ΞΕΦΤΙΛΑ ΡΕ ΚΑΡΓΙΟΛΗΔΕΣ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ,ΠΑΙΔΙΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ...ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2009...ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗN ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Χωρίς εκπαιδευτικούς και βοηθητικό προσωπικό, υποδομές, ακόμη και ειδικά βιβλία, λειτουργούν πολλά ειδικά σχολεία και γενικά εκπαιδευτικές δομές για άτομα με αναπηρία, λίγες ημέρες μετά το «πρώτο κουδούνι». Αυτό καταγγέλλει η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, η οποία ζητεί από την πολιτεία να αντιμετωπίσει τις ελλείψεις αυτές που «για μία ακόμη φορά ορθώνουν απροσπέλαστα εμπόδια στην ελεύθερη απόλαυση του δικαιώματος εκατοντάδων μαθητών με αναπηρία στην ισότιμη εκπαίδευση».

Σύμφωνα με ενδεικτικά στοιχεία που συνέλεξε η Συνομοσπονδία, το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο στη Λήμνο παραμένει κλειστό, αφού δεν υπάρχει προσωπικό, στην αντίστοιχη μονάδα στη Μυτιλήνη λείπουν τρεις δάσκαλοι και βοηθητικό προσωπικό και στη Λαμία το Ειδικό δημοτικό σχολείο δεν έχει σχολικό και το νηπιαγωγείο νηπιαγωγό. Στην Κέρκυρα, το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο χρειάζεται τέσσερις εκπαιδευτικούς, ενώ δεν υπάρχουν καθόλου βιβλία και ειδικός εξοπλισμός. Το Δημοτικό Σχολείο Κωφών και Βαρηκόων Κέρκυρας δεν λειτουργεί λόγω παντελούς έλλειψης προσωπικού. Στο Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) της Φλώρινας εργάζονται δύο εκπαιδευτικοί και ένας διευθυντής για 30 μαθητές και στο ΕΕΕΕΚ Ρεθύμνου τρεις εκπαιδευτικοί έχουν την ευθύνη 40 μαθητών. Στο ΕΕΕΕΚ του Ηρακλείου Κρήτης το μάθημα πραγματοποιείται σε λυόμενες αίθουσες, ενώ δεν υπάρχει διευθυντής. Μεγάλες ελλείψεις καταγράφονται και στα ειδικά σχολεία και εργαστήρια στη Θεσσαλονίκη και είναι ενδεικτικό ότι στο 1ο ΕΕΕΕΚ λειτουργούν τρεις από τις οκτώ τάξεις. Στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Περάματος υπάρχει μόνο μία δασκάλα και καθόλου ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό. Η Συνομοσπονδία με ανακοίνωσή της διευκρινίζει ότι οι συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν πρέπει να θεωρηθούν μεμονωμένες, αφού σε όλα τα ειδικά σχολεία υπάρχουν κενά σε προσωπικό, ενώ δεν επαρκεί ο ειδικός εξοπλισμός και ζητεί από την πολιτεία να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για να μπορέσουν οι μαθητές με αναπηρία να φοιτήσουν «ισότιμα, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς».

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ...

ΠΡΕΖΑ TV
23-9-2009

ΞΕΦΤΙΛΑ ΡΕ ΚΑΡΓΙΟΛΗΔΕΣ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ,ΠΑΙΔΙΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ...ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2009...ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗN ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Χωρίς εκπαιδευτικούς και βοηθητικό προσωπικό, υποδομές, ακόμη και ειδικά βιβλία, λειτουργούν πολλά ειδικά σχολεία και γενικά εκπαιδευτικές δομές για άτομα με αναπηρία, λίγες ημέρες μετά το «πρώτο κουδούνι». Αυτό καταγγέλλει η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, η οποία ζητεί από την πολιτεία να αντιμετωπίσει τις ελλείψεις αυτές που «για μία ακόμη φορά ορθώνουν απροσπέλαστα εμπόδια στην ελεύθερη απόλαυση του δικαιώματος εκατοντάδων μαθητών με αναπηρία στην ισότιμη εκπαίδευση».

Σύμφωνα με ενδεικτικά στοιχεία που συνέλεξε η Συνομοσπονδία, το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο στη Λήμνο παραμένει κλειστό, αφού δεν υπάρχει προσωπικό, στην αντίστοιχη μονάδα στη Μυτιλήνη λείπουν τρεις δάσκαλοι και βοηθητικό προσωπικό και στη Λαμία το Ειδικό δημοτικό σχολείο δεν έχει σχολικό και το νηπιαγωγείο νηπιαγωγό. Στην Κέρκυρα, το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο χρειάζεται τέσσερις εκπαιδευτικούς, ενώ δεν υπάρχουν καθόλου βιβλία και ειδικός εξοπλισμός. Το Δημοτικό Σχολείο Κωφών και Βαρηκόων Κέρκυρας δεν λειτουργεί λόγω παντελούς έλλειψης προσωπικού. Στο Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) της Φλώρινας εργάζονται δύο εκπαιδευτικοί και ένας διευθυντής για 30 μαθητές και στο ΕΕΕΕΚ Ρεθύμνου τρεις εκπαιδευτικοί έχουν την ευθύνη 40 μαθητών. Στο ΕΕΕΕΚ του Ηρακλείου Κρήτης το μάθημα πραγματοποιείται σε λυόμενες αίθουσες, ενώ δεν υπάρχει διευθυντής. Μεγάλες ελλείψεις καταγράφονται και στα ειδικά σχολεία και εργαστήρια στη Θεσσαλονίκη και είναι ενδεικτικό ότι στο 1ο ΕΕΕΕΚ λειτουργούν τρεις από τις οκτώ τάξεις. Στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Περάματος υπάρχει μόνο μία δασκάλα και καθόλου ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό. Η Συνομοσπονδία με ανακοίνωσή της διευκρινίζει ότι οι συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν πρέπει να θεωρηθούν μεμονωμένες, αφού σε όλα τα ειδικά σχολεία υπάρχουν κενά σε προσωπικό, ενώ δεν επαρκεί ο ειδικός εξοπλισμός και ζητεί από την πολιτεία να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για να μπορέσουν οι μαθητές με αναπηρία να φοιτήσουν «ισότιμα, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς».

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ...

ΠΡΕΖΑ TV
23-9-2009

ΤΡΑΓΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ,ΚΑΘΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΜΕΑ...

«Κάνουν μάθημα ανά... τρεις ημέρες»... «ουσιαστικά υπάρχει μόνο η διευθύντρια και δεν έχει τοποθετηθεί ακόμα όλο το υπόλοιπο προσωπικό». Αυτά είναι μερικά από τα στοιχεία που αποδεικνύουν τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού
στην ειδική εκπαίδευση και στον Πειραιά...
Οπως αποκαλύφθηκε, στο 1ο Ειδικό Δημοτικό: Εξι τμήματα παραμένουν κλειστά και μόλις 3 λειτουργούν. Λείπουν 6 δάσκαλοι για το ημερήσιο σχολείο (επί συνόλου 9) και 2 για το ολοήμερο. Οι κενές θέσεις Ειδικού Εκπαιδευτικού και Βοηθητικού Προσωπικού
ανέρχονται στο 50% των προβλεπομένων.
Αποτέλεσμα οι μαθητές κάνουν μάθημα ανά τρεις ημέρες!

Στο Ειδικό Αυτιστικό Σχολείο, αντίστοιχα: Από τις 13 συνολικά θέσεις προσωπικού είναι καλυμμένες μόνο οι 2. Ο ένας και μοναδικός δάσκαλος που υπάρχει είναι αναπληρωτής. Υπάρχει μόνο ένα άτομο βοηθητικό προσωπικό και αυτό με απόσπαση. Δεν υπάρχει ψυχολόγος, εργοθεραπευτής, σχολική νοσηλεύτρια και λογοθεραπευτής... Δραματική όμως είναι η κατάσταση συνολικά για τα ειδικά σχολεία σε όλες τις περιφέρειες του Πειραιά. Σε στοιχεία της Νομαρχίας καταγράφονται τα εξής:
2ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Πειραιά: Δεν υπάρχουν λογοθεραπευτής, ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός και γυμνάστρια. Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κορυδαλλού: Είναι κενές δύο θέσεις δασκάλων, ενός λογοθεραπευτή και ενός ψυχολόγου. Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Περάματος: Χρειάζονται δύο δάσκαλοι και είναι κενές οι θέσεις ενός γυμναστή, ενός ψυχολόγου και ενός λογοθεραπευτή. ΠΙΚΠΑ Πειραιά: Προβλέπονται 8 θέσεις δασκάλων και είναι κενές οι 5. Δεν υπάρχει καθόλου βοηθητικό προσωπικό. Το σχολείο φιλοξενείται σε νεοκλασικό κτίριο χωρίς αύλειο χώρο και με συνθήκες αντίξοες για παιδιά με αυξημένες ανάγκες. Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Δραπετσώνας: Λείπουν 5 δάσκαλοι και λογοθεραπευτής, μουσικοθεραπευτής και γυμναστής. Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) Πειραιά: Οι κενές θέσεις εκπαιδευτικών ξεπερνούν τις 20. Για να λειτουργεί καθημερινά έχει συρρικνώσει τη διάρκεια των μαθημάτων του σε τρεις ώρες, ενώ αναγκάζεται να μη δέχεται επιπλέον παιδιά, παρά τη ζήτηση που υπάρχει. ΕΕΕΕΚ Γαλατά: Φέτος είναι η πρώτη χρονιά λειτουργίας του και εκτός από τη διευθύντρια δεν υπάρχει κανένα άλλο άτομο ως διδακτικό προσωπικό. ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ...ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ...
ΠΡΕΖΑ TV
18-9-2009

ΤΡΑΓΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ,ΚΑΘΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΜΕΑ...

«Κάνουν μάθημα ανά... τρεις ημέρες»... «ουσιαστικά υπάρχει μόνο η διευθύντρια και δεν έχει τοποθετηθεί ακόμα όλο το υπόλοιπο προσωπικό». Αυτά είναι μερικά από τα στοιχεία που αποδεικνύουν τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού
στην ειδική εκπαίδευση και στον Πειραιά...
Οπως αποκαλύφθηκε, στο 1ο Ειδικό Δημοτικό: Εξι τμήματα παραμένουν κλειστά και μόλις 3 λειτουργούν. Λείπουν 6 δάσκαλοι για το ημερήσιο σχολείο (επί συνόλου 9) και 2 για το ολοήμερο. Οι κενές θέσεις Ειδικού Εκπαιδευτικού και Βοηθητικού Προσωπικού
ανέρχονται στο 50% των προβλεπομένων.
Αποτέλεσμα οι μαθητές κάνουν μάθημα ανά τρεις ημέρες!

Στο Ειδικό Αυτιστικό Σχολείο, αντίστοιχα: Από τις 13 συνολικά θέσεις προσωπικού είναι καλυμμένες μόνο οι 2. Ο ένας και μοναδικός δάσκαλος που υπάρχει είναι αναπληρωτής. Υπάρχει μόνο ένα άτομο βοηθητικό προσωπικό και αυτό με απόσπαση. Δεν υπάρχει ψυχολόγος, εργοθεραπευτής, σχολική νοσηλεύτρια και λογοθεραπευτής...
Δραματική όμως είναι η κατάσταση συνολικά για τα ειδικά σχολεία σε όλες τις περιφέρειες του Πειραιά. Σε στοιχεία της Νομαρχίας καταγράφονται τα εξής:

2ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Πειραιά: Δεν υπάρχουν λογοθεραπευτής, ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός και γυμνάστρια.
Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κορυδαλλού: Είναι κενές δύο θέσεις δασκάλων, ενός λογοθεραπευτή και ενός ψυχολόγου.
Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Περάματος: Χρειάζονται δύο δάσκαλοι και είναι κενές οι θέσεις ενός γυμναστή, ενός ψυχολόγου και ενός λογοθεραπευτή.
ΠΙΚΠΑ Πειραιά: Προβλέπονται 8 θέσεις δασκάλων και είναι κενές οι 5. Δεν υπάρχει καθόλου βοηθητικό προσωπικό. Το σχολείο φιλοξενείται σε νεοκλασικό κτίριο χωρίς αύλειο χώρο και με συνθήκες αντίξοες για παιδιά με αυξημένες ανάγκες.
Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Δραπετσώνας: Λείπουν 5 δάσκαλοι και λογοθεραπευτής, μουσικοθεραπευτής και γυμναστής.
Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) Πειραιά: Οι κενές θέσεις εκπαιδευτικών ξεπερνούν τις 20. Για να λειτουργεί καθημερινά έχει συρρικνώσει τη διάρκεια των μαθημάτων του σε τρεις ώρες, ενώ αναγκάζεται να μη δέχεται επιπλέον παιδιά, παρά τη ζήτηση που υπάρχει.
ΕΕΕΕΚ Γαλατά: Φέτος είναι η πρώτη χρονιά λειτουργίας του και εκτός από τη διευθύντρια δεν υπάρχει κανένα άλλο άτομο ως διδακτικό προσωπικό.

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ...ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ...

ΠΡΕΖΑ TV
18-9-2009

ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ..ΚΑΘΩΣ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ...

Υποκατάσταση των πράξεων με λόγια, επίδειξη καλών προθέσεων, ανέξοδες δεσμεύσεις χωρίς αντίκρισμα.
Ενα διαρκές καθησυχαστικό «θα», ταγμένο επί του πρακτέου διαρκώς να διαψεύδεται, συμπυκνώνει τον απολογισμό πολιτικής της απερχόμενης κυβέρνησης για θέματα αναπηρίας. Ενδεικτικά:

1Κάρτα Αναπηρίας ή Λειτουργικότητας: Θα εκσυγχρόνιζε -υποτίθεται- το μοντέλο παροχής προνοιακών υπηρεσιών στη χώρα μας. Η παρωχημένη επιδοματική λογική θα 'δινε τη θέση της -υποτίθεται- στη σύγχρονη λογική, που εστιάζει στην ολιστική κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Η λάρτα εξαγγέλθηκε στα τέλη του 2004, ορίστηκε και χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της στα τέλη του 2006. Κατόπιν, επανεξαγγέλθηκε άλλες τρεις τέσσερις φορές. Για τον σχεδιασμό της εκταμιεύθηκαν περί τα 20 εκατομμύρια, μεγάλο μέρος τους διατέθηκε σε επιμορφωτικά σεμινάρια. Τον τελευταίο χρόνο ουδείς πλέον αναφέρεται σε αυτήν. Εξαερώθηκε.

2Προσβασιμότητα: Αναρίθμητες εγκύκλιοι του υπουργείου Εσωτερικών προς τα λοιπά υπουργεία και τους εποπτευόμενους φορείς του απαιτούσαν έργα αποκατάστασης της προσβασιμότητας καθ' όλη τη διάρκεια της νεοδημοκρατικής εξαετίας. Ουκ ολίγες και οι περί προσβασιμότητας «ειδικές επιτροπές», συστήνονταν, διέκοπταν εργασία και επανασυστήνονταν κάθε λίγο και λιγάκι καταθέτοντας πορίσματα, που περιέγραφαν το δέον γενέσθαι. Πρακτικό αποτέλεσμα (εξαετίας) μηδέν. Δεν έγινε καν ολοκληρωμένη καταγραφή των αναγκών.

3Αποκατάσταση: Τα δύο τρίτα των δημόσιων κλινών αποκατάστασης της χώρας μας ανήκουν στο Εθνικό Ιδρυμα Αποκατάστασης Αναπήρων (ΕΙΑΑ). Η υπαγωγή του ΕΙΑΑ στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, ώστε να αποτελέσει επίκεντρο ενός πλήρους στρατηγικού σχεδιασμού για καλύτερες υπηρεσίες αποκατάστασης σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανόταν στις γαλάζιες προεκλογικές δεσμεύσεις του 2004. Από δέσμευση σκέτη αναβαθμίστηκε σε «δέσμευση κατεπείγουσα» από υπουργικά χείλη στα μέσα του 2006 (απάντηση σε σχετική επερώτηση του Φ. Κουβέλη), ξανασυμπεριελήφθη στο γαλάζιο προεκλογικό πρόγραμμα του 2007, επαναδιατυπώθηκε αρμοδίως στα τέλη του 2008. Στην πράξη, τίποτα. Το ίδιο «τίποτα» σε ό,τι αφορά και την υπεσχημένη αναβάθμιση των δεκάδων ανά την Ελλάδα περιφερειακών δημόσιων κέντρων που προσφέρουν υπηρεσίες αποκατάστασης (ΚΑΦΚΑ και ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ). Μερικά παραμένουν κλειστά, όσα δε (υπο)λειτουργούν πορεύονται με προϋπολογισμούς-κοροϊδία (μερικές χιλιάδες ευρώ), φορτωμένα με συμβασιούχους ανειδίκευτους (προγράμματα STAGE) που καλούνται να παρέχουν τις πλέον εξειδικευμένες υπηρεσίες. Υπάρχουν για να υπάρχουν.

4Εκπαίδευση: «Θεσπίζουμε την υποχρεωτικότητα στην εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρία και/ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες» θριαμβολογούσαν τον περσινό Σεπτέμβριο οι του υπουργείου Παιδείας, καταθέτοντας τον νέο νόμο τους (3699) για την Ειδική Αγωγή-Εκπαίδευση. Κούφια λόγια! Ενα χρόνο μετά, όχι μόνο δεν έχει στο ελάχιστο μειωθεί η γιγάντια στη χώρα μας σχολική διαρροή (περίπου 90%) των με αναπηρία και/ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες παιδιών, αλλά αντιθέτως και τα εντός συστήματος παιδιά εξωθούνται σε παραπέρα αποκλεισμό. Τα Κέντρα Διάγνωσης έχουν αποδιοργανωθεί, πάσες οι χρηματοδοτήσεις (σχολικοί προϋπολογισμοί, υποδομές, σχολικές μετακινήσεις κ.ο.κ.) είναι στον αέρα, νομοθετημένες υπηρεσίες (π.χ. παράλληλη στήριξη) μόνο στα χαρτιά... υλοποιούνται. Το εξοργιστικό της υπόθεσης έγκειται στο ότι εδώ και μια επταετία έχουν χρηματοδοτηθεί και σχεδιαστεί στη χώρα μας πλήρη αναλυτικά προγράμματα για την Ειδική Αγωγή-Εκπαίδευση. Η εφαρμογή τους θα σήμαινε τουλάχιστον τα στοιχειώδη. Εγκαταλείφθηκαν.

5Απασχόληση: Κούφια λόγια και για το μείζον ζήτημα του υψηλότατου αποκλεισμού (84%) των ΑμεΑ από την αγορά εργασίας. Η γαλάζια δέσμευση εστίαζε στις λεγόμενες προστατευτικές πολιτικές. Ομιλούσε για βελτίωση του «προστατευτικού» νόμου 2643/98 υπέρ των ΑμεΑ, το οποίον πρακτικώς σημαίνει μεγαλύτερο μερίδιο στις προσλήψεις με τη μέθοδο της ποσόστωσης (5%), κύρια στον δημόσιο τομέα. Η δέσμευση πρωτοδιατυπώθηκε επίσημα τον Δεκέμβριο του 2005. Εκτοτε, κάπου στον δρόμο χάθηκε, ξεχάστηκε, τίποτα. Σε ό,τι αφορά τις λοιπές, πρόσθετες πολιτικές απασχόλησης (περί ανάδειξης της επιχειρηματικότητας, προσφοράς κινήτρων σε εργοδότες, αξιοποίησης της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης κ.ο.κ.), η αποτίμηση συμπυκνώνεται στη φράση «Χαρά του αεριτζή». Ητοι, δόθηκαν κάμποσα χρήματα σε κενά πραγματικού έργου προγράμματα (από την Κοινωνία της Πληροφορίας κ.ο.κ.), έγιναν και κάμποσες ημερίδες «ευαισθητοποίησης» και ανταλλαγής εμπειριών και φιλοφρονήσεων. Αυτά.

Τα πάντα στα λόγια αποδεκτά, τα πάντα στην πράξη -ακόμα και τα στοιχειωδέστερα- ζητούμενα. Η απαρίθμηση δεν έχει τέλος: Ζητούμενες κάθε χρόνο για τους προνοιακούς φορείς-ιδρύματα οι πενιχρές χρηματοδοτήσεις ώστε στοιχειωδώς να υπάρχουν. Ζητούμενες για διαρκώς αυξανόμενο αριθμό ΑμεΑ οι υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας (π.χ. βοήθεια στο σπίτι) ώστε στοιχειωδώς να επιβιώνει. Ζητούμενες για τα αναπηρικά σωματεία οι χρηματοδοτήσεις κοινωνικών και πολιτιστικών δράσεων, επί χρόνια τις οργάνωναν αξιοπρεπώς, τα τελευταία χρόνια αναγκάζονται να παρακαλάνε ώστε να μην τις τερματίσουν. Ζητούμενες ύστερα από εικοσαετή λειτουργία ακόμα και οι κατασκηνώσεις για 3.000 και πλέον μετέχοντα παιδιά με αναπηρία, που φέτος με χίλιες αγωνίες την ύστατη ώρα χρηματοδοτήθηκαν (μισά) και λειτούργησαν. Ολα ζητούμενα, αδιάκοπο παιχνίδι «αντοχής νεύρων» με στόχο εξώφθαλμο την τοποθέτηση του πήχη των κοινωνικών προσδοκιών στο χαμηλότερο δυνατό σημείο (μηδέν), αυτό εντέλει και το αυταπόδεικτο ζητούμενο τής τα τελευταία έξι χρόνια εφαρμοζόμενης πολιτικής (και) για τα θέματα αναπηρίας. Επετεύχθη; «Το μόνο που διά της πολιτικής "υπόσχομαι τα πάντα, κάνω τίποτε" πέτυχε η απερχόμενη κυβέρνηση», αποτιμά υψηλόβαθμο στέλεχος του αναπηρικού κινήματος, «είναι να εξαντλήσει το απόθεμα ανοχής στα ανέξοδα "θα" των ατόμων με αναπηρία, μέσα σε έξι μόλις χρόνια. Αυτό είναι και το μόνο θετικό του απολογισμού της».

ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ...ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΟΥΤΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ,ΟΥΤΕ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΘΩΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ...ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΕΝ ΕΤΕΙ 2009...ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΞΕΓΡΑΜΜΕΝΟΥΣ....ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΥΤΟ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ.

ΠΡΕΖΑ TV
16-9-2009

enet.gr

ΕΚΤΟΣ ΠΟΣΟΣΤΟΤΗΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ.ΑΡΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΕ,ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ...

Ο ΚΟΜΠΟΣ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΧΤΕΝΙ...ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ,ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ.

Σε όλες τις προηγμένες χώρες τα παιδιά με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας/σύνδρομο Asperger απολαύουν διευκολύνσεις για τη συμμετοχή τους στις διάφορες εξετάσεις όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων.

Δεν θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά, μιας και η αναπηρία των συγκεκριμένων παιδιών αφορά το πεδίο της επικοινωνίας και όχι της νοημοσύνης τους (η οποία συχνά είναι υψηλότατη, η περίπτωση του Μπιλ Γκέιτς μιλά από μόνη της). Ειδικότερα για τη συμμετοχή των παιδιών με ΑΥΛ/σύνδρομο Asperger στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όλα τα σημαντικά και έγκυρα ανά τον κόσμο πανεπιστήμια διαθέτουν ειδικούς κανονισμούς με ιδιαίτερες διατάξεις-διευκολύνσεις για τις εξετάσεις αυτών των παιδιών. Πανεπιστήμια όπως του Κέμπριτζ έχουν εδώ και κάμποσα χρόνια πρωτοστατήσει στην εδραίωση της παραπάνω «λογικής», που πλέον θεωρείται διεθνώς επιστημονικό κεκτημένο.

Οπως, δυστυχώς, αποδεικνύεται, για τους «φωστήρες» του ελληνικού υπουργείου Παιδείας τα διεθνή κεκτημένα για τα παιδιά με ΑΥΛ/σύνδρομο Asperger θεωρούνται... ψιλά γράμματα. Στα τελειώματα της θερινής ραστώνης, αύριο Τρίτη 25 Αυγούστου, κατατίθεται προς ψήφιση στη Βουλή νομοσχέδιο που ρυθμίζει θέματα ΑΕΙ-ΤΕΙ και το οποίο αναφέρεται μεταξύ άλλων (άρθρο 35 § 1) στο δικαίωμα εισαγωγής άνευ εξετάσεων παιδιών με αναπηρίες με τη μέθοδο της ποσόστωσης. Ενάντια, λοιπόν, στη διεθνή κεκτημένη «λογική», τα παιδιά με ΑΥΛ/σύνδρομο Asperger (τα οποία δυνητικά είναι χιλιάδες, στην Ελλάδα απλώς η πλειονότητα δεν διαγνώσκονται) εξαιρούνται του παραπάνω δικαιώματος! Και σαν να θέλει ο νομοθέτης να χλευάσει -κυριολεκτικά- τη λογική, στους μετόχους του δικαιώματος δεν διστάζει να εντάξει, καινοτομώντας παγκοσμίως, τους (κρατηθείτε)... «πάσχοντες από τραυματική απώλεια και των δύο όρχεων ή αμφίπλευρη ορχεκτομή»!

«Η μη ένταξη των παιδιών με ΑΥΛ/σύνδρομο Asperger στην κατηγορία των εισαγομένων χωρίς εξετάσεις στο ΑΕΙ υποψηφίων σημαίνει μη αναγνώριση αυτής καθεαυτής της ύπαρξής τους», γνωμοδοτεί αυστηρά η Βάγια Παπαγεωργίου, καθηγήτρια Παιδοψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με εξειδίκευση στο φάσμα του αυτισμού. Για «σκοταδισμό, γραφειοκρατία συστηματική καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων» ομιλούν από την πλευρά τους έντεκα σύλλογοι που ασχολούνται με θέματα αυτιστικών ατόμων ανά την Ελλάδα, αρνούμενοι την αντιμετώπιση των παιδιών με ΑΥΛ/σύνδρομο Asperger ως... αόρατων! Απαιτούν από το ΥΠΕΠΘ, έστω την ύστατη ώρα, να «λειτουργήσει» ως υπουργείο Παιδείας στοιχειωδώς σύγχρονης χώρας και να άρει την εξόφθαλμη αδικία.

ΑΡΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΕ,ΓΙΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ,ΟΤΑΝ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ Ε.Ε,ΤΑ ΠΡΩΤΥΠΑ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΠΑΝΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ,ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΤΡΟΠΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΑ;;;

ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟ ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΣΚΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ...

ΠΡΕΖΑ TV
24-8-2009

enet.gr

ΕΤ'ΕΤΕΙ 2009 ΣΤΗΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΈΝΗ ΕΛΛΑΔΑΡΑ ΜΑΣ,ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΑΕΙ ΚΑΙ ΤΕΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ..ΤΩΡΑ ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ

Αυτό που ενώνει τον Αϊνστάιν με τον Μπιλ Γκέιτς και τον Τσαρλς Ρίχτερ δεν είναι μόνο η λαμπρή επιστημονική καριέρα, αλλά και το γεγονός ότι και οι τρεις τους -όπως και άλλες επιφανείς προσωπικότητες- υπήρξαν παιδιά του αυτιστικού φάσματος, έπασχαν δηλαδή από κάποια έστω και μικρή μορφή αυτισμού που τους έκανε να διαφέρουν από τους «κανονικούς» ανθρώπους.

Το αν η χώρα μας θα ανοίξει τις πόρτες των Πανεπιστημίων στα παιδιά με ανάλογα προβλήματα θα συζητηθεί την επόμενη εβδομάδα στο θερινό τμήμα της Βουλής.
ΝΑΙ ΚΑΛΑ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ.ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΑΕΙ ΚΑΙ ΤΕΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

«Το ζητούμενο είναι να συμπεριληφθούν τα παιδιά του αυτιστικού φάσματος στο ποσοστό 5% των ΑΜΕΑ που εισάγονται στα ΑΕΙ και ΤΕΙ άνευ εξετάσεων», λέει ο κ. Γιάννης Σταυρόπουλος, εκπρόσωπος 15 συλλόγων για τα δικαιώματα των ατόμων με αυτισμό «στην υπόλοιπη Ευρώπη τα αυτιστικά παιδιά χαίρουν των κοινωνικών παροχών για παιδιά ΑΜΕΑ». Στην Ελλάδα, ο αυτισμός αναγνωρίστηκε νομοθετικά μόλις το 2008. Τα παιδιά αυτά αν και μπορεί να έχουν υψηλό δείκτη ευφυΐας αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της διαδικασίας των εξετάσεων. «Υπάρχουν διαφορετικές μορφές της ασθένειας», εξηγεί η δρ Βάγια Παπαγεωργίου, παιδοψυχολόγος εξειδικευμένη στον αυτισμό. «Τα παιδιά που διεκδικούν σήμερα πανεπιστημιακή μόρφωση είναι εκείνα που έχουν αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας, το λεγόμενο σύνδρομο Asperger. Πρόκειται για μαθητές που έχουν λόγο και διαθέτουν φυσιολογικές ή υψηλές νοητικές δεξιότητες. Η αδυναμία τους εντοπίζεται στην επικοινωνία». Συχνά, συγχέουμε αυτές τις περιπτώσεις με ασθενείς βαριάς μορφής αυτισμού, η οποία συνδυάζεται με χαμηλή νοημοσύνη και κινητικά προβλήματα. «Το περιβάλλον και οι συνθήκες των εξετάσεων λειτουργούν διασπαστικά για τα περισσότερα άτομα μ’ αυτές τις αποκλίσεις», υπογραμμίζει η κ. Παπαγεωργίου. «Ωστόσο, αν τα διευκολύνουμε να ξεπεράσουν το εμπόδιο αυτό, το ακαδημαϊκό τους μέλλον προδιαγράφεται καλό αν όχι λαμπρό», προσθέτει ο κ. Σταυρόπουλος. Σημαντικά πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως το Κέιμπριτζ, έχουν καθιερώσει εξετάσεις προσαρμοσμένες στις ιδιαιτερότητες των αυτιστικών παιδιών, στα οποία επενδύουν συστηματικά.

Το πρόβλημα απασχολεί πάνω από 50.000 οικογένειες στη χώρα μας. «Η αλλαγή της νομοθεσίας που θα συμπεριλάβει τα παιδιά μας στο 5% δεν κοστίζει και δεν επιβαρύνει το κράτος οικονομικά», τονίζει ο κ. Σταυρόπουλος.

ΚΙ'ΟΜΩΣ,ΕΝ'ΕΤΕΙ 2009,ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΑ...
ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ...
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΑΣ...
ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΣ ΥΠΑΡΞΕΙ ΘΕΤΙΚΗ ΕΚΒΑΣΗ...

ΠΡΕΖΑ TV
21-8-2009

kathimerini

ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΛΟΓΙΑ ΕΜΕΙΝΑΝ ΟΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ,ΚΑΘΩΣ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΣΟ ΣΟΒΑΡΟ ΘΕΜΑ....

Δέκα και πλέον μήνες μετά την ψήφιση του νόμου-πλαισίου 3699/08 για την «Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση ατόμων με αναπηρία και/ ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες», που θα τερμάτιζε -υποτίθεται- την τεράστια εκπαιδευτική διαρροή (γύρω στο 90%) της ευπαθέστερης κατηγορίας μαθητικού πληθυσμού, η κατάσταση στον πολύπαθο χώρο της Ειδικής Αγωγής - Εκπαίδευσης μοιάζει πιο αδιέξοδη από ποτέ.

Οι όποιες θετικές διατάξεις ο νόμος προέβλεπε έμειναν «στα χαρτιά», ενώ κάποιες άλλες που είχαν χαρακτηριστεί «περίεργες» αποδείχτηκαν στην εφαρμογή τους -κυριολεκτικά- κερκόπορτες για την άλωση και των στοιχειωδέστερων δικαιωμάτων τόσο των μαθητών με αναπηρία όσο και των εξειδικευμένων στην Ειδική Αγωγή - Εκπαίδευση εκπαιδευτικών.

Η κρίσιμη διάταξη του νόμου που ρητά θέσπιζε την υποχρεωτικότητα της βασικής εκπαίδευσης (άρθρο 2, § 1) και είχε παρουσιαστεί ως διάταξη - Μεσσίας, δεδομένης της τεράστιας σχολικής διαρροής των με αναπηρία και/ ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες παιδιών, στην πράξη αποδείχτηκε κενό περιεχομένου γράμμα! Η διαρροή ως είχε συνεχίστηκε και συνεχίζει, τα εκτός σχολείου παιδιά με αναπηρία εκτός σχολείου εξακολουθούν να παραμένουν. Για να συμβεί το αντίθετο, θα 'πρεπε να λειτουργήσει πανελλαδικό σχέδιο ενημέρωσης. Θα 'πρεπε να κινητοποιηθούν οργανωμένα οι τοπικές αυτοδιοικήσεις, να ερευνήσουν τα μητρώα τους, να καταγράψουν αν μη τι άλλο τα εκτός σχολείου παιδιά. Θα 'πρεπε να υπάρξει μηχανισμός καταγραφής βήμα βήμα της εξέλιξης, θα 'πρεπε να δημιουργηθούν επιπρόσθετες υποδομές σχολικής υποδοχής των επί χρόνια αποκλεισμένων παιδιών, θα 'πρεπε, θα 'πρεπε, θα 'πρεπε.

Τίποτε από τα παραπάνω δεν έγινε, δικαιώνοντας όσους επιστήμονες της Ειδικής Αγωγής από ψηφίσεως νόμου ισχυρίζονταν ότι η διάταξη - Μεσσίας ήταν πρακτικώς άνευ σημασίας. Διάταξη - μπλόφα!

Τον ίδιο καιρό, δυστυχώς, που η θέσπιση της υποχρεωτικότητας εκπαίδευσης των με αναπηρία και/ ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες μαθητών αποδεικνυόταν κενή περιεχομένου, κάποιες άλλες «πραγματικές» στον χώρο της ειδικής αγωγής - εκπαίδευσης εξελίξεις, βασιζόμενες σε αντίστοιχες του νέου νόμου διατάξεις, πολύ λιγότερο (ώς καθόλου) προβεβλημένες, κατακρεούργησαν καίρια εκπαιδευτικά δικαιώματα.

Κατ' αρχάς, πλημμύρισε ο τόπος από σεμινάρια 400 ωρών, πληρωτέα από 2.000 - 3.500 Α/ άτομο, που πρόσφεραν πιστοποιητικά εξειδίκευσης σε κάθε ενδιαφερόμενο και προσμετρώνται πλέον ως «σοβαρό προσόν» για πρόσληψη στον χώρο της Ειδικής Αγωγής - Εκπαίδευσης. Πολλοί ανειδίκευτοι πλην όμως «σεμιναριούχοι» προτιμώνται πλέον συναδέλφων τους εκπαιδευτικών με πτυχία στην Ειδική Αγωγή, το οποίο σημαίνει απροσχημάτιστη εμπορευματοποίηση «προς τα κάτω»! «Δυστυχώς, στην "παραγωγή" αυτών των λεγόμενων σεμιναρίων», καταγγέλλει η Εθνική Συνομοσπονδία ΑμεΑ (ΕΣΑΜΕΑ) διά του περιοδικού «Θέματα Αναπηρίας», που 'ναι το επίσημο έντυπο βήμα της, «πρωτοστατούν και πανεπιστημιακά τμήματα της χώρας».

Εξίσου κρίσιμο βήμα «προς τα κάτω» είναι και το σχετιζόμενο με τις «παράλληλες στηρίξεις» εντός σχολείου που δικαιούνται χιλιάδες ανάπηροι και/ ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες μαθητές. Ο νέος νόμος προβλέπει την παροχή τους, είτε από το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα είτε με επιβάρυνση των γονέων (!!) εάν το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα αδυνατεί. Πρακτικώς, συμβαίνει μόνο το δεύτερο, σχεδόν καμία δημοσία δαπάνη «παράλληλη στήριξη» δεν υλοποιείται εκ των εκατοντάδων που εγκρίνονται. «Μόνο για τους έχοντες» το δικαίωμα παραμένει ζωντανό, όπως άλλωστε πιστοποιεί και σχετική έκθεση - κόλαφος του Συνηγόρου του Πολίτη προ μερικών εβδομάδων.

Ολοκληρώνοντας με τις κερκόπορτες (τρίτο παράδειγμα) δεν μπορούμε παρά να αναφερθούμε και στην πλήρη απουσία αναλυτικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων που θα 'πρεπε -θεωρητικά- να αποτελούν το σημείο αναφοράς για στοιχειωδώς σοβαρή Ειδική Αγωγή - Εκπαίδευση. Το οξύμωρον του πράγματος έγκειται στο ότι εδώ και μια επταετία σχεδόν έχει γίνει η σχετική δουλειά με ευθύνη του -τότε- τμήματος Ειδικής Αγωγής του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, με πλήρη χαρτογράφηση των αναγκών και αναλυτικές εκπαιδευτικές κατευθύνσεις για κάθε μαθητική κατηγορία. Ομως από το 2004 και μετά, τα αναλυτικά προγράμματα πέρασαν σταδιακά στα αζήτητα (διά του συνεχούς κατακερματισμού - απαξίωσής τους), έως και στο απόλυτο «τίποτα» της τελευταίας εκπαιδευτικής χρονιάς.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής, ελέω της διαρκούς υποβάθμισης, ήταν η εκφρασθείσα προ διμήνου αδυναμία του ΥΠΕΠΘ να εγγυηθεί την ύπαρξη σχολικών λεωφορείων μεταφοράς των ανάπηρων μαθητών προς και από το σχολείο. Επήλθε ξεσηκωμός (βλ. σχετικά δημοσιεύματα «Ε») και ανυποχώρητη στάση που έφερε αποτέλεσμα. Αρον άρον τέλη Ιουλίου το ΥΠΕΠΘ προχώρησε σε παράταση των υφιστάμέεων συμβάσεων με τους λεωφορειούχους ώς τις 31 Δεκεμβρίου 2009. Οπως κάθε μικρή νίκη έτσι και η συγκεκριμένη επέφερε πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα. Πλέον το αναπηρικό κίνημα ζητάει αναδρομικά τα υπεσχημένα περί υποχρεωτικότητας της εκπαίδευσης των παιδιών με αναπηρία, που στην πράξη απεδείχθησαν μπλόφα: «Κανένα παιδί με αναπηρία εκτός σχολείου τον Σεπτέμβρη» μηνύει η ΕΣΑΜΕΑ, προαναγγέλλοντας σκληρές κινητοποιήσεις (αλλά και νομικές πράξεις) εάν η περί υποχρεωτικότητας διάταξη του πέρσι ψηφισθέντος νέου νόμου και φέτος δεν υλοποιηθεί. Εφτασε η ώρα, ως φαίνεται, το ΥΠΕΠΘ να αντιπαρατεθεί ενώπιος ενωπίω με την μπλόφα του.

ΑΡΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΕ,ΓΙΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ;;;
ΓΙΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ,Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΗΓΑΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ;;;;
ΓΙΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΩΝ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ;;;
ΤΙ ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΧΟΥΝ ΑΠ'ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ;;;

ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΡΕ ΚΑΡΓΙΟΛΙΔΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ,ΤΙ ΣΚΟΠΕΥΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕ ΤΟ ΤΟΣΟ ΣΟΒΑΡΟ ΑΥΤΟ ΘΕΜΑ;;;

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2009...ΜΙΛΑΜΕ ΑΚΟΜΗ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ...
ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ...Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΠΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΟΣ ΚΑΒΑΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ.

ΠΡΕΖΑ TV
8-8-2009

enet.gr

ΤΡΑΓΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ,ΚΑΘΩΣ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΠΑΞΙΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ...

Πάγια και σοβαρά προβλήματα στην εφαρμογή του μέτρου της παράλληλης στήριξης μαθητών με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στη σχολική τάξη του γενικού σχολείου, διαπίστωσε ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο της αποστολής του ως Συνηγόρου του Παιδιού.

Όπως σημειώνεται, ο Συνήγορος παρατηρεί συστηματική αδυναμία να επιτευχθεί λύση σε ατομικές υποθέσεις παιδιών που εντάσσονται στην παραπάνω κατηγορία μαθητών, συνέταξε δε πόρισμα στο οποίο διατυπώνει τις σχετικές διαπιστώσεις και προτάσεις του και που απέστειλε στον υπουργό Παιδείας. Η ανεξάρτητη αρχή διαπιστώνει ότι σε πολλές περιπτώσεις το υπουργείο Παιδείας δηλώνει αδυναμία υλοποίησης του μέτρου της παράλληλης στήριξης, παρά την ύπαρξη γνωματεύσεων από τους αρμόδιους δημόσιους διαγνωστικούς φορείς για την αναγκαιότητά του, αποδίδοντας το πρόβλημα σε ανεπάρκεια κονδυλίων ή εκπαιδευτικών.

Σύμφωνα με το Συνήγορο, το υπουργείο αντιμετωπίζει ως καταχρηστικές ή δεν λαμβάνει υπόψη του γνωματεύσεις των αρμοδίων διαγνωστικών κέντρων του, των ΚΕΔΔΥ, υποβαθμίζοντας στην πράξη το επιστημονικό τους έργο και αντιμετωπίζει το θεσμό της παράλληλης στήριξης ως αντίστοιχο της φοίτησης ενός μαθητή σε τμήμα ένταξης, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις διαφορετικές ανάγκες που καθένας από τους θεσμούς αυτούς δημιουργήθηκε για να καλύψει ή τη φύση των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών του κάθε μαθητή.

Η ανεξάρτητη αρχή αναφέρει επίσης, ότι υπάρχει και το μέτρο της παράλληλης στήριξης μαθητών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος, από πρόσωπο επιλογής της οικογένειας κατά τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 4 του ν. 3699/08. Μολονότι, όπως τονίζεται στο πόρισμα, το μέτρο αυτό μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να καλύπτει ιδιαίτερες ανάγκες προς όφελος των ενδιαφερόμενων μαθητών, υπάρχει ο κίνδυνος μετακύλισης της ευθύνης για την παροχή παράλληλης στήριξης, που έχει η Πολιτεία, στην οικογένεια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, ο Συνήγορος του Πολίτη προτείνει τις ακόλουθες έξι προτάσεις:

1. Εφόσον το υπουργείο Παιδείας διαπιστώνει συστηματικά ανεπάρκεια πιστώσεων για την κάλυψη των αναγκών, να επανεξεταστεί από τη Γενική Διεύθυνση Προσωπικού του υπουργείου Παιδείας η κατανομή των πιστώσεων στην Ειδική Αγωγή, ώστε να τηρείται η αρχή της ισότητας των ευκαιριών.

2. Επιπλέον, εφόσον διαπιστώνεται συστηματικά ανεπάρκεια εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής για την κάλυψη των αναγκών, το υπουργείο πρέπει να μεριμνήσει για την αύξηση των θέσεων των εισακτέων στις αντίστοιχες σχολές, προκειμένου να αυξηθεί ο αριθμός των διαθέσιμων εκπαιδευτικών.

3. Να αποσαφηνιστούν οι προϋποθέσεις παροχής του μέτρου της παράλληλης στήριξης, ώστε αφενός να διασφαλίζονται τα δικαιώματα των μαθητών που τη χρειάζονται και αφετέρου να μη δημιουργούνται στους πολίτες λανθασμένες εντυπώσεις ή προσδοκίες.

4. Το υπουργείο να μεριμνήσει ώστε η παράλληλη στήριξη να διασφαλίζεται από την αρχή του σχολικού έτους και όπου αυτό είναι εφικτό, να επιδιώκεται η συνέχισή της το επόμενο έτος από τον ίδιο εκπαιδευτικό, ώστε να αποφεύγεται η εναλλαγή προσώπων με όλα τα συνακόλουθα προβλήματα προσαρμογής των ενδιαφερόμενων μαθητών.

5. Όσον αφορά το μέτρο της παράλληλης στήριξης μαθητών με διαταραχές αυτιστικού φάσματος από πρόσωπο επιλογής της οικογένειας, η εφαρμογή του θα πρέπει να διασφαλίζει ότι δεν μεταφέρεται στις οικογένειες η ευθύνη της Πολιτείας για παροχή ατομικής υποστήριξης στους μαθητές που την χρειάζονται προκειμένου να φοιτήσουν στο γενικό σχολείο. Ειδικότερα, προτείνεται η εισαγωγή νομοθετικής ρύθμισης που να προβλέπει την καταβολή της δαπάνης του συνοδού στις οικογένειες των μαθητών στις περιπτώσεις που, ενώ έχει υποβληθεί αίτημα για παράλληλη στήριξη στο υπουργείο Παιδείας και μολονότι οι νόμιμες προϋποθέσεις πληρούνται αυτή δεν υλοποιείται.

6. Τέλος, η αρχή σημειώνει ότι όσον αφορά την παρατεταμένη καθυστέρηση στην εξέταση και υλοποίηση των αιτημάτων παροχής παράλληλης στήριξης, επισημαίνεται η υποχρέωση του υπουργείου για διεκπεραίωσή τους ή για έγγραφη αιτιολογημένη ενημέρωση των ενδιαφερόμενων σε περίπτωση απόρριψης ή καθυστέρησης υλοποίησής τους εντός των προβλεπόμενων από τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας προθεσμιών.

ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ...ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΕΝ ΕΤΕΙ 2009...ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ!!!
ΠΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΟΣ ΚΑΒΑΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΩΣ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ;;;;;;
ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟΙ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ,ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΕΤΣΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΕΡΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ;;;;
ΠΟΣΗ ΣΚΑΤΟΨΥΧΙΑ ΧΩΡΑΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΜΙΑ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;;;;

ΠΡΕΖΑ TV
20-7-2009

ΣΕ ΑΘΛΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ Η ΕΛΕΠΑΠ,ΚΑΘΩΣ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΤΩΝ ΑΜΕΑ...

«Βήματα ζωής για το παιδί με αναπηρία» το διαχρονικό μήνυμα-σήμα κατατεθέν της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας Αποκαταστάσεως Αναπήρων Παίδων (ΕΛΕΠΑΠ), τείνει να ακούγεται (και διαβάζεται) τον τελευταίο χρόνο ως κακόγουστο αστείο.
Από τις αρχές 2009, τα μόνα βήματα που ο μακροβιότερος φορέας παροχής υπηρεσιών σε παιδιά με αναπηρία (ιδρύθηκε το 1937) πραγματοποιεί, είναι -δυστυχώς- «βήματα προς τα πίσω». Τόσο πολύ πίσω, που ο οριστικός γκρεμός, ο «Καιάδας» του αποκλεισμού από όσα μέχρι το κοντινό χθες προσφέρονταν, είναι πια ορατός στα 140 παιδιά τού «σήμερα» της ΕΛΕΠΑΠ και στις οικογένειές τους.

Τα δραματικά σημερινά αδιέξοδα της ΕΛΕΠΑΠ έχουν ως ρίζες, αφενός τη σημαντική μείωση της κρατικής επιχορήγησης (κάλυπτε το 25% του προϋπολογισμού, πλέον καλύπτει μόλις το 14%), αφετέρου τον περιορισμό των εσόδων από χορηγίες, με αιτία (ή αφορμή;) την ευρύτερη οικονομική κρίση. Ηδη, ελέω εγκατάλειψης από τους χορηγούς, ξεκίνησε φέτος η διαδικασία του «λουκέτου» για βασικά προγράμματα-υπηρεσίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΡΑΔΙΟ ΕΛΕΠΑΠ, η πρότυπη παραγωγή ραδιοπρογράμματος από μαθητευόμενους δημοσιογράφους με αναπηρία, που επί τέσσερα χρόνια φιλοξενείτο από τη συχνότητα του διαδημοτικού ρ/σ «Επικοινωνία». Τέρμα αίφνης η χορηγία, από αρχές Ιουνίου το πρόγραμμα πλέον δεν υπάρχει...

Η περίπτωση του ραδιοπρογράμματος είναι απλώς ενδεικτική. Στην αδιέξοδη κατάσταση, την οποία η ΕΛΕΠΑΠ σήμερα βιώνει, «τίποτε δεν υπάρχει» βέβαιον και ασφαλές, όπως αρμόζει σε υπηρεσίες απευθυνόμενες στην πλέον «ευαίσθητη» ομάδα παιδιών. Δεν υπάρχουν καν, με τη βεβαιότητα-ασφάλεια που θα τους έπρεπε, τα κρίσιμα εξωτερικά προγράμματα (εργοθεραπείες, φυσικοθεραπείες, λογοθεραπείες, θεραπευτική κολύμβηση), που η ΕΛΕΠΑΠ απρόσκοποπτα «μια ζωή» προσέφερε. Ελέω έλλειψης προσωπικού, η λίστα αναμονής υπερβαίνει τα 40 άτομα. Ειδικότερα για την κολύμβηση, το «τίποτε δεν υπάρχει» είναι κυριολεκτικό. Από αρχές Ιουνίου η πισίνα έχει δηλωθεί «χαλασμένη» και χρήματα να επισκευαστεί δεν διατίθενται! Και το σπουδαιότερο όλων: στη σημερινή ΕΛΕΠΑΠ δεν υπάρχουν καν... κανονικοί εργαζόμενοι! Από σήμερα 20 Ιουλίου, οι 105 «μόνιμοι» υπόκεινται σε ένα ιδιότυπο καθεστώς διαθεσιμότητας μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, έως τότε θα λαμβάνουν το ήμισυ των κανονικών αποδοχών τους!

Ολα τα παραπάνω «δεν» μόνο συγκυριακά δεν είναι. Δυστυχώς, δεν μοιάζει καν να υπάρχει ορατή προοπτική διεξόδου. Προς απόδειξιν: Την Τετάρτη 8 Ιουλίου ανακοινώθηκε από τη διοίκηση σε εκπροσώπους των γονέων ότι λόγω αδυναμίας πληρωμής των απαραίτητων οδηγών και συνοδών, τα σχολικά λεωφορεία που μεταφέρουν τα 140 παιδιά τους στα ειδικά σχολεία (Νηπιαγωγεία και Δημοτικά) της ΕΛΕΠΑΠ, την ερχόμενη σχολική περίοδο δεν θα κυκλοφορήσουν! «Οποιος δύναται ας φέρνει το παιδί του μονάχος», η... λύση που ακολούθως προτάθηκε στους άναυδους γονείς με έναν μόνο τρόπο ερμηνεύεται: Για όσους στερούνται την οικονομική δυνατότητα «να μπορούν», προτείνεται ο γκρεμός, ο «Καιάδας», ως μοναδική (α)διέξοδος...

ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΣ ΒΓΑΛΕΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ...
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙ...

ΠΡΕΖΑ TV
20-7-2009

enet.gr

ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΕΚΤΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2009....ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ...

«Κανένα παιδί με αναπηρία εκτός σχολείου τον Σεπτέμβρη του 2009!». Με αυτό το σύνθημα αρχίζει πανελλαδική εκστρατεία η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρίες (ΕΣΑμΕΑ) έχοντας στόχο να μη μείνει κανένα παιδί εκτός εκπαίδευσης την ερχόμενη σχολική χρονιά.

Σε ανοιχτή επιστολή που έστειλε στον υπουργό Παιδείας η Συνομοσπονδία, υπενθυμίζει το «βουνό» των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι μαθητές με αναπηρίες και οι γονείς τους κάθε Σεπτέμβριο, με αποτέλεσμα να χάνονται πολλές ώρες μαθημάτων.
Μερικές από τις αιτίες, τονίζει η ΕΣΑμεΑ, είναι οι ελλείψεις διδακτικού προσωπικού και βασικού εξοπλισμού. Προσθέτει επίσης ότι σχεδόν κάθε χρόνο παρατηρούνται προβλήματα με τη μετακίνηση των παιδιών με αναπηρίες από τα σπίτια τους στα σχολεία.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν, σημειώνεται στην επιστολή προς τον κ. Άρη Σπηλιωτόπουλο, μολονότι έχει γίνει νόμος του κράτους η υποχρεωτική εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρία. Η ΕΣΑμεΑ ζητάει μάλιστα να συναντηθεί με τον κ. Σπηλιωτόπουλο έτσι ώστε να δοθεί τέλος, όπως αναφέρει, στην κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία. Σημειώνεται ότι κάθε χρόνο χιλιάδες παιδιά με αναπηρίες μένουν στο σπίτι τους λόγω των παραπάνω προβλημάτων και δεν παρακολουθούν μαθήματα, όπως εκτιμούν οι αναπηρικοί σύλλογοι ανά την Ελλάδα.

Οι εκπρόσωποι των ανάπηρων πολιτών ζητούν να μάθουν από το υπουργείο ποιες είναι οι ενέργειες στις οποίες έχουν προχωρήσει οι υπηρεσίες του, προκειμένου να μην επαναληφθούν τα ίδια προβλήματα. Ρωτούν δηλαδή τον υπουργό: «Θα είναι οι εκπαιδευτικοί στις θέσεις τους; Θα βρουν οι μαθητές με αναπηρία τα βιβλία πάνω στα θρανία τους; Θα υπάρχουν αναλυτικά προγράμματα σπουδών; Θα διατεθούν στους μαθητές με αναπηρία νέες τεχνολογίες; Θα έχουν καταρτιστεί οι εκπαιδευτικοί στη χρήση τους; Θα έχει οργανωθεί η μετακίνηση των μαθητών με αναπηρία προς και από τα σχολεία;».

ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ...ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ,ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΚΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΑ...

ΠΡΕΖΑ TV
14-7-2009

ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΤΙΝΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ,ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ.....

Η όλη κατάσταση που 'χει εφέτος διαμορφωθεί, αναφορικά με τη λειτουργία των ανά την Ελλάδα κατασκηνώσεων ΑμεΑ, μόνο ως τριτοκοσμικού τύπου -κυριολεκτικά- μπορεί να χαρακτηριστεί.

Λίγες μόνο μέρες πριν από την προγραμματισμένη έναρξη (1η Ιουλίου) των κατασκηνωτικών περιόδων, σειρά ολιγωριών και παραλείψεων των αρμοδίων υπουργείων Υγείας και Εσωτερικών έχει... κατορθώσει να τινάξει στον αέρα τον οποιονδήποτε προγραμματισμό! Παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις από τις αρχές Μαρτίου της, υπεύθυνης για τη λειτουργία των κατασκηνώσεων, ομοσπονδίας γονέων - κηδεμόνων ΑμεΑ (ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ), όλες οι σχετικές απαραίτητες υπουργικές αποφάσεις (ανάθεσης υλοποίησης - εκτέλεσης στην ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ, ανάθεσης στις Ν.Α., προκήρυξης για πρόσληψη εποχιακού προσωπικού) καθυστέρησαν προκλητικά να εκδοθούν. Κυριολεκτικά στο παρά πέντε, την 17η Ιουνίου (θου Κύριε), εδέησε ο των Εσωτερικών υφυπουργός Νάκος να υπογράψει την «κρίσιμη» απόφαση κατανομής στις κατασκηνώσεις ΑμεΑ, του εποχικού προσωπικού. Κατόπιν αυτού: «Τρέξτε προλάβετε, τα πόδια στον ώμο», ώστε εντός δεκαπενθημέρου να ολοκληρωθούν όλες οι προεργασίες - υποδομές για τη λειτουργία των κατασκηνώσεων, οι οποίες υπό κανονικές συνθήκες απαιτούν τριπλάσιο -τουλάχιστον- χρόνο! Πρακτικώς, ζητήθηκε και ζητείται από τους φορείς της ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ ένα... θαύμα! Στο όνομα του δικαιώματος 3.000 και πλέον παιδιών με αναπηρία, στην στοιχειώδη θερινή απόδραση. Για πολλά εκ των παιδιών αυτών που διαβιούν έγκλειστα σε ιδρύματα, το θερινό κατασκηνωτικό εικοσαήμερο ήταν και είναι (;) επί χρόνια η βασική ανάσα διαρκείας τους, η κύρια συνθήκη ελευθερίας τους, ο μοναδικός έμπρακτος κωδικός επαφής τους με την όποια ξεγνοιασιά διαρκείας του «εκτός τειχών» κόσμου.

Θαύματα, δυστυχώς, μόνο στα παραμύθια γίνονται! Οσο και εάν έβαλαν τα πόδια στον ώμο οι της ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ φορείς για να καλύψουν τον χαμένο χρόνο, όσο και εάν υπερέβαλαν εαυτούς, οι επιπτώσεις, από την προκλητική (και συνειδητή;) ολιγωρία διαρκείας των αρμοδίων, δεν στάθηκε δυνατόν να αποφευχθούν, ήδη ξεδιπλώνονται. Αδυνατώντας, λοιπόν, να εξασφαλίσει σε χρόνο (πρακτικά) μηδέν τον απαιτούμενο αριθμό συνοδών και συνακόλουθα την ασφάλεια των παιδιών, το σωματείο ΕΓΝΥΑ (Ενωση Γονέων Νοητικώς Υστερούντων Ατόμων) ανακοίνωσε στις 18 Ιουνίου τη μη συμμετοχή του στο φετινό κατασκηνωτικό πρόγραμμα. Οπερ εστί μεθερμηνευόμενον, 55 παιδιά με νοητική υστέρηση στερούνται ήδη τη φετινή κατασκηνωτική τους ανάσα. Δεν θα 'ναι τα μοναδικά. Ο συνολικός αριθμός απωλειών που θα γίνει γνωστός διαρκούσης της εβδομάδας που διανύουμε, όταν και θα φανεί εμπράκτως ποιοι και πόσοι συλογικοί φορείς θα κατορθώσουν θαυματουργά να καλύψουν τον χαμένο χρόνο, αναμένεται πολλαπλάσιος...

ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΕ,ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙΣ ΠΕΡΙΤΡΑΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟ ΠΟΣΟ ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΕΙΣΑΙ...
ΤΙ ΣΟΥ ΖΗΤΑΣΑΝ ΡΕ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ;;;
ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΟΥΣ,ΩΣΤΕ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΗΛΕΙΟ...
ΠΟΣΟ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ ΕΙΣΤΕ ΤΕΛΙΚΑ....;;;

ΠΡΕΖΑ TV
29-6-2009

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ-ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΤΟΜΟΥ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ,ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ...

ΓΑΜΩ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΣΑΣ,ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΙ ΤΣΟΓΛΑΝΑΡΑΔΕΣ,ΕΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΝ ΖΩΗ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ;;;

ΠΟΣΟ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ ΚΑΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΤΕΛΙΚΑ;;;;;

Είμαι άτομο ΑΜΕΑ και αδυνατώ σε καθημερινή βάση να διέλθω από τα πεζοδρόμια της οδού Μεθώνης, Θηβών, λόγω παρκαρισμένων αυτοκινήτων, φορτηγών, σπασμένων πλακών, πολλών συσσωρευμένων απορριμμάτων και υψηλών χόρτων που καθιστούν αδύνατη τη διέλευση από τα πεζοδρόμια. Εχω προτείνει συγκεκριμένα μέτρα αντιμετώπισης της χαώδους κατάστασης, τα οποία αγνοούνται παντελώς. Οδοκαθαριστές δεν περνούν τα τελευταία 5 χρόνια από την περιοχή μας. Είμαστε κι εμείς πολίτες αυτής της τόσο βρώμικης πόλης, που πιθανά παίρνει την πρώτη θέση πανευρωπαϊκά χάρη στους τοπικούς μας άρχοντες».

Κώστας Κονδυλόπουλος

ΑΜΕΑ

ΠΡΕΖΑ TV
22-6-2009

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΑΜΕΑ ΜΠΑΛΑΚΙ,ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ...

Ποιος κοροϊδεύει ποιον; Πριν 100 και κάτι μέρες, διάταξη νόμου (3748/09), ψηφισθείσα από το ΥΠΕΠΘ, ανέθετε τη σχολική μεταφορά των μαθητών με αναπηρία στις σχολικές επιτροπές των δήμων.

Αξαφνα, αρχές Ιουνίου, ο υφυπουργός Αν. Λυκουρέντζος «αποφασίζει και διατάσσει» με σχετική επιστολή του πως την ευθύνη της μεταφοράς αναλαμβάνουν οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις της χώρας. Οι οποίες -ιδού το απόλυτο «πήγαινε-έλα» του παραλόγου- είχαν την ευθύνη (που σήμερα τους ξαναδίδεται) μέχρι πριν 100 και κάτι μέρες, όταν και τους την αφαίρεσαν αυτοί που σήμερα τους την ξαναδίδουν! Πέρα από την κωμικοτραγική του διάσταση, το όλο θέμα είναι σοβαρότατο. Κατ' αρχάς, μια απλή του υφυπουργού επιστολή δεν μπορεί να αναιρέσει την πρόσφατη διάταξη νόμου που επιτάσσει τα ακριβώς αντίθετά της! Το οποίον σημαίνει ότι εάν το ΥΠΕΠΘ όντως επιθυμεί να ακυρώσει τον προ 100 ημερών εαυτόν του, θα πρέπει να ψηφίσει (όταν ανοίξει η Βουλή...) νεότερη νομοθετική διάταξη. Αλλά και αυτό να γίνει, ο χρόνος είναι τόσο ασφυκτικός μέχρι τον Σεπτέμβρη, όταν και χιλιάδες μαθητές με αναπηρία θα πρέπει να μετακινηθούν προς και από τα σχολεία τους, που το αδιέξοδο -τότε- μοιάζει αναπόφευκτο. Προς απόδειξιν: η ανάθεση μεταφοράς προϋποθέτει διαγωνισμούς για τη δημοσίευση των οποίων προβλέπεται υποχρεωτική προθεσμία 52 ημερών. Επίσης, κατά το δεκαπενθήμερο 5-20 Αυγούστου απαγορεύεται η διενέργεια διαγωνισμών. Κατά συνέπεια, ακόμα και εάν αύριο ψηφιστεί (που... αποκλείεται) η νέα διάταξη, είναι απολύτως βέβαιον ότι μέσα μεταφοράς για τους μαθητές με αναπηρία, τον Σεπτέμβρη, δεν θα υπάρχουν.

Γιατί όλα αυτά; Προς τι η εξόφθαλμη λογική του παραλόγου, το πήγαινε-έλα επιστολών και νομοθετικών διατάξεων που αλληλοαναιρούνται; «Οι από πλευράς υπουργείου προσπάθειες μετατόπισης ευθυνών στις Ν.Α. της χώρας, από τα προβλήματα που θα ανακύψουν για τη μεταφορά μαθητών ΑμεΑ τη νέα σχολική περίοδο, δεν θα γίνουν ανεκτές», δίδει την απάντηση ο νομάρχης Πειραιά Γ. Μίχας σε αιχμηρή επιστολή του (2 Ιουνίου) προς τον υπουργό Παιδείας. Εχει δίκαιο. Το μόνο στο οποίο η υπουργική λογική του παραλόγου, βάσει της κοινής λογικής, μπορεί να στοχεύει, είναι η προληπτική απόσειση των ευθυνών...

ΚΑΛΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΥΠ.ΠΑΙΔΕΙΑΣ...ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ;;;
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ Ή ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΘΕΤΕΤΕ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΜΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ;;;
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΟΛΟΙ,ΣΥΝΕΠΩΣ ΑΡΜΟΔΙΟ ΚΑΙ ΕΞ'ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ.
ΓΚΕΓΚΕ ΑΡΗ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΕ;;;

ΠΡΕΖΑ TV
10-6-2009

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΠΡΟΤΥΠΗ ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΙ ΠΡΙΝ 5 ΧΡΟΝΙΑ,ΩΣΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΚΕΙ ΜΠΑΝΙΟ,ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ...

Πέντε χρόνια μετά, αρχές καλοκαιριού 2009, η επονομαζόμενη και ΠΙΚΠΛΑΖ προσβάσιμη παραλία, μοιάζει άκρως σεμνά και ταπεινά να... εγκαταλείπεται στην τύχη της.

Ολίγον αναλυτικότερα: η έναρξη της φετινής περιόδου λειτουργίας έχει προγραμματιστεί για τις 15 Ιουνίου. Περίπου 90.000 ευρώ απαιτούνται για στοιχειώδη έργα συντήρησης, τα οποία δεν έχουν ακόμα καταβληθεί. Το χειρότερο, κανείς αρμόδιος δεν διαβεβαιώνει εάν και πότε θα καταβληθούν. Μηδέν ευρώ για καθαρισμό του χώρου, μηδέν για τις απαραίτητες επιδιορθώσεις, μηδέν για τη συντήρηση της φθαρμένης (και επικίνδυνης) θαλάσσιας εξέδρας, μηδέν για τα επικείμενα λειτουργικά. Κοντά στο μηδέν, πλέον, και οι πιθανότητες να ανοίξει εγκαίρως η ΠΙΚΠΛΑΖ παρέχοντας πλήρεις και ασφαλείς υπηρεσίες, όπως μέχρι πέρσι συνέβαινε.

Μηδέν, τέλος, και τα χρήματα που 'χουν δεσμευτεί για τις ανάγκες των κατασκηνώσεων (τέσσερις περίοδοι, συνολικό κόστος 26.000 και κάτι ευρώ), που διοργανώνουν κάθε χρόνο οι σύλλογοι των κινητικά αναπήρων.

Στον αέρα και αυτές, μιας και η οργάνωσή τους συνεπάγεται συγκεκριμένη προεργασία (δηλώσεις συμμετοχής, καταμερισμός συμμετεχόντων ανά περίοδο), που ελέω μηδενισμού των πάντων δεν έχει ακόμα ξεκινήσει.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΗΓΕΤΕΣ,ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΑΤΟΜΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΖΟΥΝ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ...ΑΠΑΞΙΩΝΟΥΝ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΩΣΤΕ ΑΥΤΗ Η ΜΕΡΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ. ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΑΥΤΗ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ;;;; ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΜΕΑ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΖΗΤΑΝΕ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΛΑ ΓΙΑ 15 ΜΕΡΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ... ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΧΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΡΕ ΑΛΗΤΑΡΑΔΕΣ;;;

ΠΡΕΖΑ TV
9-6-2009

enet.gr

ΑΘΛΙΕΣ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΖΟΥΝ ΣΤΗ ΧΙΟ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ,ΚΑΘΩΣ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΑ ΕΧΕΙ ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΤΗΣ...

Κλειστό κράτησαν το Νομαρχιακό Μέγαρο στη Χίο γονείς, εργαζόμενοι και μαθητές στο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης (ΚΔΑΠ) Ατόμων με Αναπηρία. Το μήνυμα όμως της συμβολικής κατάληψης είχε τελικό αποδέκτη το Υπουργείο Απασχόλησης και γενικότερα την Κυβέρνηση.

Από την 1η Σεπτέμβρη που ξεκίνησε το τρέχον πρόγραμμα του ΚΔΑΠ ΜΕΑ δεν έχει έρθει ούτε ένα ευρώ από την Εργατική Εστία στην Αναπτυξιακή Εταιρεία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χίου. Παρά τις υποσχέσεις οι 12 εργαζόμενοι στο Κέντρο παραμένουν απλήρωτοι ενώ από 1η Απριλίου η μονάδα δεν λειτουργεί και τα 28 παιδιά αναγκάζονται να μένουν στο σπίτι, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους γονείς και το οικογενειακό περιβάλλον.
Στηρίζοντας την κινητοποίηση η Περιφερειακή Ομοσπονδία ΑΜΕΑ Βορείου Αιγαίου χαρακτηρίζει ως βασικό υπεύθυνο αυτής της απαράδεκτης κατάστασης την Κυβερνητική Πολιτική. Επιρρίπτει επίσης ευθύνες και στη Νομαρχία Χίου διότι δεν φρόντισε έγκαιρα μέσω διεκδίκησης να υπάρξει χρηματοδότηση στο σύνολο της δαπάνης, αλλά και στην ΤΕΔΚ Χίου και Δήμο Χίου που επέδειξαν αδιαφορία.

ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙ ΘΑ ΤΟ ΞΑΝΑ ΠΟΥΜΕ...ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ...ΕΥΓΕ ΜΑΣ...

ΠΡΕΖΑ TV
4-6-2009

ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ 8 ΜΗΝΕΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΑΠΗΡΩΝ ΧΙΟΥ...ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΜΠΟΥΛΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ...

Ακόμα και σε κατάληψη της Νομαρχίας Χίου είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν γονείς, εργαζόμενοι του Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρία (ΚΔΑΠ- ΜΕΑ) αν μέχρι την προσεχή Τετάρτη 3 Ιουνίου δεν αντιμετωπιστούν τα οικονομικά προβλήματα τους.

Με έγγραφο που απευθύνουν στο Νομάρχη Χίου, καταγγέλλoουν το Υπουργείο Απασχόλησης ότι όχι μόνο περιέκοψε τις πραγματικές δαπάνες κατά 55% (!) αλλά και δεν έχει δώσει ούτε ένα ευρώ από την αρχή του τρέχοντος προγράμματος την 1η Σεπτεμβρίου 2008.
Το ύψος της χρηματοδότησης από το υπουργείο Απασχόλησης από 280.000 έπεσε στις 126.000 €. Ακόμα και αν το επόμενο διάστημα καταβληθεί όλο το ποσό, ο Σύλλογος Γονέων σημειώνει ότι δεν καλύπτεται το συνολικό ποσό της ετήσιας δαπάνης και για αυτό ζητούν από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χίου να εγγυηθεί τη μεταφορά του υπόλοιπου ποσού, ώστε να καλυφθούν οι δαπάνες μέχρι τη λήξη του προγράμματος 31/7/2009.
Να σημειωθεί ότι το ΚΔΑΠ- ΜΕΑ Χίου είναι το μόνο που λειτουργεί στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και φιλοξενεί 28 άτομα ηλικίας από 18 ετών και άνω. Στη μονάδα λειτουργούν διάφορα εργαστήρια και είναι το μοναδικό σημείο στο νησί όπου γίνεται ανακύκλωση χαρτιού και αλουμινένιων κουτιών.

ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΣΟ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ;;;
ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ;;;;
ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΤΕ ΤΟΣΟ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ...
ΚΑΝΤΕ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΙΖΕΣ...ΚΑΙ ΔΩΣΤΕ ΛΙΓΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΕ ΤΟΜΕΙΣ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ...

ΠΡΕΖΑ TV
28-5-2009

enet.gr

ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΛΕΟΝ ΟΙ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΑΝΑΠΗΡΟΙ,ΚΑΘΩΣ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΕΣ...

ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟΙ
ΚΑΡΓΙΟΛΗΔΕΣ ΕΙΣΤΕ;;;;

«Καθορισμός όρων ασφαλείας καταστημάτων πιστωτικών ιδρυμάτων» τιτλοφορείται η απόφαση 3015/30/6 του ΥΠΕΣΔΑ, που εμπεριέχει δέσμη μέτρων για την ασφαλέστερη λειτουργία των τραπεζών.

Η Μαρκογιαννάκειας έμπνευσης απόφαση έχει ως φερόμενο στόχο την προστασία των τραπεζών από φερόμενους ληστές.

Επί της ουσίας της, όμως, αυτοί που άμεσα αποκλείονται από τα... τραπεζικά ενδότερα είναι οι άνθρωποι με κινητικές αναπηρίες και δη οι χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου!

Ο αποκλεισμός των κινητικά αναπήρων
είναι απερίφραστος.
Απόλυτος.
Τον επιβάλλει η εντολή της υπουργικής απόφασης προς όλες τις τράπεζες,
να διαθέτουν αποκλειστικά και μόνον περιστρεφόμενες θύρες εισόδου
απαγορεύοντας την υφιστάμενη έως σήμερα εναλλακτική συμβατική είσοδο με ανοιγόμενα ή συρόμενα φύλλα.
«Είναι δυνατόν το κράτος, που διοργάνωσε προ πενταετίας Παραολυμπιακούς Αγώνες, να θεσπίζει εμμέσως πλην σαφώς σωματικά κριτήρια πρόσβασης των πολιτών σε χώρους συναλλαγών;», αναρωτιέται άναυδος ο πειραϊκός σύλλογος κινητικά αναπήρων, μιλώντας για πλήρη αντίθεση της απόφασης «με τη διεθνή και εγχώρια νομοθεσία για την ίση μεταχείριση των πολιτών».

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ,ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΕΣ ΠΟΡΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΑΡΟΤΣΑΚΙ.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ,ΕΑΝ ΙΣΧΥΕΙ,ΠΟΥ ΘΑ ΙΣΧΥΕΙ...
ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΙΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ,ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΟ ΜΕΤΡΟ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΠΟΤΕ...

ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΤΙΠΟΤΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΧΡΗΣΤΟ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗ.

ΠΡΕΖΑ TV
14-5-2009

15 ΠΑΙΔΙΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ ΧΡΟΝΙΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΠΑΙΔΩΝ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ...ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ...(ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ)

ΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΑΛΗΤΑΡΑΔΕΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΠΑΡΚΑΤΩ,ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΕΝ ΕΤΕΙ 2009,ΣΤΗΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑΡΑ ΜΑΣ...

Ενας πατέρας ζητεί απάντηση για τον αδόκητο χαμό του παιδιού του, μια μάνα λέει πως όταν φέρεσαι καλά στα παιδιά είναι ήρεμα, όταν τα δένεις είναι απρόβλεπτα, άλλη μάνα εξομολογείται ότι πήρε την κόρη της στο σπίτι και της μαθαίνει να κοιμάται στο κρεβάτι, όχι στο πάτωμα. Το κράτος Πρόνοιας είναι «εδώ», κραυγαλέα ελλειμματικό σε ανθρώπους και μέσα, με ταυτότητα περασμένων δεκαετιών, και πρωταγωνιστές - θύματα τους πάσχοντες, τους συγγενείς των πασχόντων, και –κατά περίπτωση– τους νοσηλευτές.

Ο εφιάλτης της Λέρου αναβιώνει στα μικρά ιδρύματα της Πρόνοιας. Το Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων Παίδων στον Σκαραμαγκά είναι ένα από αυτά που ονομάζουμε «κολαστήρια» ή «αποθήκες ψυχών». Οι σημερινοί τρόφιμοι μπήκαν παιδιά, οι περισσότεροι είκοσι χρόνια πριν, με μια αναπηρία (βαριά νοητική υστέρηση ή αυτισμό) και προοδευτικά έγιναν χρόνιοι πάσχοντες που χάνουν τη φυσική τους υπόσταση. Η χειρότερη «πάθησή» τους είναι η ιδρυματοποίηση.

Οι μαρτυρίες των γονιών είναι ατέλειωτες και τα γεγονότα τις επιβεβαιώνουν. Τον περασμένο Ιούλιο, ένα 18χρονο παιδί, ο Παναγιώτης, πέθανε αιφνιδίως. Η ιατροδικαστική έκθεση έδειξε πνιγμό από ξένο σώμα (γάντι νοσηλευτικής). Τις ίδιες μέρες, μια περιθαλπόμενη, η 30χρονη Μαρία, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε κρίσιμη κατάσταση, έχοντας καταπιεί αυτοκόλλητες ταινίες και άλλα ξένα σώματα, και υποβλήθηκε σε δύο επεμβάσεις, κατά τις οποίες της αφαιρέθηκε τμήμα του εντέρου.

Από την έναρξη της λειτουργίας του θεραπευτηρίου (1989), δεκαπέντε παιδιά έχουν πεθάνει, αριθμός μεγάλος σχετικά με το σύνολο των περιθαλπομένων, που δεν ξεπέρασε ποτέ τους 50 - 60. Μερικές περιπτώσεις είναι κραυγαλέες. Ενα παιδί πνίγηκε στη θάλασσα, άλλο έπεσε από τον δεύτερο όροφο και άλλο βρέθηκε με ένα σεντόνι τυλιγμένο στο λαιμό του. Αλλες λιγότερο ακραίες, αλλά εξίσου σοβαρές περιπτώσεις, όπως ο θάνατος του Χ.Θ. από βαριά αφυδάτωση, υπόθεση που εκκρεμεί στη Δικαιοσύνη.

Η στάση του προσωπικού του θεραπευτηρίου, το οποίο είναι λιγοστό και ανεπαρκές, που αντιμετωπίζει αμυντικά τις αιτιάσεις των γονιών, οι οποίοι καταφεύγουν στη Δικαιοσύνη, έχει οδηγήσει σε έναν πόλεμο χαρακωμάτων και ακόμη μεγαλύτερη απομόνωση του ιδρύματος. Οι γονείς εναποθέτουν τις ελπίδες τους στη λειτουργία κλειστού κυκλώματος εποπτείας που έχει εγκαταστήσει η διοίκηση, επειδή τους δίνει μια ασφάλεια.

Γιατί αυτό που κυριαρχεί μέσα τους είναι ο φόβος για τη ζωή και την καθημερινότητα των παιδιών τους, στα οποία οι ίδιοι, επειδή δεν υπάρχουν κοινοτικές δομές φροντίδας, δεν μπορούν να προσφέρουν κάτι καλύτερο. Είναι απίστευτο, αλλά υπάρχουν λίστες αναμονής πολλών ετών γι’ αυτά τα ιδρύματα.

Στον ιδιωτικό τομέα, οι τιμές είναι απαγορευτικές και φθάνουν τα 1.800 αλλά και 2.500 ευρώ μηνιαίως, σε ακραίες περιπτώσεις. Οπου η οικονομική συμμετοχή των γονιών είναι μικρή, με τη συμβολή των Ταμείων, οι επιχειρήσεις καταφεύγουν σε άλλες μεθόδους για να κάνουν διαλογή. Ζητούν από τους γονείς προκαταβολές 5.000 - 7.000 ευρώ, που οι περισσότεροι βέβαια δεν έχουν...

«Το ίδρυμα χρειάζεται προσωπικό», τόνισε η ψυχίατρος κ. Κ. Λάγιου, η οποία στο παρελθόν επισκεπτόταν περιστασιακά τα παιδιά.
«Δεν υπάρχει γιατρός σε συνεχή βάση, σωστή φροντίδα των περιθαλπομένων».

– Οι γονείς καταγγέλλουν ότι δέρνουν τα παιδιά συστηματικά. Αληθεύει;

– Δεν ξέρω. Το προσωπικό δεν επαρκεί, φοβούνται μήπως συμβεί κάτι και χτυπήσουν τα παιδιά, φοβούνται τις καταγγελίες των γονιών, καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες. Δεν ξέρω τι γίνεται όταν φεύγουμε, ίσως θα ήταν βολικό να τα δένουν. Επισκέφθηκα το ίδρυμα στις 7 Απριλίου, ύστερα από καιρό. Δεν νομίζω όμως ότι έτσι προσφέρω κάτι, δεν υπάρχει μέριμνα. Ολα πάνε στο «δεν βαριέσαι». Ετσι, αυτά τα παιδιά χάνουν την ανθρώπινη υπόστασή τους.

....Ο έλεγχος στην είσοδο του θεραπευτηρίου είναι αυστηρός. Ζητήσαμε άδεια και χρειάστηκαν δύο μέρες και η επισήμανση ότι θα πάμε «οπωσδήποτε», για να ανοίξουν οι πόρτες τη Μεγάλη Πέμπτη.

«Πασχαλιάτικα;» «Μα ακριβώς γι’ αυτό». Είχαν δοθεί άδειες στους υπευθύνους, κάποιοι ειδοποιήθηκαν και επέστρεψαν. Επιστρατεύτηκε ακόμη και η υπεύθυνη του ξενώνα.

Τα βρεγμένα πατώματα και τα αναψοκοκκινισμένα πρόσωπα των καθαριστριών μαρτυρούσαν την εργώδη προσπάθεια που κατέβαλαν για να καθαριστούν οι χώροι. Μόνο η διάχυτη οσμή των ούρων αποκαλύπτει τη συνήθη κατάσταση που περιγράφουν οι συγγενείς. Και οι κλειδωμένες πόρτες, οι οποίες ανοίγουν και κλείνουν στο πέρασμά μας. Γι’ αυτές υπάρχει, όπως μας λένε, μόνο ένα κλειδί.

Το προσωπικό είναι φανερά εξαντλημένο, αναλογούν δύο άτομα στον όροφο για 22 περιθαλπομένους. Ζητάμε να δούμε τα παιδιά στους κοιτώνες τους και βρισκόμαστε μπροστά σε αυτό που φοβόμαστε. Ενας νέος άνδρας ολόγυμνος στο κρεβάτι με ιμάντες που τον δένουν σε αυτό, στα χέρια και τα πόδια. Χωρίς κλινοσκέπασμα, ούτε άλλο ρούχο. «Δεν κρυώνει;», σκέφτομαι μεγαλόφωνα. «Είναι καθηλωμένος με εντολή γιατρού», σπεύδει να πει ο διοικητής κ. Σπήλιος Σπηλιόπουλος και προσθέτει: «Οχι φωτογραφίες».

Επισημαίνουμε ότι δεν υπάρχει νευροψυχίατρος. Ποιος κάνει τις θεραπείες, αποφασίζει για τις καθηλώσεις και παρακολουθεί την πορεία των περιθαλπομένων;

«Ο Οργανισμός είναι του 1988», μας λέει. «Δεν προβλέπεται ψυχίατρος και η επίτροπος δεν δέχεται με κανέναν τρόπο ψυχίατρο κατά πράξη. Το θεραπευτήριο», αναφέρει, «δεν είναι Παίδων, περισσότερα από τα μισά παιδιά είναι άνω των 30»...

– Τότε, γιατί ο μόνος γιατρός που επισκέπτεται τακτικά το ίδρυμα είναι παιδίατρος;

– Γιατί δεν βρήκαμε παθολόγο.

Ιστορίες καθημερινής τρέλας στο ελληνικό σύστημα Υγείας, που στα ιδρύματα γίνονται εφιάλτες.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία των γονιών παιδιών με αναπηρία, με επιστολή της προς τον υπουργό Υγείας κ. Αβραμόπουλο τού κάνει γνωστό «ότι η κατάσταση που επικρατεί στο Θεραπευτήριο είναι απαράδεκτη, καθώς είναι ο τρίτος θάνατος που συμβαίνει σε μικρό χρονικό διάστημα και οι γονείς έχουν αναστατωθεί πολύ». Την ίδια ημερομηνία, 14-7-2008, καλεί τον Συνήγορο του Παιδιού να εξετάσει τα συμβαίνοντα στο ίδρυμα. Μαζί επισυνάπτει και την επιστολή όπου επισημαίνεται:

- Η αδιαφορία για τα πλάσματα - ψυχές που ζουν στο ίδρυμα και στις δομές.

- Η ανυπαρξία ψυχιάτρου.

- Οι καθηλώσεις νοσηλευομένων, απουσία αρμόδιου γιατρού.

- Η παντελής έλλειψη ψυχαγωγίας και επαφής των νοσηλευομένων με τον εξωτερικό χώρο.

- Η αποτυχία της αποϊδρυματοποίησης. Δύο διαμερίσματα έκλεισαν και ο ξενώνας λειτουργεί με ένα μόνο
άτομο στη βάρδια, που καλείται να εξυπηρετήσει δέκα παιδιά.

Στις 10 Απριλίου 2009, η ομοσπονδία επανέρχεται με νέα επιστολή, επισημαίνοντας «την έλλειψη προσωπικού φροντίδας, με συνέπεια την καθήλωση των περιθαλπομένων, που θυμίζει εποχές Λέρου».

Το τέλος των προγραμμάτων αποϊδρυματοποίησης που επιχορηγούσε η Ε.Ε. οδήγησε στη σημερινή έλλειψη προσωπικού, καθώς έληξαν πολλές συμβάσεις. Σύμφωνα με τον διοικητή κ. Σπηλιόπουλο, στο Θεραπευτήριο το 1989 υπηρετούσαν 160 άτομα όλων των κατηγοριών
και σήμερα μόλις 40.

ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΡΕ ΓΑΜΩΣΠΙΤΟΙ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ.ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΡΕ ΤΣΟΓΛΑΝΑΡΑΔΕΣ ΤΗΣ ΛΑΣΠΗΣ.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ.
ΠΟΣΟ ΚΑΘΙΚΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ;;;
ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ Η ΜΠΑΛΑ ΣΑΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ...ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΗΤΑΡΑΔΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΒΡΙΔΙΚΟΥΣ ΚΡΕΤΙΝΟΥΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑΣ.
ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.
ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΙΚΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ.
ΘΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΝΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ;;;

ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ,ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΩΝ,ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΣΕΤΕ ΚΑΙ ΟΙ 300 ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ.
ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ,ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΘΕΣΤΕ ΑΠΡΑΓΟΙ.

ΠΡΕΖΑ TV
3-5-2009

καθημερινη

ΣΤΟ ΕΥΡΟΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΑΜΕΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ,ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΘΛΙΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ,ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Στα ευρωπαϊκά δικαστήρια θα προσφύγουν οι σύλλογοι ΑμεΑ και σύλλογοι Γονέων ΑμεΑ της χώρας, για τις απαράδεκτες συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα.

Ελάχιστα είναι τα ειδικά σχολεία, ενώ η νομοθετική ρύθμιση της Ειδικής Αγωγής μένει χωρίς αντίκρισμα, καθώς δεν δίνονται τα απαραίτητα κονδύλια για υποδομές και πρόσληψη εξειδικευμένου προσωπικού. Τα παραπάνω αναφέρουν σε ανοιχτή επιστολή τους προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους υπουργούς Υγείας, Παιδείας και Απασχόλησης και τη Βουλή, δεκαπέντε σύλλογοι ΑμεΑ και σύλλογοι γονέων ΑμεΑ. Μεταξύ άλλων, υπογραμμίζουν ότι, από τα 180.000 παιδιά με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες, μόνο 13.500 παρακολουθούν κάποια μορφή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και μόλις το 10% συνεχίζει σε δευτεροβάθμια ειδική αγωγή. Τα ειδικά σχολεία είναι σχεδόν ανύπαρκτα, τα τμήματα ένταξης ή τα ειδικά εργαστήρια έχουν ανεπαρκέστατες υποδομές και προσωπικό. Τα προγράμματα των δήμων μένουν στη μέση, λόγω ανεπαρκούς χρηματοδότησης, η συντριπτική πλειονότητα των παιδιών με αναπηρίες βρίσκονται στα σπίτια τους ή αφημένα σε τάξεις κοινών σχολείων, ενώ δεν προωθείται η αυτόνομη διαβίωση σε ξενώνες με εξειδικευμένο προσωπικό. Κάθε συνεδρία εργοθεραπείας, λογοθεραπείας και φυσιοθεραπείας κοστίζει 30-40 ευρώ, δηλαδή 360-960 ευρώ τον μήνα. Το δημόσιο επιστρέφει 53 ευρώ για εργοθεραπεία, 53 ευρώ για φυσιοθεραπεία και 150 ευρώ για λογοθεραπεία, δηλαδή 256 ευρώ τον μήνα. Το ΙΚΑ δίνει 200-230 ευρώ
και η Πρόνοια 450 - 720 ευρώ το δίμηνο.

ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΚΑΙ ΚΑΘΕ "ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ",ΜΟΝΟ ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΟΥ ΗΤΑΝ ΑΜΕΑ,ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΝΕΣ ΤΟ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΣΤΡΕΨΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ...

ΠΡΕΖΑ TV
30-4-2009

enet.gr