ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΜΟΥΝΤΖΑΣ:ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΣΟΚ,ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΟΛΟΙ,ΠΡΙΝ ΠΑΝΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ...---ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ---

Είδα στον ύπνο μου τον Τσίπρα με σημαία
Να μου σφυράει κλέφτικα,να μου πουλάει λαθραία
Ήταν και ο Άδωνις με μία μουσουλμάνα
Της έλεγε "Να φύγεις από δω να πας αλλού Πουτάνα"!

Ήρθε η Αλέκα τρέχοντας κρατώντας τηλεβόα
Και φώναζε "να φύγουν απ' το τσίρκο τώρα όλα τα ζώα"
Όμως ο Γιώργος πρόλαβε και πέρασε με σούζα
Αφήνοντας τον Πάγκαλο έξω από την παρτούζα

Και κάπου εκεί στο πουθενά,στου ύπνου μου τη ζάλη
Τα ένσημα μου βούτηξε με δόλο η Φάνη-Πάλλη
Και ξαφνικά αρρώστησα μου γυάλισε το μάτι
Μα στο ΕΣΥ μου είπανε "δεν έχουμε κρεβάτι"

Ο Κωστάκης πιο μακρυά μ' ένα σουβλάκι απ' όλα
Έψαχνε τον Ρουσόπουλο να του πετάξει φόλα
Σηκώθηκε ο Tρεμόπουλος που ήτανε πιο κει
Είπε "του Αλεξάνδρου η χώρα δεν είναι Ελληνική"

Σαν την τσουτσού πετάχτηκε ο Παπαθεμελής
Του'πε "Τρεμόπουλε δεν πας να γαμηθείς;"
Και εγώ στη μέση έστεκα,κοιτούσα απορημένος
Της μαλακίας τη σύναξη,φτωχός κι αηδιασμένος

Αλίμονο μανούλα μου ποιον να ψηφίσω τώρα;
Όλοι τον παίζουν με τα δυο κι όλοι μου τάζουν δώρα
Πού να κρυφτώ και πού να μπω να μη με βλέπει ο ήλιος;
Ποιός είναι άραγε ο εχθρός και ποιός είναι ο φίλος;

Ξύπνησα τα χαράματα με κλάματα και ιδρώτα
Και όλα αλλάξαν γύρω μου, δεν ήταν όπως πρώτα
Πούπουλα είχα στο κορμί και πίσσα στο κεφάλι
Γίνανε οι Μέγιστοι μικροί
και οι μικροί Μεγάλοι

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
Y-MAGAZINE

ΠΡΕΖΑ TV
29-5-2009

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΡΩΝΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΗ ΨΥΧΗ,ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ...

Η καθημερινότητά τους μια συνεχής προσπάθεια υπεράσπισης του αγαπημένου τους πολιτικού. Προσφιλής μέθοδός τους οι ιστορίες από το παρελθόν με παραδείγματα ημι-αληθή.Οι σχέσεις τους περνούν πρώτα από την κάλπη και μετά από το μυαλό και την καρδιά. Σε ομιλίες αυτοανακηρύσσονται στρατευτές και μετά υπερηφανεύονται ότι έφεραν τόσους ή τόσους.

Όνειρο ζωής για αυτούς είναι μια χειραψία
και μια τυπική κουβέντα με τον Αρχηγό.
Ευχή τους είναι η ίδια εδώ και πολλά πολλά χρόνια.
"Αν ήμουν εγώ ..." Στις συγκεντρώσεις προσέρχονται από νωρίς.
Ντυμένοι με τα καλά τους ρούχα.
Όσο πιο καλά τα ρούχα τόσο πιο "χρωματισμένοι".
Επίδειξη:"Δείτε με. Έβαλα το ακριβό μου κοστούμι μόνο για το κόμμα."Στην αρχή μιλούν μεταξύ τους.

Όταν έρχεται η κατάλληλη στιγμή όμως οι παλμοί ανεβαίνουν , τους λούζει ιδρώτας φανατισμού και βγάζουν άναρθρες κραυγές επιδοκιμασίας σε κάθε νεύμα και κάθε νόημα του Αρχηγού.
Τα κομματόσκυλα δεν έχουν λουρί.

Αν ήταν πουτάνες θα πηδιότανε αφιλοκερδώς. Αν ήταν άγρια ζώα θα ήταν ύαινες και αν ήταν αρρώστια θα ήταν καρκίνος. Αν ήταν χρώμα θα ήταν πράσινο-κίτρινο-μπλε-κόκκινο και όλοι οι συνδυασμοί τους. Αν ήταν χρήμα θα ήταν κάλπικο και φυσικά αν ήταν Άνθρωποι δεν θα ήταν κομματόσκυλα. Ο ζωντανός θάνατος της κριτικής σκέψης κάθεται στο διπλανό παγκάκι, στο απέναντι καφενείο ,
στην τοπική οργάνωση κάθε μέρα.

Μη σας ξεγελάει ο τίτλος που τους έχουμε δώσει. Είναι έντομα. Πιασμένα σε διεστραμμένους ιστούς εξάρτισης. Είναι το καύσιμο των κομμάτων. Είναι η αιτία για τον εμφύλιο. Είναι η αιτία του πολιτικού θράσους. Η αιτία για τις μίζες. Η αιτία που εμείς είμαστε έτσι.

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
Y-MAGAZINE

ΠΡΕΖΑ TV
26-5-2009

Η ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΛΑΜΠΑΣ...ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΚΑΙ ΤΟ Y-MAGAZINE...

Δεν ξέρω γιατί αλλά τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται μια ιδιότυπη μορφή διαμαρτυρίας: "Η διαμαρτυρία της λάμπας". Ή τουλάχιστον έτσι μου αρέσει εμένα να την αποκαλώ. Γιατί αυτό ακριβώς είναι. Θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε και κατεβαίνουμε στο δρόμο; Σπάζουμε λάμπες. Φανάρια , λάμπες της ΔΕΗ κτλ. Δεν μας αρέσει ο πόλεμος στο Ιράκ και θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε; Ανάβουμε όλοι τις έξω λάμπες των σπιτιών μας για να φανούν από τους δορυφόρους. Την επόμενη μέρα θέλοντας να διαμαρτυρηθούμε για το περιβάλλον τις κλείνουμε. Προηγουμένως όμως έχουμε κάνει ήδη τεράστια ζημιά αφού τις ανοίξαμε για να μας δουν από ψηλά! Λες και δε μας βλέπουν έτσι κ αλλιώς!
Ακόμα και στα κόμικς υπάρχει αυτή η "συνωμοσία". Σου ήρθε ιδέα; Ανάβει η λάμπα! Είσαι νευριασμένος με κάποιον; "Μου άλλαξε τα φώτα" λες σε φίλους σου αναζητώντας παρηγοριά. Και ενώ οι λάμπες έχουν σκοπό να φέγγουν για να βλέπουμε στο σκοτάδι, στο Παρίσι αλλά και αλλού επικρατεί τελευταία το σύνθημα "Η νύχτα στη νύχτα" και βγαίνουν τα βράδια και κλείνουν όλες τις πινακίδες και γενικά οτιδήποτε φωτίζει και έχει εξωτερικό διακόπτη.
Φωτορύπανση λέει, δεν φαίνονται τα αστέρια λέει...Θέλεις να σώσεις το περιβάλλον κύριε; Κλείσε όλους τους διακόπτες μια ολόκληρη μέρα, πάρε το λεωφορειάκι ή το μετρό, επίσης μια ολόκληρη τη ημέρα. Όπως λέει και ο Πλούταρχος αν δεν κάνω λάθος "κάνοντας πως είσαι καλός άνθρωπος, μπορεί στο τέλος και να γίνεις". Δηλαδή η προσποίηση ότι ενδιαφέρεσαι για το περιβάλλον μπορεί στο τέλος να σου γίνει και συνήθεια. Και όχι μόνο μια παγκόσμια μέρα. Κάθε μέρα. Κάθε μέρα να προσπαθείς να μην υπερκαταναλώνεις ενέργεια, να ανακυκλώνεις αυτά που μπορείς κάθε μέρα, να προσπαθείς να απ εξαρτηθείς από το πετρέλαιο κάθε μέρα. Και ίσως το πρόβλημα εδώ να είναι ότι ο κόσμος το ξεχνάει. Το θυμάται μόνο μια φορά κάθε τόσο σε διάφορες μέρες ή μετά από πρωτοβουλίες. Πρέπει να το θυμάται κάθε μέρα. 5' κάθε μέρα.
Αντί για την Μαρί Κυριακού, στη θέση μιας επανάληψης, μιας διαφήμισης, ενός άχρηστου δελτίου.
Εγώ δεν θα τα κλείσω τα φώτα. Αυτή η διαμαρτυρία της λάμπας μου τη δίνει στα νεύρα, δεν μου ταιριάζει. Και αυτό γιατί το δικό μου ενδιαφέρον κρατάει περισσότερο από το άνοιγμα ή το κλείσιμο ενός διακόπτη. Όχι. Θα τα αφήσω αναμμένα τα φώτα.
Και το ίδιο να κάνετε και εσείς. Και ίσως τότε μια μέρα όλοι μαζί να φωτίσουμε τα σκοτεινά σημεία. Εκεί που το έγκλημα γεννιέται και μεγαλώνει. Στα παράνομα ορυχεία, στα τεράστια φουγάρα,στα απαρχαιωμένα αυτοκίνητα, στα μολυσμένα λήμματα Όταν ο αέρας καθαρίσει από τη βρώμα και τη δυσωδία ίσως τότε να κλείσω τα φώτα.

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
Y-MAGAZINE

ΠΡΕΖΑ TV
10-3-2009

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ,ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥ ΠΟΥ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΤΟΝ ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΑ...

Με αφορμή τη δημοσίευση του αστυνομικού
που πυροβόλησε τον σεκιούριτι
έξω από την οικία του Αμερικανού πρέσβη
από το prezatv θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας
μερικές σκέψεις.
Η κουβέντα για το κατά πόσο πρέπει
ή όχι να δημοσιεύονται τα πρόσωπα παραβατών
είναι πολύ μεγάλη.

Κατά τη γνώμη μου για μένα
δεν είναι είδηση να δω το πρόσωπό του.
Η είδηση είναι ότι του είχε σαλέψει
και κρατούσε όπλο χωρίς ποτέ κανείς να τον εξετάσει ,
ενώ θα έπρεπε.
Γιατί θα πρέπει να ξέρω πως είναι;
Για να τον αποφύγω στον δρόμο;
Για να τραυματίσω τα ήδη πληγωμένα παιδιά του
ακόμα περισσότερο;
(αν έχει παιδιά. Δεν είναι ότι καλύτερο
να βλέπεις τον πατέρα σου με την υπογραφή "δολοφόνος").

Βέβαια το θέμα περιπλέκεται ακόμη περισσότερο
όταν πρόκειται για παιδόφιλους
και δη Μητροπολίτες ή πολιτικούς
ή άλλα δημόσια πρόσωπα.
Εκεί ναι. Να δείξεις ποιος είναι.
Όταν ένα άτομο εκπροσωπεί
άλλους και κάποιοι τον εμπιστεύονται,
τότε ναι να τον ξεσκεπάσεις.

Γιατί δεν βλέπουμε ποτέ την φωτογραφία
ενός golden boy που καταχράστηκε δημόσιο χρήμα;
Γιατί δεν μας δείχνουν τη μούρη
των "σκοτεινών συμφερόντων"
ή των "νταβατζήδων"?
Μήπως η δημοσίευση του προσώπου
ενός δολοφόνου είναι πιο σημαντική
από΄αυτά που μας λένε οι πολιτικοί
με θράσος κάθε μέρα στα κανάλια και στη βουλή;

Ακόμα και έτσι εξακολουθώ
να είμαι μπερδεμένος με το θέμα αυτό.
Καλό θα είναι να είμαστε προσεκτικοί
και κυρίως ρεαλιστές.
Άλλαξε τίποτα με τη δημοσίευση αυτή;
Όχι. Τότε λοιπόν;
Θα ήθελα κάποια στιγμή να ξεκινήσουμε
μια τέτοια κουβέντα μέσα από το blog μας.
Αν διαφωνείτε μην διστάσετε να εκφραστείτε
ελεύθερα.
(αυτό κανονικά δεν θα έπρεπε να το πω καν!
Γιατί απλά εννοείται!)

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
(Y-MAGAZINE)

ΠΡΕΖΑ TV
8-2-2009