Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Y-MAGAZINE. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Y-MAGAZINE. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Μαρτίου 10, 2009

Η ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΛΑΜΠΑΣ...ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΚΑΙ ΤΟ Y-MAGAZINE...

Δεν ξέρω γιατί αλλά τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται μια ιδιότυπη μορφή διαμαρτυρίας: "Η διαμαρτυρία της λάμπας". Ή τουλάχιστον έτσι μου αρέσει εμένα να την αποκαλώ. Γιατί αυτό ακριβώς είναι. Θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε και κατεβαίνουμε στο δρόμο; Σπάζουμε λάμπες. Φανάρια , λάμπες της ΔΕΗ κτλ. Δεν μας αρέσει ο πόλεμος στο Ιράκ και θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε; Ανάβουμε όλοι τις έξω λάμπες των σπιτιών μας για να φανούν από τους δορυφόρους. Την επόμενη μέρα θέλοντας να διαμαρτυρηθούμε για το περιβάλλον τις κλείνουμε. Προηγουμένως όμως έχουμε κάνει ήδη τεράστια ζημιά αφού τις ανοίξαμε για να μας δουν από ψηλά! Λες και δε μας βλέπουν έτσι κ αλλιώς!
Ακόμα και στα κόμικς υπάρχει αυτή η "συνωμοσία". Σου ήρθε ιδέα; Ανάβει η λάμπα! Είσαι νευριασμένος με κάποιον; "Μου άλλαξε τα φώτα" λες σε φίλους σου αναζητώντας παρηγοριά. Και ενώ οι λάμπες έχουν σκοπό να φέγγουν για να βλέπουμε στο σκοτάδι, στο Παρίσι αλλά και αλλού επικρατεί τελευταία το σύνθημα "Η νύχτα στη νύχτα" και βγαίνουν τα βράδια και κλείνουν όλες τις πινακίδες και γενικά οτιδήποτε φωτίζει και έχει εξωτερικό διακόπτη.
Φωτορύπανση λέει, δεν φαίνονται τα αστέρια λέει...Θέλεις να σώσεις το περιβάλλον κύριε; Κλείσε όλους τους διακόπτες μια ολόκληρη μέρα, πάρε το λεωφορειάκι ή το μετρό, επίσης μια ολόκληρη τη ημέρα. Όπως λέει και ο Πλούταρχος αν δεν κάνω λάθος "κάνοντας πως είσαι καλός άνθρωπος, μπορεί στο τέλος και να γίνεις". Δηλαδή η προσποίηση ότι ενδιαφέρεσαι για το περιβάλλον μπορεί στο τέλος να σου γίνει και συνήθεια. Και όχι μόνο μια παγκόσμια μέρα. Κάθε μέρα. Κάθε μέρα να προσπαθείς να μην υπερκαταναλώνεις ενέργεια, να ανακυκλώνεις αυτά που μπορείς κάθε μέρα, να προσπαθείς να απ εξαρτηθείς από το πετρέλαιο κάθε μέρα. Και ίσως το πρόβλημα εδώ να είναι ότι ο κόσμος το ξεχνάει. Το θυμάται μόνο μια φορά κάθε τόσο σε διάφορες μέρες ή μετά από πρωτοβουλίες. Πρέπει να το θυμάται κάθε μέρα. 5' κάθε μέρα.
Αντί για την Μαρί Κυριακού, στη θέση μιας επανάληψης, μιας διαφήμισης, ενός άχρηστου δελτίου.

Εγώ δεν θα τα κλείσω τα φώτα. Αυτή η διαμαρτυρία της λάμπας μου τη δίνει στα νεύρα, δεν μου ταιριάζει. Και αυτό γιατί το δικό μου ενδιαφέρον κρατάει περισσότερο από το άνοιγμα ή το κλείσιμο ενός διακόπτη. Όχι. Θα τα αφήσω αναμμένα τα φώτα.
Και το ίδιο να κάνετε και εσείς. Και ίσως τότε μια μέρα όλοι μαζί να φωτίσουμε τα σκοτεινά σημεία. Εκεί που το έγκλημα γεννιέται και μεγαλώνει. Στα παράνομα ορυχεία, στα τεράστια φουγάρα,στα απαρχαιωμένα αυτοκίνητα, στα μολυσμένα λήμματα Όταν ο αέρας καθαρίσει από τη βρώμα και τη δυσωδία ίσως τότε να κλείσω τα φώτα.

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
Y-MAGAZINE


ΠΡΕΖΑ TV
10-3-2009

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 19, 2009

Ο ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ ΣΤΟ Υ-MAGAZINE...ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΨΕΜΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΠΕΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ....

Ήμουν από τους τύπους που τους έλεγες ονόματα όπως «Μάλαμας», «Ιωαννίδης», «Πασχαλίδης» και έβγαζαν τη γλώσσα. Τα mp3 του κινητού μου περιελάμβαναν Killers, Linkin Park, Starsailor και Radiohead. Παγκοσμιοποίηση; Πείτε το όπως εσείς θέλετε. Και κάθομαι ένα πρωί, στο αμάξι, με το φραπέ στο χέρι και το ραδιόφωνο να μου μιλά…
Μου φωνάζει. «Μην ψάχνεις λόγια να το πεις, δεν θέλει η αγάπη γλωσσοδέτες, μήτε μαέστρους και συνθέτες. Μια ματιά μονάχα αρκεί… Μια ματιά.» Του φθινοπώρου τα φιλιά.

Κυριακή, Φεβρουαρίου 15, 2009

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΣΕΡΒΕΤΑ ΣΤΟ Y-MAGAZINE...

Η Ελληνική πραγματικότητα δημιουργείται μέσω πολύπλοκων εγκεφαλικών σκέψεων και λειτουργιών και είναι μοναδική στον πλανήτη.
Και αφού έκανα τη δήλωση του μήνα,

τώρα θα σας εξηγήσω γιατί το έγραψα.

Ένας Γερμανός φίλος, ήρθε στην Ελλάδα και τον φιλοξενήσαμε. Ως κλασικοί Έλληνες του δείξαμε τι εστί «The Famous Greek Filoxenia» .Σε δύο μέρες τον παχύναμε 5 κιλά, τον γεμίσαμε χοληστερίνη μετά αράξαμε στο καθιστικό, του δώσαμε να πιεί ελληνικό καφέ, τον μπουκώσαμε να φάει και συκαλάκι γλυκό και ενώ προσπαθούσε να το καταπιεί, ανοίξαμε την τηλεόραση.
Του βάλαμε να δει ένα κανάλι που έδειχνε ειδήσεις. Ο φίλος, ελληνικά δεν καταλάβαινε γρι, όμως έβλεπε από την μία τα πλάνα διανθισμένα με δραματική μουσική, από την άλλη άκουγε την μπάσα γεμάτη ένταση φωνή του δημοσιογράφου και ήρθε και τρόμαξε. Σου λέει, κάτι πολύ κακό πρέπει να χτύπησε τους Έλληνες. Κάτι τρομακτικό. Τον παρακολουθούσα με την άκρη του ματιού μου να μας βλέπει γεμάτος δέος να κοιτάμε τις ειδήσεις εγώ με τη γυναίκα μου και να χασκογελάμε. Είμαι σίγουρος ότι θυμήθηκε ό,τι έμαθε για τους Έλληνες από την Ιστορία. Ένιωσε το γιατί έγραφαν τα βιβλία ότι πολεμάμε σαν ήρωες και ότι είμαστε ατρόμητοι.
Όταν τελείωσαν οι ειδήσεις, ξεκίνησε μία εκπομπή η οποία εξελίσσεται σε πανηγύρι. Εκεί είδε και πάλι τον άνθρωπο που έλεγε το δελτίο ειδήσεων να συμμετέχει σε τηλεοπτικό πάρτι. Εγώ έβαλα επάνω στο τραπέζι να πιεί παραδοσιακό ουίσκι και τυριά και παρακολουθούσαμε την τηλεοπτική παρέα να χορεύει, να πίνει και να τραγουδάει. Πρώτα διάβασα στα μάτια την απορία και αμέσως μετά, δειλά, μου την υπέβαλε:

- Καλά, μου είπε, τι άνθρωποι είστε εσείς στην Ελλάδα;
Ή του ύψους ή του βάθους;
Ή θα είστε πολύ σοβαροί ή θα χορεύετε;

- Τι λε ρε Χάνς, ρώτησα.
Και τότε ο Χάνς μου είπε μία ιστορία. Εκείνη που λέει ότι κάποτε ρώτησαν έναν γάιδαρο αν του αρέσει η ανηφόρα ή η κατηφόρα και ο γάιδαρος απάντησε: «Γιατί ρε παιδιά… χάθηκε ο ίσιος δρόμος;»
- Ρε Χάνς, του είπα, αυτός εδώ είναι μύθος
και τον έχει γράψει ένας Έλληνας.
Ο Αίσωπος.

- Καλά, μου είπε, αφού έχετε τέτοιο μύθο, γιατί δεν τον εφαρμόζετε;

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΕΡΒΕΤΑΣ
Y-MAGAZINE

ΠΡΕΖΑ TV
15-2-2009

Κυριακή, Φεβρουαρίου 08, 2009

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ,ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥ ΠΟΥ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ ΤΟΝ ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΑ...

Με αφορμή τη δημοσίευση του αστυνομικού
που πυροβόλησε τον σεκιούριτι
έξω από την οικία του Αμερικανού πρέσβη
από το prezatv θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας
μερικές σκέψεις.
Η κουβέντα για το κατά πόσο πρέπει
ή όχι να δημοσιεύονται τα πρόσωπα παραβατών
είναι πολύ μεγάλη.

Κατά τη γνώμη μου για μένα
δεν είναι είδηση να δω το πρόσωπό του.
Η είδηση είναι ότι του είχε σαλέψει
και κρατούσε όπλο χωρίς ποτέ κανείς να τον εξετάσει ,
ενώ θα έπρεπε.
Γιατί θα πρέπει να ξέρω πως είναι;
Για να τον αποφύγω στον δρόμο;
Για να τραυματίσω τα ήδη πληγωμένα παιδιά του
ακόμα περισσότερο;
(αν έχει παιδιά. Δεν είναι ότι καλύτερο
να βλέπεις τον πατέρα σου με την υπογραφή "δολοφόνος").

Βέβαια το θέμα περιπλέκεται ακόμη περισσότερο
όταν πρόκειται για παιδόφιλους
και δη Μητροπολίτες ή πολιτικούς
ή άλλα δημόσια πρόσωπα.
Εκεί ναι. Να δείξεις ποιος είναι.
Όταν ένα άτομο εκπροσωπεί
άλλους και κάποιοι τον εμπιστεύονται,
τότε ναι να τον ξεσκεπάσεις.

Γιατί δεν βλέπουμε ποτέ την φωτογραφία
ενός golden boy που καταχράστηκε δημόσιο χρήμα;
Γιατί δεν μας δείχνουν τη μούρη
των "σκοτεινών συμφερόντων"
ή των "νταβατζήδων"?
Μήπως η δημοσίευση του προσώπου
ενός δολοφόνου είναι πιο σημαντική
από΄αυτά που μας λένε οι πολιτικοί
με θράσος κάθε μέρα στα κανάλια και στη βουλή;

Ακόμα και έτσι εξακολουθώ
να είμαι μπερδεμένος με το θέμα αυτό.
Καλό θα είναι να είμαστε προσεκτικοί
και κυρίως ρεαλιστές.
Άλλαξε τίποτα με τη δημοσίευση αυτή;
Όχι. Τότε λοιπόν;
Θα ήθελα κάποια στιγμή να ξεκινήσουμε
μια τέτοια κουβέντα μέσα από το blog μας.
Αν διαφωνείτε μην διστάσετε να εκφραστείτε
ελεύθερα.
(αυτό κανονικά δεν θα έπρεπε να το πω καν!
Γιατί απλά εννοείται!)


ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
(Y-MAGAZINE)


ΠΡΕΖΑ TV
8-2-2009

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 02, 2009

Ο ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΜΑΧΑΙΡΙΤΣΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΣΤΟ Y-MAGAZINE...ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ...

Λαυρέντη, είσαι έτοιμος; Ξεκινάμε.
Όποτε θέλεις φίλε μου.

Θα κάνουμε κάτι περίεργο. Θέλω να μιλησουμε για πολιτική.
Τι λες για όσους μα κυβερνούν σήμερα;

Πίστεψέ με, δεν έχω καμία εμπιστοσύνη σε κανέναν τους. Πως το λένε, δεν γουστάρω κανέναν από δαύτους, εδώ και καιρό. Με έχουν κουράσει. Να θυμάσαι πως σε όλους τους χώρους υπάρχουν κλέφτες και μη. Έτσι και στην πολιτική. Υπάρχουν καραγκιόζηδες και ενδιαφέροντες άνθρωποι. Ωστόσο, είναι γεγονός, το ότι αυτοί που μας κυβερνούν τη συγκεκριμένη στιγμή, είναι ανίκανοι. Δεν είναι κράτος αυτό…
Η νοοτροπία «κόψτε του το κεφάλι» είναι τόσο λάθος. Δεν αφήνει περιθώρια… Μα αυτή είναι η λογική. Να έχουνε τον μέσο πολίτη έχουνε στην τσίτα.

Και οι νέες είσοδοι στην πολιτική;
Δεν πιστεύω σε καινούριες φάτσες… Όποιος «μπαίνει» γίνεται ένα από τα ίδια. Μην πιστεύεις σε κανέναν. Δεν θυμάσαι κάποτε που λέγαμε πως ο Καραμανλής είχε εμφανιστεί ως οδοστρωτήρας στην πολιτική και θα τα ισοπεδώσει όλα; Δες τώρα την κατάσταση. Όπως πάντα, μια από τα ίδια…
Να μιλήσουμε για παιδεία;
Και τι ακριβώς να πούμε; Όλα κινούνται μέσα στα πλαίσια της ανικανότητας… Κοίτα, 40 τόσα χρόνια που με θυμάμαι να παρατηρώ την παιδεία, άλλαζαν κάτι, κάθε χρόνο. Μια ζωή. Εξετάσεις στο γυμνάσιο, εξετάσεις στο λύκειο, 8η τάξη, καταργήθηκαν οι εξετάσεις, ήρθαν οι πανελλαδικές με τη σειρά τους, έβαλαν και πάλι σε εφαρμογή τις εξετάσεις, σε κάθε τάξη… Και το αποτέλεσμα ποιο; Μονίμως… χειρότερα.

Μήπως το ισοπεδώνεις; Λύση βλέπεις;
Το ’60 πεινούσαν. Είχαν τουλάχιστον εξ’ αρχής μία δικαιολογία. Τώρα όχι πια, δεν πεινάνε. Αλλά τα πράγματα παρέμειναν ίδια. Ακριβώς τα ίδια. Χάλι μαύρο. Η αιτιολόγηση είναι ιδιαίτερα απλή. Οι χοντροκεφαλοκαρχαρίες και πάλι ζητούν να οικονομήσουν. Από τον καθένα μας. Και φτιάξαν, επιπλέον, μία κάστα γύρω τους που κοιτά να οικονομήσει από το καθετί…

Για να διαβασετε ολοκληρη τη συνεντευξη,
καντε κλικ εδω.


Y-MAGAZINE


ΠΡΕΖΑ TV
2-2-2009

Κυριακή, Φεβρουαρίου 01, 2009

ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ-ΠΡΩΗΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,ΣΤΟ Y-MAGAZINE ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

Μετά την ανάρτηση από το blog σας
και την άμεση αντίδραση troktiko και prezatv (βεβαίως!),
πήρα αυτό σε mail:Οι πρακτικές δεν κρατούν για έναν χρόνο. Κρατούν για 6 μήνες. Την επόμενη μέρα, σε διώχνουν για "διακοπές" μιας εβδομάδας, και σε ξαναπαίρνουν πίσω... Και για ποια 150 ευρώ μιλάτε; Υπάρχουν περιπτώσεις που γίνεται χωρίς χρήματα. Απλά, σου δίνουν την τεράστια ευκαιρία "να μπει το όνομά σου". Υπάρχουν και φορές που δεν μπαίνει ούτε αυτό σε κείμενα! Όσο για τις ιδέες του preza, είμαι μαζί σου ρε φίλε και σε ευχαριστώ για αυτό που κάνεις, αλλά όλα είναι μιλημένα.
Μία μέρα πριν γίνει έλεγχος, οι μαθητευόμενοι δούλοι, διώχνονται από την εφημερίδα, κρύβονται, "μένουν σπίτι τους" μετά από τηλέφωνα στο κινητό, ή ακόμα χειρότερα, πηγαίνουν για θέματα εκτός Θεσσαλονίκης (!!!), πάλι για την εφημερίδα...

Και κάτι ακόμα, όταν αμόλησαν τον Παντελή Σαββίδη, γιατί έχασε τον έλεγχο των μηνύσεων, πήραν για διευθυντή τους το καλοκαιράκι τον τέως πρόεδρο του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΜΘ, Δημήτριο Γουσίδη!
Λέτε να τον πήραν για μόστρα;


Ανώνυμος

Όλα οργανωμένα είναι. Δεν θα γίνει τίποτα.
MR.KAYA,Y-MAGAZINE

ΠΡΕΖΑ TV
1-2-2009

ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 2 ΜΗΝΕΣ ΗΞΕΡΑΝ ΝΑ ΚΡΑΞΟΥΝ ΤΟ ΠΡΕΖΑ TV...ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΝΕ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ;;;

Οταν ενα ΜΜΕ θελει να ριξει λασπη σε ενα Blog,
με την δυναμη του κατεχει,μπορει και το κανει,
γραφοντας οτι παπαρια κατεβει στο κεφαλι
του καθε συντακτη...

Τωρα ομως που εχει βγει στη δημοσιοτητα
ενα θεμα περι εργασιακου μεσαιωνα
στην εφημεριδα Μακεδονια
με εργαζομενους να περνουν 150 euro το μηνα,
με το προσχημα της πρακτικης
--ξερετε πολλες πρακτικες φοιτητων
να κρατουν για πανω απο 1 χρονο;;;--
φυσικα και δεν γραφουν τιποτε.

Οταν ομως εγραφαν
"η παρουσία του ΠΡΕΖΑ TV στο χώρο (των Blogs)
δεν είναι και από τις πιο λαμπρές…
εκαναν τον χαβαλε τους.


Καλουμε λοιπον την επιθεωρηση εργασιας να κανει αμεσα ελεγχο στην εφημεριδα και να ελέγξει τα παντα.Να παρει καταθεσεις απο ολους τους ενεργους εργαζομενους,αλλα και απ'οσους εργαστικαν κατα καιρους στην εφημεριδα...και εαν δεν βρουνε τιποτε...τοτε θα ζητησουμε συγνωμη.
Ελα ομως που η μια καταγγελια διαδεχεται την αλλη...

ΠΡΕΖΑ TV
1-2-2009

Κυριακή, Ιανουαρίου 18, 2009

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΕΡΒΕΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ,ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ...ΠΕΣ ΤΑ ΝΑ ΑΓΙΑΣΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ....

Η πορεία της ζωής είναι απλή.
Δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο,
κάθεσαι σ’ ένα γραφείο και διαβάζεις.

Αν τα καταφέρεις, τρως και μερικά ακόμα χρόνια
στο πανεπιστήμιο, όπου κάθεσαι
και πάλι σ’ ένα γραφείο,
όπου και πάλι διαβάζεις και γράφεις.

Και μετά, στην καλύτερη περίπτωση…
δικαιώνεσαι.

Γίνεσαι δημόσιος υπάλληλος και επιτέλους
κάθεσαι σ’ ένα γραφείο.


Βέβαια σε εκείνη την περίπτωση,
από την μία διαβάζεις μυθιστορήματα
και από την άλλη γράφεις τους ανθρώπους
που έρχονται για να εξυπηρετηθούν από εσένα.


Η ζωή είναι περίεργο πράμα.
Γεννιέσαι χωρίς να το θέλεις,
πεθαίνεις χωρίς να το θέλεις και ζεις
όπως το θέλουν οι άλλοι.
Και αυτοί οι άλλοι είναι πολλοί.
Είναι η οικογένεια, είναι οι προϊστάμενοι,
είναι ο διαχειριστής της πολυκατοικίας,
είναι οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα,
είναι ο άνθρωπος που ανεβοκατεβάζει
τους διακόπτες της ΔΕΗ, είναι το κράτος.
Άλλοι είναι αυτοί που αποφασίζουν για σένα.
Καμιά φορά και οι ίδιοι οι γονείς.
Εσύ γουστάρεις την κιθάρα σου
και αυτοί σε προορίζουν για γιατρό.
Τι και αν όταν βλέπεις αίμα,
σου πάει «τρία πέντε πηγάδια»…


Και σε παιδεύουν μία ζωή για να καταλήξεις
να ανήκεις σε μία γενιά που πλέον,
δεν την λέμε όπως παλιά, «Νέα». Όχι.
Την λέμε: «Η γενιά των 700 ευρώ».
Έχει γίνει τόσο trendy αυτή η έκφραση
που σκέφτονται να αλλάξουν όλες τις πινακίδες.
Όπου «Νέα» θα βάλουν «Το γενιά των εφτακοσίων».
Δεν θα πηγαίνουμε για μπάνιο
στην Νέα Καλλικράτεια.
Θα πηγαίνουμε για μπάνιο
στη «Γενιά των 700 Καλλικράτεια»…


Με διάθεση αυτοκριτικής θα ήθελα
να παραθέσω την σκέψη μου τώρα.

Είμαι ένας αχάριστος άνθρωπος.
Τόσα χρόνια δεν ευχαρίστησα ποτέ τους ευεργέτες μου.
Και αυτοί ήταν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές που είχα.
(Δεν τους βάζω όλους στο ίδιο τσουβάλι.
Γνώρισα και ανθρώπους «διαμάντια»
τους οποίους έχω πολύ ψηλά μέσα μο
υ και ευχαριστώ τον Μεγαλοδύναμο
που τους έβαλε στον δρόμο μου.
Δυστυχώς ήταν ελάχιστοι).

Οι δάσκαλοι και καθηγητές μου,
κοιτούσαν μόνο τα πρακτικά και ανούσια.
Όταν η έκθεση είχε σχέση με την Ελλάδα,
έπρεπε ντε και καλά να γράψω για την Ελλάδα.
Αν έγραφα για την Γερμανία
και μέσα από την Γερμανία -και τις μεγάλες διαφορές μας-,
έγραφα για την Ελλάδα,
τότε ήμουν εκτός θέματος και άχρηστο μυαλό.
Εκείνοι οι δάσκαλοι ήθελαν από μένα,
ντε και καλά να μάθω παπαγαλία το:
«Από πού πηγάζει ο Νείλος».
(Παρεμπιπτόντως, πολύ σημαντική πληροφορία ,
με βοήθησε πολύ στην επαγγελματική μου πορεία.
Για να υπογράψω συμβόλαιο με τον ΑΝΤ1,
αυτό με ρώτησαν).


Τόσα χρόνια λοιπόν δεν ευχαρίστησα
όλους αυτούς που με κορόιδεψαν
για τις απορίες μου, δεν φίλησα
τα χέρια των ανθρώπων που χλεύασαν τα λάθη μου.
Ευγνωμονώ όλους αυτούς τους ανθρώπους
που δεν πίστεψαν σ’ εμένα.
Αν δεν ήταν αυτοί, μπορεί τώρα
να ήμουν και εγώ ένα παιδί των 700 ευρώ.

Όμως αυτοί μου έμαθαν να σιχαίνομαι το «δήθεν».
Να προτιμώ να βγαίνω από την γραμμή,
παρά να ακολουθώ σαν πρόβατο το κοπάδι.
Να είναι καλά. Έβλεπα πως σιχαινόντουσαν
αυτό που έκαναν, διέκρινα
ότι δεν ήθελαν να είναι δάσκαλοι.
Κάτι άλλο ήθελαν να κάνουν αλλά δεν μπόρεσαν.
Εκείνοι οι άνθρωποι, μου έμαθαν
να αγαπάω την δουλειά που κάνω.
Και έτσι πάντα στη ζωή μου,
έκανα αυτό που αγαπούσα.
Και αυτό συνεχίζω να κάνω .
Και αυτό μαθαίνω και στον γιό μου.
Και αυτό λέω και σε εσάς. Βαράτε.

Μην τους αφήνετε να σας αλλάξουν.
Οι νέοι μπροστά. Οι ιδέες σας είναι πολύ μπροστά.
Που να καταλάβει ένα αρτηριοσκληρωμένο μυαλό
σαν το δικό μου την δική σας έμπνευση.
Που να ακολουθήσει την δική σας ενέργεια
το σκουριασμένο μου κορμί.
Επίθεση.
Κάντε αυτό που γουστάρετε.
Πιστέψτε το και καβαλήστε όλες τις κορφές.

Και αν νομίζετε ότι δεν υπάρχουν κορφές ,
φτιάξτε!


ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΕΡΒΕΤΑΣ
Y-MAGAZINE


ΠΡΕΖΑ TV
18-1-2009

Σάββατο, Ιανουαρίου 17, 2009

ΠΕΘΑΝΑΤΕ...ΤΩΡΑ ΑΔΕΙΑΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΩΝΙΑ...ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ Y-MAGAZINE ΓΙΑ ΓΕΡΑ ΣΤΟΜΑΧΙΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ...

Η κοινωνία μας ψόφησε και οι πολιτικοί,
αγκαλιά με τους επιχειρηματίες,
την διασύρουν περιφέροντας
το πτώμα της μπροστά από τα μάτια μας. Διασυρμός.
Ο κόσμος κάνει αλυσίδες γύρω της.
Για να μην βλέπουν τα γυναικόπαιδα το θέαμα.
Μόνο οι δημοσιογράφοι μπορούν να κοιτούν.
Για να μεταφέρουν,
σύμφωνα με τα συμφέροντά τους
την εικόνα στους πίσω.
Άλλοι την βλέπουν νεκρή με την κυβέρνηση
να πυροβόλησε με ευθεία βολή εναντίον της,
άλλοι βλέπουν πως η σφαίρα εξοστρακίστηκε
στον Τσίπρα και τον Αλαβάνο πριν την χτυπήσει,
άλλοι πιστεύουν ακράδαντα
πως μετενσαρκώθηκε στο troktiko
λίγο πριν πεθάνει.
Οι τελευταίοι είναι έντρομοι.
Η καρέκλα τους τρέμει.
Και αυτοί, με τη σειρά τους,
τρέμουν μη χτυπήσουν στο γραφείο
με φινίρισμα από Σβαρόφσκι
και βιομηχανικά διαμάντια.
Ψοφήμια.
Φωνάζετε πέφτωντας μπας και τρομάξετε
τα τρωκτικά που σας μασουλάνε την καρέκλα...
Τα golden boys της tv μοιάζουν
ξεφτισμένα στις απαιτήσεις της νέας γενιάς
που παίρνει τα ηνία.
Το Life Style και τα κορδελάκια πέθαναν
(μοιράζουν σετ για πόκερ και χρησιμοποιούν
για τετρακοσιοστή εξηκοστή πέμπτη φορά
τον Λαζόπουλο για εξώφυλλο,
μπας και πουλήσουν τα φύλλα τους),
και οι Τζούλιες,
οι manager και τα χαζοχαρούμενα
μέσα τύπου yupi
(thee, mou ti xara, vlepoume kwlous),
θα κλείσουν το στόμα τους.
Μαζί με μεσημεριανά του κώλου,
που φρόντισαν να ρίξουν το νοητικό μας
επίπεδο μέρα με τη μέρα.
Α, και τις playlist που θυμίζουν
ραδιόφωνα και δίνουν τα έσοδα τους
στις εκάστοτε μετρήσεις που, και καλά,
κοροϊδεύουν τις διαφημιστικές εταιρείες.
Ξυπνάμε.
Θα ξυπνήσουν και οι επιχειρηματίες
για να στηρίξουν το νέο κύμα.

Καλημέρα σε όσους ξύπνησαν ήδη...

MR.KAYA
y magazine

ΠΡΕΖΑ TV
17-1-2009

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 04, 2008

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΟΛΟ...ΕΝΑ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ...ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΤΥΠΟΛΑΤΡΕΣ...(ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ)

«Αδερφή»φώναξε ο ασθενής
απ' το ράντσο του πόνου

«Ναι;»
«Ναι;»
Ακούστηκαν δυο φωνές ταυτόχρονα να απαντούν.
«Όχι εσένα γιατρέ,
την νοσοκόμα θέλω» είπε ο ασθενής


«Πείτε μου αδερφή,
αυτός ο κύριος στο διπλανό κρεβάτι,
τί έχει και είναι τόσο κόκκινος στο δέρμα;
Και τί είναι αυτά που προεξέχουν απ' το μέτωπο,
σαν κομμένα κέρατα; Ο Hellboy είναι;»


«Όχι κύριε. Μην ανησυχείτε.
Ο διάβολος είναι, από τους πιο τακτικούς ασθενείς μας.
Συνέχεια σπάει το ποδάρι του
αλλά σε μισή ώρα σαν από θαύμα γιατρεύεται.
Οι ορθοπεδικοί μας, ξέρετε,
είναι από τους καλύτερους. Να σας τον γνωρίσω»


«Γεια σας κύριε με τα πολλά ονόματα»

«Γεια σου τέκνο μου»
του απάντησε μελαγχολικά ο διάβολος


«Δεν το πιστεύω ότι σας γνώρισα»

« Δεν θα αλλάξει και τίποτα στη ζωή σου, παιδί μου.
Πάντα ήμουν και θα είμαι στο πλάι σου
για να εκπληρώνω τις καθημερινές επιθυμίες σου,
όπως και όλων των ανθρώπων»


«Όπως και να έχει είστε πολύ σημαντικός.
Τι θα έκανε η εκκλησία χωρίς εσάς!
Αν και ηττηθήκατε από τον Θεό»


«Το ότι ηττήθηκα δεν με εμπόδισε όμως
να χτίσω μια πολύ λαμπρή καριέρα»
απάντησε με σατανικό χαμόγελο ο διάβολος


« Ναι, πολλοί επιτυχημένοι άνθρωποι
έχουν ακολουθήσει τα βήματά σας.
Να σας ρωτήσω κάτι που μπορεί να φανεί αδιάκριτο?»


«Για τα κέρατα θα με ρωτήσεις και εσύ, σωστά;»

«Εεε, ναι, αν δεν σας ενοχλεί αυτή η ερώτηση..»

«Λοιπόν, δεν είχα πάντα κέρατα στο μέτωπο.
Κυκλοφορούσα με το κούτελό μου καθαρό.
Αλλά καταράστηκα τον εαυτό μου.
Συνέβη πριν 2.000 χρόνια περίπου,
όταν ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου
ήταν ακόμα ο σκύλος»


Ο ασθενής τον κοίταξε με περιέργεια
αλλά δεν τον διέκοψε
...

« Τότε, που λες, ήρθε ο Χριστός στη γη.
Τέλος πάντων την ιστορία αυτήν την ξέρεις.
Όταν ξαναέφυγε όμως, άρχισα να αντιλαμβάνομαι
από την συμπεριφορά των ανθρώπων
ότι πλέον όλο και λιγότεροι ασχολούνταν μαζί μου
και με πίστευαν.
Ένιωσα απογοητευμένος. Προδομένος.
Πικραμένος. Απατημένος. Κερατάς.
Ξέρεις πως είναι κάποιος που αγαπάς
και ξέρεις ότι σε αγαπάει ξαφνικά
να μην θέλει όχι μόνο να σε ξαναδεί,
αλλά να δίνει αλλού την καρδιά του και το κορμί του;
Έτσι ένιωσα.
Κερατάς.
Και έτσι καταράστηκα τον εαυτό μου
να γίνει κυριολεκτικά ένας κερατάς
και φύτρωσαν αυτά εδώ»
είπε δείχνοντας το μέτωπό του.


«Τώρα γιατί είναι κομμένα;»

Ο διάβολος γέλασε
«Τώρα τα έχω κομμένα
διότι συνειδητοποίησα πόσο λάθος είχα κάνει τότε.
Ποτέ δεν με είχαν εγκαταλείψει οι άνθρωποι.
Μια αρπαχτή ήταν για αυτούς,
ένας έρωτας περαστικός»


«Μήπως κάνεις λάθος κύριε διάβολε;.
Σήμερα υπάρχουν πιο πολλοί Χριστιανοί
παρά ποτέ στην γη και οι εκκλησίες
μαζί με την περιουσία που διαθέτουν
κάνουν κουμάντο όλο τον πλανήτη»


«Όχι παιδί μου, αυτή είναι η εικόνα
που παρουσιάζουν για εντυπωσιασμό.
Μέχρι και οι εκκλησίες
χρειάζονται διαφήμιση,
για αυτό έχουν άλλωστε,
και τις καμπάνες.

Όχι, ξέρω τι λέω.
Το βλέπω, ο σκύλος δεν είναι πια
ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου.»


«Κάτι τέτοιο είχες αναφέρει και πιο πριν»

« Και το λέω πάλι επειδή αυτό
είναι το πιο σημαντικό.
Χρειάστηκαν εκατοντάδες χρόνια
για να γίνει και να το πάρω χαμπάρι.
Στην αρχή, σου είπα άνθρωπος σκύλος
ήταν οι καλύτεροι φίλοι.
Στην πορεία των χρόνων,
η γυναίκα αποσπάστηκε από αυτό
και έκανε καλύτερους φίλους της τα διαμάντια.
Ο σκύλος στεναχωρέθηκε και πήρε όρκο σιωπής
και υποταγής μέχρι ο άντρας
και η γυναίκα να ξαναγίνουν ένας άνθρωπος.
Αλλά αυτοί δεν σταμάτησαν.
Χειροτέρεψαν την κατάστασή τους.
Και έφτασαν με την πάροδο
και άλλων αιώνων στο σημερινό στάδιο,
όπου ο καλύτερος φίλος του άντρα,
της γυναίκας είναι η αγελάδα.
Ναι, μην με κοιτάς απορημένα.
Αυτή η οικογένεια των μαστοφόρων
έχει γίνει ένα με εσάς, ή μάλλον εσείς με αυτούς.
Πάρε παράδειγμα έναν άντρα
όταν βλέπει μια γυναίκα όπως την θέλει.
Πώς την αποκαλεί»


«Μανάρι μου»

«Σωστά. Τι άλλο βλέπει
και του τρέχουν τα σάλια;»


«Τα μαστάρια της»

«Πάλι σωστά. Μια γυναίκα πώς επιθυμεί
να είναι ο άντρας στο κρεβάτι;»


«Ταύρος. Άγριος, αδάμαστος,
ακούραστος και πάντα πρόθυμος»
Έχεις δίκιο, δεν το είχα σκεφτεί έτσι»


«Να σου πω και άλλα παραδείγματα.
Όλοι οι άνθρωποι πλέον προτιμάνε,
προτιμάτε την ευτυχία της αγελάδας.
Θέλετε να σας αρμέγουν,
θέλετε να σας προστατεύουν
έχοντάς σας κλεισμένους σε μαντριά,
αν ακούσετε κανένα αλύχτισμα λύκου
δεν μπορείτε να ξεχωρίσετε αν είναι αληθινός λύκος
ή ο τσοπάνης σας ξεγελά
και παίζει κάποιο σιντί με ήχους λύκων
και βλέπετε τηλεόραση με αγελαδίσιο βλέμμα.
Προσπαθείτε να κοιμόσαστε
σαν μοσχάρια και μηρυκάζετε τις ίδιες
ειδήσεις και τα ίδια πρόσωπα στην εξουσία»


Ο διάβολος τελείωσε
και κοίταξε τον ασθενή χαμογελώντας.


«Φεύγω τώρα,
χάρηκα που τα είπαμε»


Ο ασθενής έμεινε μόνος του
και σκεφτόταν αυτά που άκουσε.
Κάλεσε τον γιατρό φωνάζοντας «Γιατρέ»
αυτή την φορά
και του ανακοίνωσε
ότι αισθανόταν καλύτερα τώρα
και ότι μόλις θα τον άρμεγαν
ήταν έτοιμος να πάει στο σφαγείο
για να τον κόψουν σε μπριζόλες
...

Χαράλαμπος Σγουραμάλης

ΠΡΕΖΑ TV
4-12-2008

Σάββατο, Νοεμβρίου 15, 2008

Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ:ΕΝΑ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΟΚΛΗΣΗ,ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ...(ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ)

“Η γενιά του Πολυτεχνείου”.

Τί ωραίο που ακούγεται!
Τί τιμητικο!
Με τί καμάρι κάθε χρόνο βγαίνουν
όλοι εκείνοι οι αγωνιστές να μας πουν

πώς έριξαν τη χούντα,
πώς αντιστάθηκαν και πώς αγωνίστηκαν
για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους.
Φυσικά ποτέ δεν ακούμε αν τα κατάφεραν ή όχι.
Ξεχνάμε όμως κάτι πολύ σημαντικό:
Τον φοίνικα που αναγγενάται από τις στάχτες του.

Σύμβολο της δικτατορίας του '67
που έχασε την αξία του,
που βεβηλώθηκε η έννοιά του, που απαξιώθηκε..


Εδώ έχουμε ένα απίστευτο παράδοξο:
Οι ίδιοι άνθρωποι που κάποτε έβραζε το αίμα τους
και πυρπόλησαν τον φοίνικα
έτσι ώστε να ξαναγεννηθεί,
οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι,
σκόρπισαν τις στάχτες του σε διάφορα γραφεία,
σε ατέλειωτα ράφια γεμάτα αιτήσεις,
σε ατέλειωτες ουρές ,

σε ρουσφέτια ,
δημιουργώντας έναν απέραντο λαβύρινθο
γραφειοκρατίας, αναποτελεσματικότητας ,
απίστευτης βλακείας και σοβαροφάνειας.

Σαν να μην έφτανε αυτό
στρογγυλοκάθισαν

τους “επαναστατημένους” κώλους τους
σε ξεφτισμένες (όπως οι συνειδήσεις τους)
πολυθρόνες δίνοντας εντολές
και στέλνοντας υπομνήματα.
Το αποτέλεσμα; Εμείς.
“Η γενιά των 680 ευρώ”.
Όχι και πολύ κολακευτικό θα έλεγα...
Πώς τα φέρνει όμως η ρημάδα η ζωή καμιά φορά:
Από το πολυτεχνείο στα 680 ευρώ!
Σύμπτωση;
Ίσως.

Το θέμα είναι ένα:
Καλοί οι αγώνες που γίνανε
και μπράβο σε αυτούς που τους έδωσαν.
Από εδώ και πέρα όμως;
Δεν ξέρω για σας αλλά εμένα
μου τη δίνει αυτό το “γενιά των 680 ευρώ”.

Θέλω κάτι καλύτερο.
Και θα το έχω.
“Εννοείς παραπάνω λεφτά;”
θα ρωτήσει κάποιος.
(όπως ας πούμε γενιά των “1200 ευρώ;”)

“Και γιατί όχι;Πιο ωραία δεν ακούγεται;”

θα απαντήσω με ανόητο χιούμορ.

Όμως το πρόβλημα δεν είναι στο νούμερο
που συνοδεύει τη γενιά μας
αλλά στην ταυτότητά της.
Δεν βαρεθήκατε να είμαστε μεζεδάκια διαλογής
για το σύστημα που μας χωνεύει
και μας στέλνει στο βόθρο;
Τώρα εμείς πρέπει να γίνουμε το τανκς.
Οι πύλες του δικού μας πολυτεχνείου
είναι πολύ μεγαλύτερες και πολύ πιο ανθεκτικές.

Και η λύση είναι μία:
Να μπουκάρουμε στα γραφεία τους
και να τους πούμε:
“Ευχαριστούμε για τον αγώνα που δώσατε.
Άντε στο διάολο τώρα!
Ήρθε η σειρά μας!”

Πάνος Παπαπαναγιώτου
(Y-Magazine)

Υ.Γ: Φυσικά υπάρχουν
(και αλίμονο σε όλους μας αν δεν υπήρχαν)
φωτεινές εξαιρέσεις ανθρώπων
που συνεχίζουν τον αγώνα που ξεκίνησαν
για ένα καλύτερο μέλλον.


Υ.Γ2: Ειρωνεία:
Οι άλλοτε επαναστατημένοι φοιτητές
απαξιούν το σημερινό φοιτητικό κίνημα
αποκαλώντας τους νέους “ταραξίες”!


Υ.Γ3: Εν'όψη των εξελίξεων στην παιδεία
και στην οικονομία θα ήθελα
να θυμίσω το θρυλικό
“Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία”
και να προκαλέσω τον καθέναν από σας
να σκεφτεί τί από αυτά έχει και τί όχι.


ΠΡΕΖΑ TV

15-11-2008

Πέμπτη, Νοεμβρίου 06, 2008

ΑΪΝΤΕ ΘΥΜΑ, ΑΪΝΤΕ ΨΩΝΙΟ, ΑΪΝΤΕ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΙΩΝΙΟ, ΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΘΑΡΘΕΙ ΑΝΑΠΟΔΑ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ.

Λέτε να το δοκιμάσουμε; Θα το αντέχαμε;
Θα μας άρεσε; Και τι να αναποδογυρίσουμε και πως;
Και κυρίως γιατί εμείς,
αν δεν το κάνουν και ΟΛΟΙ οι άλλοι;

Τι μας ενοχλεί;
Ότι μας έχουν γραμμένους οι πολιτικοί
και οι άρχοντες μετά τις εκλογές.
Θυμώνουμε.

Για να το αναποδογυρίσουμε.
Ωπ! Πριν τις εκλογές, την κυνηγετική περίοδο
της ψηφοθηρίας να τους γράψουμε εμείς.
Εμείς θα αισθανόμαστε καλά και αυτοί θυμό.
Λες να είναι τόσο εύκολο;


Ας δοκιμάσουμε ακόμα μια φορά.
Ζηλεύεις και θυμώνεις.

Ζηλεύεις την (υποτιθέμενη) ευτυχία του άλλου
ή τον ζηλεύεις επειδή δεν είναι το ίδιο (υποτίθεται)
δυστυχισμένος σαν εσένα;

Ας το αναποδογυρίσουμε.
Καλύτερα δεν είναι να χαίρεσαι και να εκτιμάς
την δική σου (υποτιθέμενη) ευτυχία,
και να χαίρεσαι ό,τι έχεις δικό σου,
από το να κλαίγεσαι για όσα δεν έχεις;

Τα οποία πάντα θα είναι πιο πολλά.
Μια ακόμα προσπάθεια;
Αντί να συγχωρούμε στους άλλους
μόνο όσα καταλαβαίνουμε
και να τους κατηγορούμε για ό,τι δεν κατανοούμε,
μήπως θα ήταν καλύτερα να αρχίσουμε
να κατανοούμε τις πράξεις των άλλων
και να συγχωρούμε μόνο όταν καταλάβουν
το σφάλμα τους και ζητήσουν συγχώρεση;


Χαράλαμπος Σγουραμάλης
eigiti@hotmail.com

ΠΡΕΖΑ TV
6-11-2008

Τρίτη, Νοεμβρίου 04, 2008

ΝΑ ΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΒΡΕ ΠΑ-Ϊ-ΔΑΚΙ ΜΟΥ!!!Ή ΑΛΛΙΩΣ...BLOGS ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ!!! (by Haris Souramalis)

Ας υποθέσουμε (χωρίς να ισχύει) πως υπάρχουν τριών ειδών γέλιου, πικρόχολου, γλυκόπικρου και καθαρής ευχαρίστησης. Το τρίτο είδος το συναντάμε σπανιότερα και το επιθυμούμε πιο συχνά. Ας κάνουμε μια προσπάθεια, εδώ και τώρα, μήπως το πετύχουμε. Συγκεκριμένα, ο Φιλήδονας, σχεδιαστής σαλατών σε γκουρμέ εστιατόριο, ένας άνθρωπας που του άρεσε να γράφει, αλλά δεν μπορούσε διότι ήταν δεξιόχειρας, και όπως ζούσε σε μια κοινωνία αριστερόχοιρων αριστερόχειρων, δεν μπορούσε να βρει πληκτρολόγιο ή στυλό που να τον βολεύει να γράφει. Έτσι προσέλαβε μια γραμματέα για να της απαγορεύει στο οχτάωρο που εργαζόταν για αυτόν να παίρνει ναρκωτικά, και να της υπαγορεύει τις ιδέες του. Ένιωθε πολύ καλά γιατί έκανε και μια καλή πράξη. Όπως επίσης και η γραμματέας η Ευμονήχωρη, ήταν πολύ εντάξει απέναντι του, και έτσι όταν είδε πως το νέο αφεντικό της δεν ήθελε να την τρυποβουλώνει, απαίτησε να της μειώσει τον μισθό από τα αρχικά συμφωνηθέντα 1700 ευρώ σε 700 ευρώ. Ο Φιλήδονας θαύμασε την βλακεία της κοπέλας Θα προσπαθούσε να γίνει και ο ίδιος τόσο τίμιος. Ο ίδιος είχε ζήσει όλα τα χρόνια του μέσα σε εστιατόρια, και δεν καταλάβαινε πολλά από τον κόσμο γύρω του. Εξυπηρετούσε τις επιθυμίες πελατών με ακριβά ρούχα, αυτοκίνητα, σπίτια κλπ. Πολύ χρήμα όλοι τους., και αντίστοιχο γούστο και αισθητική. Τα χρήματα τα είχαν αποκτήσει, όλα τα υπόλοιπα τα είχαν αγοράσει.. ‘Ολα αυτά ήθελε να τα πει στο μπλογκ του. Ο Φιλήδονας μιλούσε και η Ευμονήχωρη έγραφε. Ο κόσμος άρχισε να διαμαρτύρεται με όσα διάβαζε στο σαητ του, όχι επειδή δεν συμφωνούσε μαζί του, αλλά επειδή δεν τα καταλάβαινε. Ο Φιλήδονας ένιωθε άσχημα. Δοκίμασε να βάλει νερό Εβιαν και Περιέ στο κρασί του. Ακόμα και Σουρωτή στο κρασί του, μήπως και μπορέσει ο κόσμος να τον καταλάβει. Κρίμα να νερώνει τέτοιας καλής ποιότητας κρασί, έλεγε , αλλά χαλάλι, αν είναι να πιούνε και άλλοι μαζί του. Ο καιρός περνούσε, ο κόσμος συνέχιζε να ζητάει νερωμένο κρασί και μασημένη τροφή, ο Φιλήδονας εκνευριζόταν. Ένιωθε ότι έπεφτε όλο και πιο χαμηλά. Άρχισε να βουλώνει τις τρύπες της γραμματέως, χωρίς να της αυξήσει τον μισθό. Άρχισε να παραμελεί το ντηζάην των σαλατών του στο εστιατόριο, και οι πλούσιοι πελάτες σήκωναν το φρύδι εκφράζοντας δυσαρέσκεια. Οι ιδιοκτήτες, που είχαν 20 εστιατόρια σε 35 πόλεις, κούνησαν το δάχτυλό τους στον Φιλήδονα, κλαίγοντας, νιώθοντας προδομένοι, τσακισμένοι, παραμελημένοι. Τότε ο Φιλήδονας αποφάσισε να τα συνδυάσει όλα, και τα τρία. Το τρία ήταν το μυστικό της επιτυχίας του, τρία ήθελε ο κόσμος και τα τρία που είχε ο ίδιος θα τους έδινε. Έτσι, υπαγορεύοντας στην γραμματέα του, σε όλες τις υπαρκτές στάσεις, πληροφορίες που άκουγε από πελάτες, το μπλογκ του έγινε πασίγνωστο και θανατηφόρα εμφραγματικό, οι οποίοι πελάτες δεν μπορούσαν να του πουν ψέματα, διότι ο ίδιος πρόσθετε ένα νέο κρεμώδες συστατικό στις haute Coutoure σαλάτες του, το οποίο συστατικό το μάζευε ο ίδιος από την τελευταία τρύπα που είχε βουλώσει στην γραμματέα του. Φαύλος, τριαδικός, κύκλος

Χαράλαμπος Σγουραμάλης
eigiti@hotmail.com

ΠΡΕΖΑ TV
4-11-2008

Δευτέρα, Νοεμβρίου 03, 2008

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΕΡΒΕΤΑΣ:ΣΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ,ΑΝ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ Η ΖΩΗ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ,ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΛΕΨΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟ,ΣΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ.ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ.

Το παρακάτω κείμενο,
που ελπίζω να διαβάσετε, είναι interactive.

Δεν ξέρω τι θα πει ακριβώς η λέξη,
αλλά πιστεύω ότι σας εντυπωσίασα.

Σας παρακαλώ διαβάστε το κείμενο σαν να είστε παιδί.
Μόνο τότε θα σας δώσει αυτό που πρέπει.


Είναι η έκθεση ενός μικρού παιδιού, με θέμα:
Η Ελλάδα.

«Το θέμα που μας έβαλε σήμερα η δασκάλα,
να γράψουμε έκθεση, πολύ μου αρέσει.
Γιατί το θέμα είναι για την Ελλάδα.
Θα ξεκινήσω γράφοντας ένα ποίημα που ξέρω:

«Τι είναι η Ελλάδα; Μην είναι οι κάμποι;
Μην είναι τα άσπαρτα, ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της που….».

Μέχρι εκεί ξέρω το ποίημα,
μέχρι εκεί το έγραψα. Άλλωστε, στη χώρα μας
όλα μισά μένουνε, όλα μισά τα μαθαίνουμε.

Όμως η χώρα μας είναι η ωραιότερη χώρα του κόσμου.
Όλοι την θέλουν την Ελλάδα.
Και οι Αμερικάνοι και οι Σκοπιανοί
και οι Τούρκοι και οι Βούλγαροι.
Όλοι την ποθούν την πατρίδα μας.
Όλοι την θέλουν.
Αλλά και εμείς δεν τους αφήνουμε έτσι,
γιατί είμαστε φιλότιμοι.
Δίνουμε σ’ όλους,
να έχουν και αυτοί από ένα κομμάτι Ελλάδα.Όμως και εμείς αγαπάμε τις άλλες χώρες.
Προσωπικά, πιστεύω ότι η Ελλάδα
είναι κρυφά ερωτευμένη πολλά χρόνια με την Τουρκία.
Να δείτε, που δεν ήθελαν
όλοι οι Έλληνες να γίνει η επανάσταση τότε.
Αλλά τι έφταιγαν και οι καημένοι οι επαναστάτες;
Έφταιγε ότι τότε δεν έκαναν δημοσκοπήσεις.
Να ρωτούσαν τον κόσμο:
Θέλετε να γίνει η επανάσταση;
Και να απαντούσαν: Α. Ναι θέλω να γίνει επανάσταση,
Β. Όχι δεν θέλω και Γ. Δεν ξέρω - Δεν απαντώ.
Έκαναν τότε κουτουρού
την επανάσταση, έδιωξαν τους Τούρκους
και τώρα μετά από τόσα χρόνια
και πάλι ζούμε μέσα στην τουρκοκρατία.


Αφού ακόμα ισχύουν τα χρυσόβουλα
του Ιμπραήμ και τα φιρμάνια του Πασά και του Μπέη.
«Η λίμνη Βιστωνίδα είναι του Μοναστηριού.
Την είχε γράψει ο Ατατούρκ
ο πολιορκητής στο μοναστήρι».
Το άκουσα που το είπαν στις ειδήσεις.

Όμως έχω και άλλα παραδείγματα να φέρω,
για να το αποδείξω.


Να, ο μπαμπάς μου, κάθε τρεις και λίγο
λέει ότι πάλι του φόρεσαν φέσι στην δουλειά.
Για να φοράει φέσι, τι είναι;

Ακόμα ένα παράδειγμα είναι
ότι έχουμε ακόμα κρυφά σχολειά.
Και τώρα είναι ακόμα πιο καλά κρυμμένα τα σχολειά μας.
Εμένα η μαμά μου, τρεις βδομάδες
έψαχνε να βρει το σχολείο που θα με έγραφε
και δεν το έβρισκε.

Α… παραλίγο να ξεχνούσα και το κυριότερο.
Όλος ο κόσμος λέει, ότι ο κύριος Αλογοσκούφης,
εφαρμόζει στους μισθωτούς
και τους συνταξιούχους το οθωμανικό δίκαιο.
Ακόμα μία τρανή απόδειξη.

Για όλους τους παραπάνω λόγους
πιστεύω ότι ζούμε στην τουρκοκρατία.

Να… αυτή είναι η Ελλάδα μας.
Και να ξέρετε ότι έχω δίκιο.


Γιατί, απ’ ότι λέει μία παροιμία,
από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια.
Και εγώ τώρα μπορεί να είμαι μικρός
και να λέω την μισή αλήθεια,
αλλά στη χώρα που μεγαλώνω
σίγουρα θα τρελαθώ κάποια στιγμή.
Οπότε αυτό που σας έγραψα,
να είστε σίγουροι ότι είναι όλη η αλήθεια.


ΥΓ: Η υπόθεση με την Μονή Βατοπεδίου
δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα.
Είναι ακόμα μπερδεμένη.
Το σίγουρο είναι ότι υπάρχει διαπλοκή
παπάδων (μεσιτών) με πολιτικούς,
με τελικό στόχο το κέρδος.


ΥΓ1: Κάτι τέτοιοι παπάδες μετέτρεψαν
τον Μοναχισμό σε μεσιτισμό.
Είναι βαριά η μεσιτική…


ΥΓ2: Αυτούς τους μεσίτες
ας μην τους επιτρέψουμε
να ζούνε μέσα στο Άγιο Όρος.


ΥΓ3: Αν τους αρέσει τόσο πολύ η ζωή σε κελιά…
έχει και εκτός Αγίου Όρους.
Μπορούμε να τους βολέψουμε στον Κορυδαλλό,
στην Αλικαρνασσό, στην Κέρκυρα και αλλού.

ΥΓ4: Κελιά να θέλουνε…

Γιάννης Σερβετάς
για το Y-Magazine που κυκλοφορει

ΠΡΕΖΑ TV
3-11-2008

Τετάρτη, Οκτωβρίου 29, 2008

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΑ BLOGS,ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟ ΜΥΑΛΟ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΕΚΕΙ ΕΞΩ...ΔΩΣΤΕ ΒΑΣΗ...

ΕΣΥ !

Ναι εσύ, που ξοδεύεις χρόνο
και ενέργεια από την ζωή σου
για να σερφάρεις στο ιντερνετ
και να ψάχνεις διαβάζοντας διάφορα μπλογκ
κάτι που θα σε αγγίξει διανοητικά και συγκινησιακά.
Θέλεις να σου αποκαλύπτουν τα πράματα
που κοιτάς αλλά δεν βλέπεις γύρω σου,
να βλέπεις γραμμένα αυτά που ακούς συνεχώς
αλλά δεν τα καταλαβαίνεις,
να σε παίρνουν από το χεράκι
και να σε πηγαίνουν σε μέρη
που σου φάνηκαν σκοτεινά επειδή δεν έψαξες
να βρεις τον διακόπτη να ανάψεις εσύ το φως.

Δεν μας διαβάζεις για να μάθεις κάτι από εμάς,
αλλά για να επιβεβαιώσεις τις υποψίες σου
τις οποίες σου έχουν μάθει
να τις θάβεις και να τις αρνείσαι.

Τον εαυτό σου προσπαθείς να διαβάσεις,
μέσα από τις εκατοντάδες ώρες που μελετάς
μέσα στα μπλογκ ιδέες, σκέψεις, προτάσεις,
γκρίνιες που τις θεωρείς σημαντικές
αλλά ως εκείνη την στιγμή ξένες.
Δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Εμείς , ο καθένας μας,
τις κάνει σημαντικές προσθέτωντας τους
αξία και δύναμη.
Δεν είναι ξένες επειδή όλοι μας τις ζούμε καθημερινά,
τις κουβαλάμε μέσα μας,
ερχόμαστε συνέχεια σε επαφή
με ό,τι αντιπροσωπεύουν,
τις αναπτύσσουμε και τις συντηρούμε.

Είμαι ΚΑΤΑ των μπλογκ,
επειδή ακριβώς εξυπηρετούν
μια ανάγκη που δεν θα έπρεπε να υπάρχει.
Την ανάγκη της ενημέρωσης
και της έκφρασης από όσο το δυνατόν
πιο πολλές οπτικές γωνίες,
την αναζήτηση μιας άλλης μη κατευθυνόμενης άποψης,
άποψης η οποία δεν απαιτεί
να γίνει καθολικά αποδεκτή,
άποψης που δεν φοβάται μελλοντικά
να παραδεχτεί το λάθος της και να ζητήσει συγνώμη,
άποψης που θα προσπαθεί να φωτίσει
ό,τι δείχνει να μας ενοχλεί
ή να μας δικαιώνει ή να μας κάνει να χαιρόμαστε.

Όταν, κάποτε, αν ( δηλαδή ΠΟΤΕ)
φτάσουμε όλοι μας να εκφράζουμε όσα επιθυμούμε,
τότε θα καταργηθούν τα μπλογκ,
διότι τότε θα υπάρξει επικοινωνία ανθρώπινα ανθρώπινη,
τότε αυτά τα μυστικά,
αυτά που σήμερα κάποιοι δεν μας αποκαλύπτουν,
που τα κρατούν κρυμμένα γύρω μας,
θα έχουν γίνει ασήμαντα
για το σύνολο αλλά πολύ σημαντικά
μόνο για τον καθένα ατομικά
( ως φορέας μιας ιδέας ή πληροφορίας
που την προσέφερε στο κοινό,
και όχι ως φύλακας μιας γνώσης
επιλεκτικά μοιρασμένης).
Τώρα ισχύει το αντίθετο.

Είμαι κατά τον μπλογκ
με αυτήν την έννοια, και θέλω να βοηθηθούμε
δημιουργώντας ένα τέτοιου είδους
ψηφιακό χώρο που σκοπό
θα έχει να αυτοτελειωθεί.
Το μπλογκ είναι το μέσο.
Στόχος η επικοινωνία.
Μέχρι τότε ΖΗΤΩ ΤΑ ΜΠΛΟΓΚ!!!

Χαράλαμπος Σγουραμάλης
eigiti@hotmail.com

ΠΡΕΖΑ TV
29-10-2008

Τρίτη, Οκτωβρίου 21, 2008

ΒΡΑΔΙΕΣ ΑΡΛΕΚΙΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΡΥΕΣ ΚΑΙ ΥΓΡΕΣ ΝΥΧΤΕΣ ΕΝΟΣ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ ΠΟΥ Η ΟΡΜΟΝΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΧΤΥΠΑΕΙ ΚΟΚΚΙΝΟ (δευτερο μερος)

ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ-ΠΡΑΞΗ ΙΙ:ΣΟΥΖΑΝ

Ήταν μια κρύα νύχτα του Ιανουαρίου.

Ο άνεμος φυσούσε δυνατά
κάνοντας τα δέντρα να λυγίζουν
παρασύροντας φύλλα και σκουπίδια.
Η Σούζαν γύρισε σπίτι κατάκοπη
και αγανακτισμένη μετά
από μια κουραστική μέρα στη δουλειά.
Παρ'ολη την κούρασή της εξακολουθούσε
να είναι όμορφη και λαμπερή.
Μια στάλα κρύου ιδρώτα κύλισε στο πρόσωπό της
κάνοντάς την να αφήσει στη μέση του διαδρόμου
τα πράγματά της και να τρέξει γεμάτη αγωνία
κλάνοντας στην τουαλέτα.

Βγήκε μετά από λιγο αφήνοντας
ένα κομμάτι του εαυτού της πίσω
και περιμένοντας να γεμίσει η μπανιέρα
για να πάρει το μπάνιο της με αιθέρια έλαια.
Έβαλε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί απρόσεκτα
με αποτέλεσμα να πέσει στο παντελόνι της
αφήνοντάς της ένα κατακόκκινο λεκέ.

“Να πάρει!” σκέφτηκε και θυμήθηκε
βλέποντας το λεκέ κάτι πολύ σημαντικό.
“Μου τέλειωσαν οι σερβιέτες”.

Το μπάνιο ήταν έτοιμο.
Μπήκε στη μπανιέρα όλο χάρη
και αφέθηκε στη ζεστασιά του νερού.
Ξαφνικά και καθώς ηρεμούσε
αναπολώντας τον Τζώρτζ ένιωσε την καυτή
ανάσα του Τζάκ στο λαιμό της.
Ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί της.
Η έμπειρη γλώσσα του Τζάκ
άρχισε να γλύφει σπιθαμή προς σπιθαμή
τον λείο λαιμό της.
Χαλαρή όπως ήταν από το κρασί
και από τη ζεστασιά του νερού,
ανήμπορη να αντιδράσει
στις προθέσεις του Τζάκ κατάφερε
μόνο να ψελλίσει μια λέξη:


“Φύγε”.

Όμως ο Τζάκ έμεινε να επιμένει.
Του είχε λείψει η μυρωδιά του κορμιού της.
“Φύγε” επανέλαβε η Σούζαν
και η παράκλησή της δεν βρήκε ανταπόκριση
.Τότε αποφάσισε να δράσει πιο αποφασιστικά.
Κοιτώντας τον Τζάκ στα μάτια
και με ανεβασμένη φωνή του είπε:


“ Είπα φύγε βρωμόσκυλο!
Ουστ από δω! Φύγε!”.

Απογοητευμένος ο Τζάκ
και με την ουρά μαζεμένη γύρισε στη θέση του
αφήνοντας τη Σούζαν να κοιτάει
τις μπουρμπουλήθρες που προκαλούσε
η κομψή περιφέρειά της.


Πάνος Παπαπαναγιώτου

ΠΡΕΖΑ TV
21-10-2008

Κυριακή, Οκτωβρίου 19, 2008

ΒΡΑΔΙΕΣ ΑΡΛΕΚΙΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΡΥΕΣ ΚΑΙ ΥΓΡΕΣ ΝΥΧΤΕΣ ΕΝΟΣ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ ΠΟΥ Η ΟΡΜΟΝΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΧΤΥΠΑΕΙ ΚΟΚΚΙΝΟ(BY Y-MAGAZINE)

ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ-ΠΡΑΞΗ Ι:ΜΑΡΘΑ

Ήταν την ώρα που βασίλευε ο ήλιος
όταν ξέσπασε η φθινοπωρινή μπόρα.
Η Μάρθα είχε μόλις ετοιμάσει το τραπέζι για το δείπνο
περιμένοντας τον Στιούαρτ
να γυρίσει απ'τη δουλειά.
Εκείνος ήταν λιμενεργάτης με χαμηλό εισόδημα..
Όμως δεν την ένοιαζε.Τον αγαπούσε για αυτό που ήταν.
Και αυτό που ήταν δεν μετριόταν
σε χρήματα.Στοργικός,ευαίσθητος,τρυφερός
και με αλογίσια προσόντα.
Τον είδε καθώς κατέβαινε απ'το λεωφορείο,
ίδιος όπως πάντα,ψηλός γεροδεμένος
να κατευθύνεται προς το σπίτι με βήμα
ταχύ ξύνοντας τη μύτη του.
Έβγαλε τα παππούτσια του και πλησίασε τη Μάρθα
που έμεινε να κοιτάει τη βροχή στο παράθυρο.
Την αγκάλιασε και της ψυθίρισε στο αφτί:
“Σ'αγαπώ”.

“Ω Στιούαρτ...” απάντησε η Μάρθα
με μάτια δακρυσμένα
“βρωμάνε τα πόδια σου” και γύρισε να σερβίρει.

“Αγάπη μου τί όμορφα
που είναι όλα απόψε” είπε ο Στιούαρτ.


“Αλήθεια σου αρέσει αγάπη μου;”
ρώτησε η Μάρθα.

“Μα φυσικά. Όλα όσα κάνεις μου αρέσουν”
απάντησε και τη χάϊδεψε τρυφερά στο μάγουλο.

“Τί καλό μαγείρεψες για απόψε;”
ρώτησε.


“Μπάμιες”
αποκρίθηκε η Μάρθα καθώς άναβε τα κεριά στο τραπέζι.
Για μια στιγμή οι καλογυμνασμένοι κοιλιακοί του Στιούαρτ
συσπάστηκαν προς τα μέσα και στο πρόσωπό του
εναλλάσσονταν το εκρού του νεκρού
και το πράσινο της μούχλας.
Βλέποντας την αντίδραση του Στιούαρτ
η Μάρθα ξέσπασε σε δυνατούς λυγμούς
και χωρίς να περιμένει άλλο του είπε
αυτό που του φύλαγε για έκπληξη:

“Είμαι έγκυος Στιούαρτ.
Θα αποκτήσουμε παιδί”.

Έμεινε σιωπηλός για λίγο.
“Αυτά παθαίνεις άμα δεν έχεις τηλεόραση”
σκέφτηκε και αγκάλιασε τη Μάρθα.
“Σ'αγαπώ.Τώρα και για πάντα”
της είπε και αποκοιμήθηκαν εκεί αγκαλιασμένοι
και νηστικοί κάτω απ'το φως των κεριών...


Πάνος Παπαπαναγιώτου
για το Y-Magazine,Οκτωβριος 2008

ΠΡΕΖΑ TV
19-10-2008

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 30, 2008

ΠΑΤΕΡ ΕΦΡΑΙΜ(ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ):...ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ...ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΕΦΟΔΟΥΣ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΣ ΔΕΝΔΡΥΛΙΑ...

Ο πάτερ Εφραίμ
Ο άνθρωπος που στάθηκε δίπλα μας
από την πρώτη στιγμή.

Το άμεσο σχόλιο, ο γλυκός άνθρωπος που αποδεικνύει πως το Όρος δεν φτιάχτηκε για να αποτελεί κρυσφύγετο για εγκληματίες.
Μόλις βράδιασε, μετά το απόδειπνο,
αράξαμε στο ξύλινο μπαλκόνι που βρίσκονταν
στο τέλος του διαδρόμου των κελιών μας.
Σκοτάδι, δροσιά, απουσία ηλεκτρικού.
Μόνο το τσιγάρο του Βαγγέλη φώτιζε τη νύχτα μας…
Λίγο αργότερα, ο πατέρας Εφραίμ
θα ενσωματωθεί στην παρέα, αυτή του Μιχάλη,
του Μπάμπη, του Βαγγέλη και του Κώστα,
για να μας παραθέσει μία εκπληκτική συνέντευξη…

Σας λείπει κάτι από τον έξω κόσμο;

Θα ήθελα χρόνο. Ο χρόνος δεν είναι αρκετός

Πως τον ξοδεύετε;
Πνευματική αναζήτηση.
Προσευχή. Συγγραφή και μελέτη.

Υπάρχουν ναρκωτικά στο Όρος;
Και βέβαια.
Αναρωτιέμαι πόσες φορές έχουν κάνει εφόδους
μαζεύοντας δενδρύλια.
Τα έχουν φέρει από έξω.

Δεν σας λείπουν οι γυναίκες;
Μας καλύπτει η χάρη της Παναγιάς μας.
Οι θρησκευτικές αναζητήσεις
δεν μας αφήνουν χρόνο
για να σκεφτούμε τέτοια πράγματα.

Δεν σας λείπει κάτι από έξω;
Μπήκατε εδώ, μόλις στα 18 σας.

Περνάμε δημιουργικά το χρόνο μας.
Άλλωστε πρόλαβα και έζησα πολλά εκεί έξω.

Δεν φοβάστε για τα κειμήλια της Εσφιγμένου;
Είναι δυνατόν να μην φοβάμαι;
Πράγματα ανεκτίμητα.
Δεν ξέρω πως πρόλαβαν τον Μεθόδιο
από το να πουλήσει τη σκηνή του Ναπολέοντα.
Και ο σταυρός της Πουλχερίας…

Της αυτοκράτειρας του Βυζαντίου;
Βέβαια…
Έχει πάνω του ένα ζαφείρι σαν τη γροθιά μου.
Τεράστιας αξίας.
Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω.


Μας είπε και άλλα πολλά εκείνο το βράδυ,
τα οποία δεν μπορούμε να παραθέσουμε
καθώς δεν είμαστε σίγουροι για την ορθότητά τους.
Μας αποκάλυψε μυστικά που αν αποδειχτούν αληθινά
τότε θα πρέπει να πάνε αρκετοί στη στενή.
Ποιος ξέρει όμως αν είναι αλήθεια; Ίσως ο Θεός...

Ο πάτερ Εφραίμ αποφασίζει
να μας καληνυχτίσει
καθώς εκκρεμούν υποθέσεις στο γραφείο...
Κι έτσι μένουμε ξανά οι τέσσερις μας.
Ο Θεός και η ψυχή μας ξέρει τι τραβήξαμε
μέχρι να πέσουμε για ύπνο.
..

Αποσπασμα απο το Y-Magazine που κυκλοφορει...
Αποστολή: Μιχάλης Γουδής, Μπάμπης Πετρίδης, Κωνσταντίνος Πανάτσας, Βαγγέλης Στολάκης
Κείμενο, συνεντεύξεις: Κωνσταντίνος Πανάτσας, Βαγγέλης Στολάκης

Τα σχολια,δικα σας...

ΠΡΕΖΑ TV
30-9-2008

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 29, 2008

Y-MAGAZINE:ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΕΚΠΛΗΞΗ,ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΕ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ!!!

Το νεο τευχος,
του καλυτερου free press της Θεσσαλονικης,
κυκλοφορει ελευθερο στα κεντρικα σημεια της πολης,
με συνεντευξεις και δηλωσεις εκπληξη!!!


ΠΡΕΖΑ TV
29-9-2008

Τετάρτη, Ιουλίου 16, 2008

FACEBOOK:Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΕ ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ,ΚΑΝΟΝΤΑΣ IGNORE ΤΗΝ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ADD ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΨΗΦΙΑΚΟΥΣ ΜΑΣ ΦΙΛΟΥΣ...—ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ—

Το γνωστό group "Me to Facebook de gamhse kaneis!!!",
το οποίο υπάρχει μέσα στο Facebook
και αριθμεί πάνω απο 2100 μέλη,
είναι το πιο αντιπροσωπευτικό της νέας εποχής,
καθώς υποδηλώνει την πραγματική διάσταση
στην οποία πέρασαν πλέον οι ανθρώπινες σχέσεις...

Ας κάνουμε όμως το θέμα πιο απλό,
ώστε να το καταλάβουν και οι αναλφάβητοι
που διαβάζουν το παρόν κείμενο,
κρατόντας το τεύχος του "Υ-magazine"
ανάποδα...


"Είσαι νέος,απο μικρός είχες μετοπική με την αποτυχία
και η μόνη σου ελπίδα για να γαμήσεις
είναι τα call girls που υπάρχουν
στις τελευταίες σελίδες του Έθνους;;;"

"Είσαι νέα,γύρω στα 25 με 35,
οι ορμόνες σου κάνουν πάρτυ κάθε βράδυ
και εσύ βρίσκεις παρηγοριά στο τηλέφωνο της ντουζιέρας σου,
ενώ στη τηλεόραση παίζει σε επανάληψη
ο πρώτος κύκλος της Μαρίας της Άσχημης;;;"


Εάν έχεις λοιπόν,όλα τα κακά της μοίρας σου
και στη σόλα του παπουτσιού σου,
έχουν κολλήσει κακάκια απο τα πεκινουά
που έχουν χέσει στο πεζοδρόμιο έξω απο το σπίτι σου,
τότε υπάρχει λύση και λέγεται Facebook...

Εκεί μέσα,εκτός απο τους παλιούς σου συμμαθητές
οι οποίοι δεν σου μίλαγαν τότε
που ήσασταν όλοι μαζί στο σχολείο,
σιγά να μην σου μιλήσουν τώρα,
μπορείς να βρείς και άλλα απελπισμένα ανθρωποειδή,
με τα οποία σου δίνεται η ευκαιρία
να μοιραστείς κοινές σκέψεις,ανισυχίες,
προβληματισμούς,ενώ παράλληλα
εύκολα θα εντοπίσεις και πολλές συνταγές για κόλυβα,
ώστε να κάνεις το μνημόσυνο
στα καμένα σου εγκεφαλικά κύτταρα,
τα οποία θα έχουν καταστραφεί
στη προσπάθεια να προσεγγίσεις νέους φίλους
και ακομη χειρότερα στη προσπάθεια
να βρείς ερωτικό σύντροφο...

Περα απο τη πλακα,η χειροτερη μορφη πρεζας
και αποξενωσης ειναι αυτη που παρουσιαζεται
με τον μανδια των social media,
αλλα και των ψηφιακων "Χρυσων Κουφετων",

που πλεον αντι για την την Αννιτα Πανια
και το τσιρκο της,φιλοξενουν τα ΑΜΕΑ της διπλανης πορτας,
που δεν ειναι αλλα,
απο τα ατομα με ειδικες ικανοτητες
στους υπολογιστες...


Δεν νομιζω οτι θελει και πολυ μυαλο
για καταλαβεις οτι το αλμυρο αγορι
με το οποιο κανεις καθε βραδυ chat στο Facebook,
την ωρα που μιλατε,
δημιουργει παραλληλα εναν αναγλυφο πινακα αξιας,
κατω απο τη καρεκλα του,
με τις μιξες που βγαζει απο τα υγρα ρουθουνια του...
τον οποιο θα σου δωρησει
οταν βρεθειτε στο πρωτο ραντεβου.


ΠΡΕΖΑ TV
16-7-2008