκηνή διάρκειας 1 λεπτού και 40 δευτερολέπτων στην οποία αναδεικνύονται οι καταστροφές που υπέστη ο Παρθενώνας από τους ιερείς του χριστιανισμού που αφού έθραυσαν με μανία γλυπτά και αετώματα εγκατέστησαν έναν τεράστιο σταυρό για να τον…αποκαθάρουν από το ειδωλολατρικό μίασμα και στη συνέχεια τον μετέτρεψαν σε χριστιανική εκκλησία.
Βεβαίως, το συγκεκριμένο ιστορικό επεισόδιο, είναι ένα από τα πολλά, εκπροσωπεί μία από τις αναρίθμητες καταστροφές που έγιναν σε βάρος του Παρθενώνα από πολλούς και ποικίλους, γνωστούς και μη εξαιρετέους.

Ο κος Γαβράς, διακεκριμένος σκηνοθέτης, γνωστός σε όλον τον κόσμο, με μια καριέρα στην οποία έχει μαζέψει όλα τα μεγάλα βραβεία που υπάρχουν στον πλανήτη για τον Κινηματογράφο, θεώρησε πρέπον (ως όφειλε άλλωστε) στη μικρή ταινία που δημιούργησε για την Ιστορία της Ακρόπολης να περιλάβει όλες τις ιστορικές καταστροφές.
Μπορώ να υποθέσω μάλιστα, πως σαν φλογερός απόδημος Έλληνας που αποδεδειγμένα είναι, με τεράστια χαρά δημιουργούσε αυτό το φιλμάκι νιώθοντας πως επιτέλους μπορεί να εκφραστεί ολοκληρωμένα ως Έλληνας Ευρωπαίος, κοιτάζοντας την ιστορία της πατρίδας του κατάματα, με αυτοπεποίθηση και χωρίς επαρχιώτικο κόμπλεξ.
Τι πικρή διάψευση όμως που του επεφύλαξε η χαλασμένη Ελληνική Πολιτεία, το κράτος της αναξιοκρατίας, το παπαδοκρατούμενο αλλοτριωμένο έθνος.
Τα βλοσυρά ράσα που εσχάτως απέκτησαν και επιστημονικές απόψεις δηλώνοντας από τις τηλεοράσεις με επιμονή πως η νέα γρίπη δεν μεταδίδεται μέσω της «θείας» κοινωνίας, επέβαλλαν για άλλη μία φορά το υπέρμετρο «εγώ τους» και την επί της επικράτειας ιδιοκτησιακή και καθεστωτική νοοτροπία τους.

Γιατί όχι άλλωστε;
Υπάρχει Ελληνική Πολιτεία που θα τους πει ποτέ «όχι»;
Υπάρχει άραγε Ελληνική Πολιτεία καν;
Οι «λειτουργοί» της, ως γνήσιοι υποτελείς οσφυοκάμπτες, ως ασπόνδυλα μαλάκια με βεντούζες στη εξουσία έσπευσαν ασμένως να πραγματοποιήσουν την Ιερά Επιταγή. Και ο κος Παντερμαλής, ανέλαβε χρέη μοντέρ και πετσόκοψε το φιλμ του κου Γαβρά , το οποίο ήδη προβάλλονταν εγκεκριμένο στο Μουσείο.
Χωρίς καν να ενημερώσει τον σκηνοθέτη!
Αυτό και αν είναι χαρακτηριστικό! Ορμώμενος προφανώς από την αυτοπεποίθηση που του παρέχει η συνδιαλλαγή με την εξουσία, ούτε που του πέρασε από το μυαλό πως πρέπει να ενημερώσει τον σκηνοθέτη για το «πρόβλημα» που προέκυψε…

Άλλο ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα συμπεριφοράς που φωτίζει τραγικά την απέραντη γύμνια και την έλλειψη πραγματικής παιδείας που υπάρχουν κάτω από την σπουδαιοφάνεια και τις ρητορικές αρλούμπες.
Όμως, τόσο αυτός όσο και οι προϊστάμενοί του (Υπουργός και εκκλησία) βουτηγμένοι στα βαθειά νερά της αμετροέπειας τους δεν φανταζόντουσαν ούτε την αντίδραση του κου Γαβρά, αντίδραση απόλυτα εναρμονισμένη στο μέτρο ενός ευρωπαίου σκεπτόμενου πολίτη, αλλά, κυρίως ούτε στην απίστευτη και ελπιδοφόρα αντίδραση που εκδηλώθηκε αυθόρμητα στην κοινωνία των Πολιτών.

Ένας και μόνο πολίτης, ονόματι Μηνάς Παπαγεωργίου χρειάστηκε για να λειτουργήσει σαν την πυρφόρα σπίθα που θα μετέδιδε την οργή που υπέβοσκε προφανώς έτοιμη.
Άνοιξε, μόνος του στην αρχή, ένα γκρουπ διαμαρτυρίας στο Facebook. Και, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, τα μέλη της κοινότητας έγιναν δυο, τρεις, χίλιοι δεκατρείς για να είναι αυτή τη στιγμή που γράφω το άρθρο, πάνω από 6000! Η Κοινότητα μαζί και με άλλους ανεξάρτητους φορείς, ετοιμάζουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Μουσείο για αύριο Κυριακή στις 10 και 30 το πρωί.

Λοιπόν, British, keep our Marbles please! Ας κρατήσουν οι Βρετανοί τα Μάρμαρα!

Τουλάχιστον για την ώρα. Ποιος ξέρει; Ίσως το Ιερατείο, αν επιστρέψουν να θελήσει να τα περάσει από κανέναν…εξορκισμό μιας που τόσα χρόνια φιλοξενούνται σε χώρα απίστων, μη ορθοδόξων.
Προσωπικά, δεν βλέπω κανέναν λόγο να συνεχίσουμε να μαχόμαστε για την επιστροφή τους εφ’ όσων οι ίδιοι είμαστε ανίκανοι να κοιτάξουμε την ιστορία μας ως έχει, και όσο τα ιερατεία κάνουν ότι θέλουν.
Κακά τα ψέματα, πίσω από αυτή την υπόθεση, δεν υπάρχει τίποτα λιγότερο από τον αναγκαίο και απόλυτο διαχωρισμό Πολιτείας και εκκλησίας και από τον πλήρη αφοπλισμό της τελευταίας στη δυνατότητα αποφασιστικών παρεμβάσεων στη δημόσια ζωή. Γνώμη, ασφαλώς μπορεί να έχει όπως ο καθείς.

Ας κρατήσουν οι Βρετανοί τα Μάρμαρα!

Γιατί, το Νέο Μουσείο, μπορεί να έχει τις τεχνικές προδιαγραφές να τα φιλοξενήσει, αλλά προφανώς η Πολιτεία δεν έχει αποκτήσει τον αναγκαίο ηθικό εξοπλισμό έναντι της Ιστορίας.
Ωραίο πράγμα οι υποδομές, οι δρόμοι και το Μετρό, αλλά, δυστυχώς από μόνα τους δεν συνθέτουν πολιτισμό, παρά μόνο την επίφασή του.
Μια επίφαση, που προσπαθεί να κρύψει την κυρίαρχη βαρβαρότητα. Μάταια όμως.

www.politispittas.blogspot.com

ΠΡΕΖΑ TV
1-8-2009

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ VIDEO ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ,ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ

Απλοί πολίτες και ομάδες συναντιούνται την Κυριακή 2 Αυγούστου, στις 10:30, έξω από το μετρό στο Μουσείο Ακρόπολης για να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά για τη λογοκρισία που έπραξε το υπουργείο Πολιτισμού σε βίντεο του σκηνοθέτη Κ. Γαβρά, μετά από απαίτηση της Ιεράς Συνόδου.

Θύμα λογοκρισίας έπεσε σκηνη που έδειχνε ιερείς να καταστρέφουν τον Παρθενώνα.

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΞΕΝΑ ΜΜΕ,ΠΡΑΚΤΟΡΕΊΑ ΤΥΠΟΥ,ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ BLOGS,FACEBOOK,TWITTER ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ SOCIAL MEDIA,ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2009,Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ,ΜΠΟΡΕΙ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΙ ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ.

ΠΡΕΖΑ TV
1-8-2009

ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΒΡΑΣ,ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΚΟΥΜΑΣΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ...

Λυπηρή για την Ελλάδα χαρακτήρισε χθες από το Παρίσι ο διεθνής Ελληνας σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς την απαράδεκτη λογοκρισία που έγινε σε φιλμάκι του, το οποίο προβαλλόταν έξω από τη αίθουσα του Παρθενώνα στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης.

Τη λογοκρισία απαίτησαν μέλη της Ιεράς Συνόδου, όταν είδαν στο φιλμ-ανιμέισιον του σκηνοθέτη ρασοφόρους χριστιανούς να σκαρφαλώνουν στις μετόπες του Παρθενώνα και να καταστρέφουν τα φειδιακά ανάγλυφα.
Την απόφαση να «ψαλιδίσουν» το επίμαχο κομμάτι του φιλμ διάρκειας 1,5 λεπτού, βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα, έλαβαν από κοινού ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς με τον πρόεδρο του Μουσείου Δημήτρη Παντερμαλή, έπειτα από έντονη αντίδραση επισκόπων.

«Βρίσκω πολύ λυπηρό και απαράδεκτο για την Ελλάδα, μια χώρα που είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αυτό που συνέβη: το να υποκύψει δηλαδή η Πολιτεία στις πιέσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας και να προβεί σε αυτήν την πράξη παρέμβασης σ' ένα φίλμ που αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα. Ο,τι απεικονίζεται σε αυτό το μικρό φίλμ είναι ιστορικά αποδεδειγμένο. Αναφέρεται στις καταστροφές που έχει υποστεί ανά τους αιώνες το μνημείο, από τους ανθρώπους. Οι πρώτοι χριστιανοί έκαναν αρκετές καταστροφές στα μνημεία και στα γλυπτά για διάφορους λόγους, ορισμένες φορές επειδή απλώς τους είχε σκανδαλίσει η γύμνια των αγαλμάτων.

Η ιδέα του φιλμ ήταν να διατρέξουμε τις καταστροφές που έχει υποστεί το μνημείο από το ανθρώπινο χέρι για να φτάσουμε και στη μέγιστη καταστροφική πράξη του Ελγιν. Τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετώπισε, άλλωστε, το μνημείο ήταν από τους ανθρώπους. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι καταστροφικές παρεμβάσεις ίσως η Ακρόπολη να είχε παραμείνει όπως ήταν στην εποχή του Περικλή, πριν από 2.500 χρόνια. Οσο για τις αντιδράσεις των εκπροσώπων της Εκκλησίας, δεν με ξαφνιάζουν. Η Εκκλησία αρνείται πάντοτε την πραγματικότητα, για να σώσει το δόγμα της. Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει απ' όλες αυτές τις μικρότητες... Λυπάμαι πολύ!»

ΚΙ'ΟΜΩΣ,ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2009,ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟ,ΜΠΟΡΕΙ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΙ ΕΡΓΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΕΣΤΑ...ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΛΕΝΕ ΑΛΗΘΕΙΕΣ...
ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ,Ο ΟΠΟΙΟΣ ΒΑΡΑΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ,ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΩΝ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ" ΜΑΣ ΠΑΤΕΡΑΔΩΝ....

ΠΡΕΖΑ TV
25-7-2009